# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0320
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/829361065:0320?run=74
# Title: Chronici Ditmari Episcopi Merspurgensis Libri IIX (shelfmarks Leibn. Marg. 85, Stück 1; Leibn. Marg. 85)
# Folio 280, page id 829361065:0320
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=829361065&page=320
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/829361065/jpgs/default/00000320.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
# Lines: 32 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

280
RPIHERUS REIHECCI
LECTORIS.
l
xemplari quousus sum, principium aecrat: Nec, ramet si in id
seduloincumberem, archerrpi copiam habere poteram. Sic ersa
benizne Lector, habeto eamme prastare jacturam nequivisse. Ex
orsu autem inde sum, unde necessitas cosebat. variaro nempe ut
orationis contextu verbonnoatque altero. Neque, ut spero, hob
eniquam in relixionem venier; quandoquidem es auctoris sit, qui
ab class.cis, quos vocant excludatur, nec orationis quasi culrum alsu
quem sed restantum suppeditet. Quod si neque hoc omittendum
cum editioejus desiderata apluribus sit, sufficere hoc noniniquis u
num poterit, quod nunc denique in lucem prodeat, ee quidem ith
prodear, ut tamen maxima parre intesersit. Sunt enim loca per
pauca, ubi expositio hareat atque desiciat. Et si es hoc in eo fer
me arcumentorum genere, de quonon admodum intersit, ac potius
henoraripr estet. Se d haec suis singula locis planiora funt. = Com.
monebat etiam me Perrus AIbirius cujus supra mentionem fecto
nominari in veteribus a se inspectis imperatorum diplomatis, no
solum Daleminciam (ea terra Mysnia est) vocetamen ita variatam
ut in aliis Dalemince e Delemince, in aliis Thalemenche
Thalaminci lezererur. Sed etiam Milscam pacum. Fnic cuM
eensis Milzenorum nomen affine sit, in de derivatum statuamuss
ex pasum non vieum, sed veteri Cerm. lineua consuerudine.
quam ee Casar in commentaries expressit, es annales sequuntur,
regionem vel tractum Mylaix accipiamus, ut respondeat ei, quod
Saxones proprie dicunt Fin BOrde. Cerread hunc modum mul
ta alia loca e praecipue quidem in Fenetorum sedibus, quae zencinn
nomina referunt, invenias. At que haud scio, annon Dalemin
siorumnomen Dalem oppidulum conservarit, ut Lomacix oppt
RAm L UMNITESH AVCYSQVE REZNECCTYS.