# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/851385079:0056 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851385079:0056?run=74 # Title: [Idea Totius Encyclopaediae Mathematico-Philosoph. hoc est, Analysis Aristotelico-Euclidea] Erhardi Weigelii, Prof. Publ. Idea Totius Encyclopædiæ Mathematico-Philosoph. hoc est, Analysis Aristotelico-Euclidea (shelfmark Leibn. Marg. 106) # Folio 44, page id 851385079:0056 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851385079&page=56 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851385079/jpgs/default/00000056.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De Subjecti. Sect. 1. estisitur bus gradibus quali Fundamenealibus constans, quorum prior (cacapanticus) universalirarem subjectinudam; alcex (cacholicus) ejusde usticientiam respectu praedicari, Tubin- fere, quibussimul sumpris perfecta propolicionis quancitas relulEaT. Restatnunc ut porro rideamus, utrum ad omnes omnino demonstracionesnon nili perfecta requiratur pro- policionisquanticas; an, urnesatira etiam porune demon. straripropositiones, itanihil impediac, quo minus et ip(x Parciculares (V. 8. omne Scalenum habet duos rectos) demon- stracione fruantur. Ouod ucfacilius intelligatur, cenendx Tunt aliquor positiones. Vebniver. salis idqe 2. expliciter 5. 24. I. Sifuerit atriburum quod pluribus juxra conmmu nem aliquam nacmram, quavenu talem habent; competit; illudut perfocti scimum de communi pocinsnueuri qui lali demonstran dum estus ut ver subsantionen desmentis in spocie saltem intellis eatur. Inhoc enim consisticscientixe perfectio à parte (uB- jecti actriburionis spectata, ue actributum r. g. habere tres duobus rectis agnales, Ceiatur non quod rel scaleno, velaqui cruro, velaegnilatero, rel omnibus, cuilibet scortim, per propriam cuirisnaturam, v. 8. per Ecalenicarem, Iloscelei- catem ec. e principia sineulis peculiaria necessario com- Pecac; sed pocius quod speciebus aut indiriduis omnibus percommunem eorum naturam quacalemr. 8. percriangu laricatem, h. C. absracte, quod ipsi Triangulont sic per princi piasuis speciebus communia, sibi camen in (uo genere pro- Pria, conreniat. Lesantur huc spectantia Aristotelis verba T. POH. 5. FCXTU. 13. 5. 25. Nam licet quis de lingulis Prianguli specicbus aequalicarem illam demonstraram habent, nondum ramen perfecte norictriangulum quacale habere tresec. Quod vel inde hetmanifectum, dum oblato Triansulo (r. 8. in A- Aronomicis) cujuslatera nondum sint explorara rationis, is, qui generalem isnorat demonstrationem, de codemnon po. cest aequalitarem illam certâ d direct a demonstrarione a- sruere, sed rago salrem animi moru e supposicione ( Cictale PropOsiL respocta uatitti