# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0083
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851387705:0083?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi; Opera Mathematica (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 1; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 63, page id 851387705:0083
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851387705&page=83
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851387705/jpgs/default/00000083.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.81
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

011S
it
DIIIS
2110.
tio.
2110
1110.
dicio
e
dicte
1
pBII
10110,
atia
eum
Cco
101
u
Cap. ZIII. D B A DD F FITONF.
( 2 f 3 f r = 5 + E, eric 2 + 3 = 5. Fltque hujus provolitionis rericas la
eis eridens; aue siguis altensum negaret, cosi pocerit ex praecedence. Suncque haec
crir axiomata, praeserrim in Aquarionibus Analycieis, perpecui utus. Sed de quae
seguuneur non minus sune indubitata.
4. Si inaequalibus aequalia addantur, cola sunt inaequalia-
5. Si inaequalibus aequalia auferantur, reliqua sunt ina. 3
qualia. Sune aurem haec duo duarum praecedencium con- 5
lectaria; acque exinde vel ostendi vel laltem cogi posent.
6. Duae ejusdem sunt duplicia sunt intor se aequalia. Se
quitur hoc ex secundo; nam 2 A nihul aliud Tunc quam A + A.
. Dua ejusdem sunt dimicia, sunt aequalia inter se. Hoc ex praecedente sI
opus sic cosi poull. Sed  hac Duo axiomaca pariter etiam valent in eri-
plis, quadruplis, ec. irem in crioncibus, quactrancibus, ec. acque in duplis,
ee dimiciis.
8. Locun est majus sua parte. Adco.
9. Porum aequatur parcibus sdis tomnibus sonct.
sumptis. Cum enim Tocum sic Tuarum parcium
omnium agerexacum, neto dubicise Pocerir quin iplum cancundem sic aique illae
Omties simul Tumpex.
Hlaec aucem omnia de siqua sune Tihilia, adeo sune pet se perspieua, ut nulli
dubitacioni sine obnoxia; quique hujusmodi quid negat, non sperandum est ut
ullis arommemis reneri velic. Religua Luelidis à Ecoara de ainiuar Potius Geome.
eried tune, adeoque non hujus loci. Ex his aurem quae jam cradidimus, ea quae polt
sequenur, cam de sadicione quatii hreliquis operactonibus Arichmecieis, denion-
Utranda erune.
Addicionis noca, qua nune dierum passim obtinet, cst L. Adeoque Si quancita Additio-
Les AB simul sinc addendae, ap Sregacum elt A f B; sic si 2 d 3 sine simul adden- nis sum
dae, agxresatum est 2 f Z Flxc Chim f additionis sire astirmationis noca, indi ma sive
Cac 3 vel B nunjerum seu quancicarem cyi pratisicr, Prxcedenci 2, vet A acaitam aBS esa
seu adjunctam elte, vel (R libet) adlclendam vel adjungendam.
n.
Verum illud alterius quaerie prachiens Arichmericus, annon (verbi oratia) illa saditio-
aeprebatum 3 Z postic alia fortma nocari quae rancundem valeat acque incerim nis praxis
magis sic commodas Cuunque valorem melins incellectui repraesentet: adeoque cum
(IC2 F 2
= 5, loco agreeati 2  3 substicuie unicum numerum 5 qui aspreeato
illi aequalis est, ee rancundem valet. Acque in hoc EOTM VerTatuT Rrihmetici
practiei negocium (non in addicione Colummodo, sed in aliis opcrationibus RricH-
mecicis, quod semel monnisse sulticit) uc quancitates urcunque propotitas seu quae-
sicas commodissima torma deseribere possic, acque intellectur extribere. AEque hoc
quo pacto in Addirione praestari polsic, primum quidem in nocis Figuris numera-
libus, deinde etiam in aliis speciebus (vc loquuntur) sive Symbolis, jam cractitu.
rUS FUM.
Numeri aurem addendi, suneret simplices sive tonadici, quales TUNCL, 2, 2, rC
liguique decade minores, qui unica tigura seribi Tolene; vel compotici, quales Tune
10, FF, 23, 20, 234, aliique in intinicum, qui conjunetis characteribus scribuneur.
(Illud enim per numerum compositum hic loci incelliso, quamris illud alias alio
sentu OcCurrere pOsTIE.) Vulso, qui uno charactere lcribuntur, Dieiti appellari
Volent; qui circello sou ciptra cerminantur Arriculi; reliqui, Compositi.
Simplicium numerorum adclitionem guele actinet, ea nacura pocius vel exercita.
cione, quam peaecepeis, est discenda: Puca Onum Oni addicum constitmere Duo;
irem Duo ee Fria conjuncta valere duingue: e lic in reliquis. Rcque haec TunE
adeo puerisnota, ut non lic opus ea tulius cradere. Si quis tamen poltulet ut
(promore) omnia demonstrentur; aut etiam liquis de majorum additione dubi
cure pollic: Subjecta cabella limplicium omnium addicionem exhibebit.
abella