# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0404
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0404?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 376, page id 82792707X:0404
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=404
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000404.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

76
esset illo corpuspotendius, quanrois quidquid illud est, ad quod per corpus cositur,
prorsus non per corpus, se d per cupiditates suas cositur, de quibus salis dictum est
Duod autem rationali Anima melbus est omndus consentientibus. Deus est.
E AN PM AP
Corpasa
Dui profecto consulis Animae es ideo non ab eo coei Anima potest, uti convertatur sa
PROPOSITIO PRIMA.
umanus Animus nunquam appetit, ut sit corpus, quin etiam suapte natura
à corpore ut corpus est summopere abhorret.
Equid sithumanus Animus, quidrecorpus, dilisenter expenda:
mus, quam haec assertio veritari consenciat, aperre incellis emus.
Animus, ut ex rebus jam enucleatis constat, melior, ac lonse praeltan
ior estcorpore. Mirum enim in modum resintellisens, ac immutabi
lirationi conjuncta, semper rivens, semper agens, brutam, inertem
poreis rebus ac dehdiolam extensionem, corporis nempe molem anrecellit; Nequit
ixitur Animusrelle d appetere, uttiar corpus, ur sciticer in riliorem.
prastat Ani dc deteriorem naturam Convertatur. Deinderatio, cur aliquid ruIt.
amat, _appetit Animus, est, urbonipossestione beatior, ac felicior
eradat; nihil siquidem appetie Animus, nihbonum, id nempe cujus al
sequutione suos apperitus explere, ac se ipsum beare DULaE. APDCtL
ergour, suum bonum amplectens, Felicitare, quam miriticé exoptat, Per
fruatur. Fingamusjam Animum incorpus conrertum eNc, ut id quoc
rehemencer apperiit Animus, jam sic plenistime asequutus, jam nimi
Solise ac sub. xum in naturam corporis eransmutatus. Illico protecto Animus, Au
ciliter ostendi mi vacuram exuens, intellisendi poreltarem amittet, ac venitus in oci
lum, ac corpidum corpustranstormatus, omniactione, omnique cost
perere, u sir rationeprirabitur. Ouidquidaurem cosirandi, ac intellisendi virtu
exsiatcorpus. re caret, nulliusquidem telicitaris elt capax, ex cum omniaPDetitu,
delderio destiruatur, neque bonum porsidere, neque expletum aliquem
appetitum habere, dicixorest; nullo ersopaCtO E Animus in corpla
Converteretur, suos apperitus expleret, arque beatitatem, ad quam cet
dic, obtineret, cum jam in corpus convertus, incellisendi porectatem,
Engula desideria, rolupiatem. e ad bonum tendentiam amitteret,
hanct expleta, sed jam extincta iltius optata dicerentur. Nequit erse
humanus Animus velleRL CxOPtarC, ut LtCOrPuS, cum eo ip la quod sI
COrpuSCOnrertituT, emortua, _ exrincta illius voluptas, ac felicita
intelligatur, neque possideret bonum, quod axpetir, sed illocareret
ommino.
Fsoc autem planiiis nobis innotescet, s attente cogitatione rerolua
mus, quorerera cendat, seuad quam metam collimet amor, et appet
tusnottri Animi ers a corpus, Cane neutiquam ad corpus, sed poriusat
invisibilia, e incorporea illum prorsiis alpirare intellisemus. Siqua
dem quoris modo Animus COrDUS apPetAE, e amore prolequacI
rerera nihil aliud apperie, nih vel ut corpus PoNideat, auE reSaI,
ex moderetur, aur per illum copivet, aurilli quoris modoconculali
Iro
ExesS e cor
summopere
125.
u non posse
suimum ax