# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0016 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0016?run=74 # Title: Chronici Ditmari Episcopi Merspurgensis Libri IIX (shelfmarks Leibn. Marg. 85, Stück 1; Leibn. Marg. 85) # Folio - , page id 829361065:0016 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=829361065&page=16 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/829361065/jpgs/default/00000016.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. RENEAT RENECCII eatori de Principib. Pares ee pracipue anachemaris tulmine, tan- enam Veioresnori, Faci Formidabiles, premere illos, e Poncitex ipsis aded Imperaroribus serricucem incentare caepic. Interea vero non des mences Calcinacas omnium fuisse, uc nihil in Hierarchio Boriana, ee Fucararelisione, delideraretur, Imp. Cal. OTHOHIS I1. Planum Facichistoris. Tum enim in conremcum illam adductam, eciam injuriis rexari caepisse, Dirmarus quorieur. Aequeipsclm. Poraior, cum quendam joculoricer iniciari Cacrisjumiser ab Theo- dorico, Fipisc. Mecensi, homine arariria in explebili, is animum Imperatoris acque affectionem cam in Episcopi quam aliorum quo- rundam exordine lacro perrerlicarem non ignorans, reluri pracin amhaberees sariet re, inquie, Dominus infucuro, quem hic omnesnon posumus auro. Addacurhis Alcero l0c0 de Imperii ejus cemporis acu; addatur, qua exedirur rulso, de Seprem virorum creandis Ro. manis Imperacoribus promulsara lanctiones quorum ille uclaris ab Dirmaro dilisenter proponitur, ica hujus mencio nulla Ar: Vequan- doquidem de ca recte dubicarur, quid admicri oportear, detiniri hinc difficilenonsir. Enimrero cum eadem sanccio adOTHO. AEM III. auctorem referatur, Dirmarus, et h exeteras ejusres seA aS. a aliquaseriam obscuriores, accurate pertractae, de hac prorlus Mhilhabet, et de Branonishictoria, qui in Ponrificatu cognomina. TuS CLEGORIVSV. Orhonis decrecum adjurisse perhibetur, ita ex plicac, uc animiillum insraci, e netariarum in imperacorem molio cionum acculer. Ouidnunchocacringam, quodmrinica, ee urbis ac Marcbiae Mysnia Primordia, alibi nulquam enodaneur exguisici us? Verelhiocunonomine lesi ab omnibus auctor hic mereatur. Cerce quodnuncusurpomus nomen Mysnia, Diemaroisnorum elts nuncuparqueisresionem illam Slarorum linsua Lomaciam, Cer- manica Daleminciam. Nec notiones hic repeco. Tancum id dico, Slaros, quivecerioribus colonis Mysis (hosenim proxime Fermun- duros, quosin ea Cermanica ora Romana celebranc hictorix, ex cexisse, opinio est) oppressis sedeshorum sibi rendicarune, exinde que primum Francica, deinde saxonica arma exercuerune, ab aliis unonomine sorabos; ab Dicmaro Milzonos e Dalemincios nomi- nari. AC de sorabis quidem es Colmx Praent de auctori Chronici 2dO2