# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0082
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0082?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 1; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 62, page id 851387705:0082
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851387705&page=82
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851387705/jpgs/default/00000082.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DDEZTON
Additio, quid: Axiomata aliquot, sive communes notio.
nes. Sidditionis summa seu accrecatum. Aaditionis
praxis, in numeris simplicibus. Sdditionis  Sub-
ductionis tabella; ejusque demonstratio. Aaditionis
pravis in numeris compositis: ejusque demonstratio.
Operationis compendium. Addutionis praxis in fractio-
nibus Decimalibus. Additionis praxis in variis Deno.
minationibus.
OR absolucam, in superioribus, Numerorum Nocationem, ad corum Addicio.
a nem accedendum clt.
Raditio Est aucem Addicio, Numerorum pturium in unam Summam collectio. Vet
Addere, cD, Datis numeris quorlibet, unum aliquem illis omnibus simul sumptis
aequalem invenire. Ruc etiam, si lacius libeat, quam ad Solos numeros, Addicio.
nis appellacionem excendere, erie Addicio, duantitatum plurium Hommeenearum
in unum Arcreeatum collectio. Nam revera eadem omnino cA Adaitionis notio,
lire in Concmua sive in Disereta quancitate.
xioma. Duo melius aucem in sequentibus procedamus, sciendum cst, in Arictmetica,
ta- sive perinde ac in Geometria religuisque dilciplinis omnibus, Principia quaedam ver se
commu- noca neceltario concedenda esse, unde alia probentur; quae tamen Principia calia
nes Ho- TUnE uL ea nemo lanxe mentis nesare, aut quidem de iis (moclo sensum verborum
tiones.
incelligat) dubitare Dotic. Flujusmodi lunt Aviomata illa, seu Communes notio-
nes, qua Flementis Euclideis prXmIEtuntur; Quorum pleraque non masis Creo-
metriae quam Arichmetica conveniunt; Neque ab Fuclide proxonuneur quali Tolis
Maonicudinibus corporeis concruant, led qua quibulris quancitaribus, PrOnt OvIS
erii applicari postint. Ego ex illis ea selisam qua praelenci negorio conveniunt,
lineque haec quae segHUnEUE.
I. Duae eidem sunt aequalia, sunt e inter se aequalia. VE R tam linea A.
quam linea C, lic aequalis lineae B; crunc iplae AC lincae aequales
inter le. Arque de hoc nemo meruo dubirare porest, sensu verbo-
rum semel incellecto: Cum enim, ri rocis, Aiqualia ea sinc quo-
rum quantiras elt eadem, seu, quorum hoc cancundem clt acque
illud: Sicque quanciras tam lincae A gnam lincae C, ea quae est linex
B; Crit sineatum A et C cadem quancitas, (ea nempe uiriusque qua elt linea B,)
ipsaeque isitur aequales. Similiter in numeris, 112] 3 =5 = 4 Y F erir 2f 3 = 1 f 2
hoc est, si cam aBBrCSatUM 2 F 3 quam aggresatuIM 4 f F
ae
ter se aequalia; eorum enim quancitas est cadem; ea nempe
eeriulque quae est numeri quinarii. Rcque idem ommino obrinet
in Superticiebus, Solidis, Angulis, Ponderibus, rebulque aliis
omnibus qua quoris modo vel mensiirancur vel numeraneur.
De aequalibus equalia addantur, tota sunt aequalia. VF (I A = B
ett A F C = B F C; hoc c, si aqualibus rectis a B adcatur vel
cadtem vel aequales quancitares C, crit acpresacum A  C, aequale
agoresato B F C. Sic li 2 f3 =- 5 crit 2 f 3 ]. 2
que de hujus propositionis reritate quilpiam Canns dubitare ve-
terit masis quam de veritate praecedentis; cum utraque deven-
deat ex eadem Aiqualicaris nocione.
3. Si ab aequalibus aequalia subdueantur, reliqua sunt aequa
Ua. PNta A A = B erit A - C =- B - C: vel s A f C = B FC
erie A =B. Sic ( 2 f 3 = 5 exit 2 + 3 - L= 5 = +, aut
2
qui d