# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0290
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0290?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 262, page id 82792707X:0290
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=290
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000290.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

262
P PTC V RVS
nantur, quae ngulaincerta sunt, e sub quaectionem cadunt, Patis est,
Rexdolorissensu ad volupraris perceptionem, atque ad dirersoscosi
candimodos reluri transteratur. ut modos percipiendi tantum immu
tet, nullam corporum partem, aur extensionem in le admittens.
Salterum Lu Px quoalterum Exicuree arsumentarionis vitium aperte collisitur.
crecianae ra Epicurus namque ex eo quod sanit. ris pharmacorum auxilio corpore
vilium aperi- rellicuro, ad sanitarem, ac tranquillitarem redit Animus, indubitanter
intert Animum mortalem, ac ejusdem conditionis eNe Cum COrpOTC.
cum hocautxgrescente, aut ad lanitarem redacto xgrescar identidem,
auclanetur Animus; in qua re rehementer allucinatur. Pcenim quam.
vis hoc phenomenon in homine optime lalvaretur, atgue exPOneretuI
posira epicuri doctrina, attamen aequenos illud exponere valemus, ac
principium lonse diversum recurrenres; Nam ex hoc quod Animus
ethincorporeus, ex immortalis ex liberrima facientis intentione com
mercium inirer cum corpore, modo a nobis supralaris exposiro, iam citra
corporum affectiones, partiumque dispositionem, qua ratione muta
2O, _ aHCCTOCOrPOTE, mutaretur, _ acticeretur Animus, in medium
haud improbabiliter adduceremus. Cum igicur hxec cadem numero
resab Epicuro proposita eque raleat a duplici principio emanare, du
bium, _ oblcurum adhue manet, an revera porius oriatur ab una,
quam altera caula, arque adeo temeritaris, ac precipitiis iudicii virio
Epicuri argumentatio laborare videtur.
Deinde verum quidem est princixium Ermatum a Lucretio, Morrale
ec omneid, cui partes addi, aura quo subtrahi porlunt; quidquid enim
partibus constat, quae diversmode transponi, aut ab incesra natura re
cedere porsunt, id morrale esse oporret. Non hujulmoditamen se habet
Animus, aur salrem non axerrum, ex eridens est id Animo continge.
re, cum hic sanicari restiruitur, ue supra demonstravimus, cum ma-
nifere posibilis sic Animus hnitus. _ impertectus, qui prO Fux MaT
r conditione in agendo aliquo modo deficiat, XgreICAF, aC TanCEUE,
Petamen quamris divitionem; ac corporee magnicudinis murario
nem reiiciens. Quod s sensus Ppicuri sic, morta le prorsisesse omneid,
quodmutationem subit, modosque diversos, ac diversas axendira
tiones induere poreat, axerre lultinemus, ad ductum principium reri
caridissentire; sguidem hoc pacto, neque ipla rerum extensarum pri
mordia immortalia dici possent, ut Epicuro arridet. idcirco sibimet,
iplecontradicerer, non enim immortalitas derirara, ac secundi pene
risadeo summe immutabilitati adnectitur, ut aliquo modomurarine
queat, aliud enim eAt, ese prorlusimmutabile, aliud esse immortale
immortalicare parricipata, _ continsenti, modo quo supra lueulentet
explanavimus.
tam suxerest, ut, quam subdola, e enerris altera Exicuri arst
mencatio lc, aperiamus, hoc enim tariocinio in dolosum Cophisma p.
rirer incurrit Epicurus, tanquam exploratum, ac eria probatum ponens
quod estinquectione; Frenimait, Animam membratim perire, nem
De in parres scindi ac dissolri, ur primo una pars, deinde altera disipe
rur. e cranelcat, idcirco ab eotamquamres certa ponitur, Animam
renuisimum, ac fluidum quoddam corpus esse per crastioriscorporis
orsana erxaulum, ac diftulum, ur non alia rarione emorientis homi
nIS
ejocinationi