# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0282
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0282?run=74
# Title: Chronici Ditmari Episcopi Merspurgensis Libri IIX (shelfmarks Leibn. Marg. 85, Stück 1; Leibn. Marg. 85)
# Folio 242, page id 829361065:0282
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=829361065&page=282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/829361065/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

242
CFRORTCT DITMAET
ejusdem pietare Paris dicere nequaqua sufficio, de lua conver
lacione, Ecur propolui, ordinarim explicare Rudiolus anhelo
huc annas; quo hunc aciculari librum naciricacis med
quadeascmus, vel paulo amplius, in mense rero Aprili, a
r. C al. Mlaii, decimus ordinarionis mex ineroirit annus, et
quia humana res omnis semper in dubio eAt, libet eromere
antidorum illuo periculosum quod miser dudum ablorbuis
denimismihi hactenus id nocere persenti. In quadam curte
mea Flestinze rocora, nocte una cum requielcerent, per
Tomnum vidi curbam actare moenam: runc de sppolica mihI
celta aliquid manducare coBenrem: Fr cgo hos persenriens
ene inimicos, primicus conrempa, d ulcimum rero in no-
mine Deiparris meiltud peaecipere, celpondi. Quod cum eis
mulrum displicerer, ec haec inrisa consresario id alicen ACri
non porse viderer, quasi semenslancabar, quia me prorsus
perdere conveniebae: et nisi cunc dominicum nomen invo.
carem, (inc perperua Calure manerem. Ex hac percepiioner
uemihirilum est, omnigenarum specie herborum X pesti-
marum rarietates consresarionum Cum D(, quae eth me indi-
rinis laudibusmexime curbane, tamen auxilio dirino, quod
quod hispraepolui: adopus infructum raro aue nunquam me
perduxerune. Sufsicir aurem iniquae eorum roluneari, quod
aliquam purane in me porcionem habere. Sic enim alio
tempore icerum me signacum eminus hi nustantes: Custo
disti te, inquiune, bene, _ coo, me itasperare. respondi, et
TUBSEQUUnEuE, sed non sic erit in fine. IIIorum nec minaS
timco, nec blanditiis credo, quia haec cum suctoribus
Cuis, venicas est. Veraciter id scio, quod ralis phancasia,
quamriscorporaliter opparear, per Pehominibusnon noceats
sed cum Deccando faciem dirinam a nobis averrimus, illo-
cum relanas monus nemini parcentes mileriincidimus, ee ab
bis prorinus absolrimur, cum auc ipa converrimue, rel ab
electisi