# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/834940469:0030 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/834940469:0030?run=74 # Title: [Vera Circuli Et Hyperbolae Quadratura] Vera Circvli Et Hyperbolæ Quadratura (shelfmark Leibn. Marg. 98) # Folio 22, page id 834940469:0030 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=834940469&page=30 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/834940469/jpgs/default/00000030.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PACOT. LL. PROBLEMA Oportet praedictae seriei terminationem invenire donatur C crphra seunihilhoc est exponens rarionis ex qualicatis, seu rationis A ad A; lique HIad libitum. exponensrarionis B ad A: SIEVEMad N iea differencia inter Cd FI, hoc est ipsaFT vel exponens rationis B ad A ad excel sum quo Tsaxerac C hoc est ipsam I sed veM ad Nica ratio Bad A eA mulciplicaca rarionis C ad A5 X isicur ExCeNUS quo Pluperac C hoc estipsa Lest exponensrarionis C ad A. sc veM ad O ica differeneia inter ( _ HThoceAHIad excel- sum quo superat C hoc es iplam K, led veM adO ica rario B ad A est mulciplicata rarionis D ad A, CUMqUEHI GCCZPO- nensrationis Bad A, erit R exponensrarionis D ad A: ligia tur IEic exponensracionis C ad A _ R exponens rarionis D 3d A; eric excelsus quo luperat L exponens rarionis D ad C. deinde sic vemt ad Nita exceNus quo K luverar Lleu expo- nensrationis D ad C ad excessum quo R superacI, Led ve M 2d Nica ex seriei compositionerario D ad C est mestriplica- ca rationis F ad C, atque excessus quo E luperac I eMt expo- nensrationis D ad C; e proinde excessus quo R superat I eR exponensracionis F ad C, atque lest exponens rarionis C ad A. e proinde R est exponensrarionis P. ad A. deinde sIE veM ad O ita excessus quo R superar Iad excessum quo Ssu- perat L. sed veM adO ita ex seriei copoltione rario D ad C est mulciplicararationis Fad C, cumque excessus quo R lu- perac IEc exponensrationis D ad C; erit excesus quo S lu- Perat Lexponensracionis F ad C, aque Pest exponensracio- nis C ad A, & proindeS est exponensrationis Fad A: cum igicur R sic exponens F ad A ec S exponensrarionis Fad A; eric excessus ouoS superacR exponensracionis F ad F: X V- eramque leriem concinuando, demonstrarur ve ance T esse exponentem rarionis L ad A, et V esse exponencem rarionis Yad A. denique lemper demonstrabieur terminos conuer- gentes