# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0052
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0052?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 1; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 32, page id 851387705:0052
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851387705&page=52
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851387705/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DF NNUMERORUM
xerius agnoscanur. Nos a facilioribus exorH reliqua suo ordine attingemus.
Octo dicitur d Graecorum ovreo. HTinc vero octavus (oyso) Octies, octons,
octonarius, 56.
Duo a Craecorum No dicitur; Lieut et Ambo, ab aupo dicitur. (Inde vero no-
Ambo. Arum sao, sieut d Tribus, sex, septem, octo, noltra Three, six, seven, ciett; e
a Noveni, Deni, nostra nine, ten; Wili potius antiquos Feutones, unde nos illa
accepimus, haec omnia immediate a Cirxecis dicamus accepisse: ac Four e L’ive,
tam d Craecis quam Lacinis remorius abTunt.)
Fatinum Bis a Grxcorum dis deriratur, converso s’in B; lieue Bellum, Bella-
eores dicimus, quod olim Duellum, duellatores scribebane: (niti torte d Cirxco
Bini, bi-
narius, bi
Tarius.
Tloncuos dietum sit bellum, quod non exiltimo.) Sic Duonus, duellus dicebane
prisci, pro quibus nos Bonus, bellus: sc Bes, bessis, olim Des, dessis. videndi
Varro ee Scaliser in Varr: _ Fest. acque Merul. ad Fnnium.
A Bis vero Bini dicitur, ee Binarius, et Bisarius, quali Bi varius: vel Fortan
Bisarius, Trisarius, ecc. quali Muoe, recuor: muTatO S In Y, Ut in Z des, y. deoto
heri; rouos humor, cejoor porrum.
viginci. Sed _ Piginci (quali Bieinci, vel Biseinci) cerminatione d Gracorum norre de
Tumpra. Ouae enim Pacini Trisinta, Quacrasinta, ec. dicunt, Crxci recuvorram
reaaecexorra, _cC. CHCrUNE.
Sed ee iptum cinoo Graece, quati sinosi dictum puro; iptamque cerminationem
nosi (in cinosi) rancundem ralere ac norra in sequencibus. Nam quod terminatio
lic iltic n hric an non major est discrepantia, quam cum Latine dicamus Vieinti,
auc Frisinca. Duod illic aurem reperiatur s, AtC r, omnino hoc exiguum elt,
cum lx licerae sine tacillime commurabiles, (ut ab avirco, FIE FUtuTM, arioco, item
oeurta e qparo promiseue dicuntur, aliaque ejusmodi intinita; de quidem cinosi DO-
rice ciran dicitur; sic Aquam Germani W’asser dicunt, Angli e Belox W ater.
aliaque tunt innumera.) N vero, in terminatione norra, non Radicale est, sed
Epenchericum, ideoque in Deriraris excidic; eodem enim prorsus modo ab éixoot
FOrMAEUE cixosos, dC d recxoxra recaNOSOS. Sic d P atinorum Prie inta Formatur Priee-
sumus; amiston, ec t in sconverso, ul ention resina Quco, A. Ol. aoico spuo, quil co
sperne, de An8I. spurn. meto messis. Vr isitur pro ne in Trisinca, Substituitur
Tola licera sin Prisesimus; EiC Dro ur in terminatione porra, subltituitur simplex a
in termiinarione n9s1. S1C d neoym, ZIdEVEI _C. FOTMIANEU NEBSI, Zdeioc _C. SIC, pEO
cion natvai, ecc. dicunE DOres Ern, nntorti, c.
Fericutum autem olt illud, quod Lacinorum terminacio sinta per 8 fcribitur,
GrRCOrUM VerO nor Der n, earum enim literarum Faciltima est commutatio, cum
Tinc ejuldem organi; Imo ab iildem rocibus Vieinti, Trieinta, promilene dicimus
Sicesimus, Tricesimus, e Vicesimus, Tricesimus, (ut supra dictum est.) item
Vicem, Triceni. Sic Craece Taior dicitur qui Lacine Caius; e contra, a Grxcis
noSceraco ninre, tiunt Latina suberno, crenus, aliaque ejusmodi non pauca pastim
OcCurrunE. Neque omnino mirum est literas C. dt C promileue uturvari; Ouod
quidem tacile tieri porelt, cum literarum Cet C recte pronunciatarum, (nempe
IC CirXCOrumN _ Y) Tonus admodum aftinis Lic. Quamris enim litera ilta C et 
alios habene nunc dierum Ionos ance vocales F d L, quam ante , O, V; illud
tamen ancignieus obcinniste neuciquam est credibile. Nulla enim rario ridetur cur
Accipio, accentus, 8c. Dro Adcipio, Adcentus, Sc. TCriberentur; nisI UE POnIS
licerae D cransirer in sonum sequemis consonx, (ur cum corripio, collimo, commuto,
arripio, assumo, allicio, appono, attendo, affundo, ec. eteruntur Dro conripio, con-
limo, 8c.) ideoque si C ut S fonaretur, pocius ascipio, Ascentus, ecc. Scriben-
dum ellet, ue in Asseisco, ascendo, ec. Acque idem dicendum de licera 
Propier roces Aeser, Aecestum, Sussero, Suerestum, esc. nam certe Adeer Ad
festum, 5c. mollius fonareur, li G deberet eo lono proterri, quo nos nunc die.
rum proterimus liceram G ante F, e T, vel Arser, Arsestum, _c. si Gallorum
more efferenda lic. Nam mollior (qui dicitur) lonus luera C magnam habet
apud nos actinitatem cum sono lirera D, de literx Z. apud C allos, imo lonum hunc
in se continet. Nam verbi gracia, voX Fuxiter, quam Cermani Conant Tuxiter,
St autem d Bis Hat Visinci (mucaca licera B in V,) non mirum est, cum Y
contona, prouc nunc dierum eHferri Tolet, non aliter d B disterac, quam F vel
PB d ~, seu e a x, hoc c, ut lirera alpirara d lua tenui. Nam l literas P, B,
PTO.
Oct0
Angli Drupiter, Galli Zrupiter pronunciant.
Bis.