# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0024
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0024?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 4, page id 851708439:0024
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=24
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

L G F B R A.
Sed praecipuum eorum quae de Alsebra habemus apud Grxeos scriptores, est
apud Diophantum Alexandrinum; qui de ea libros ireldecim scriptiste pertribe
tur; quorum adtue habemus Arithmeticorum libros sex; aliumque De numeris
mulcanentis: Reliquolque (ut miti faltem nunctatum elt) exiltimat doctilsi.
uS Taacus Possius in MS. extare inter opera Leonis imperatoris in Bibliocheca
Regia Parisiis
AbuL Phararius, Fristoricus Arabs (d Doctistimo Pocockio nostro Arabice et
Farine editus) Diophantum hunc ee Themistium existimat, circa Juliani. APO-
Ctatae cempora vixille, circa annum Domini 360. Joannes Gerardus Vossius alii-
que quos ille citat, (in sadendis ad librum de scientiis Mathematiois) viricte
Diophantum pucat circa tempora Imperaroris Antonini, eodem circiter tempore
cum Claudio Pcolemao, adeoque circa annum Domini 250, eumque exiscimat (non
Cebrum qui multos post annos vixie) primum inventorem Alcebrae: hoc est (sic
enim cum incelligo) primum qui Algebram in eam mechodume edegit: rem enim
iplam multo antiquiorem, ec Platoni aleriptam, supra dictum est. Idemque alibi
(Cap. 10.) Mahometem ben Mosis, Acabem, primum hujus inventorem innuit;
hoc est (sic enim incelliso) primum apud Arabas. Cardanum in hoc seguutus,
qui (de subtilitate, lib. 26. Sc in AIgebra Cua) ejus inventionem huic Arabi al
cribit; cumque ob hanc arrem Cebrum Fuisse dictum putat. (Au l P haraeius
hunc Mohammed ben Musa vixisse Dutat cirea annum Chricti, 900. Futrchius,
circa annum 850.) Et quidem. (ucur Cardanus in eo laplus Force Fuerit, dum
Mohammed illum inde Gebrum dictum pucarerit) crac Tub idem tempus (centuria
nona) Creber quidam Arabs in Altronomia celebris; qui in Prolemaei AIma.
eltum scriplic commentaria, (Patine Dost edica Noriberea, AnnO 1533.) An
aucem idem tuerit cum Mohammede ben Musan aur tueru in Algebra celebris
haud astirmarerim.
Scevinus (in Greograptria sua, ubi de Firvaito seculo asic, aut Riecte saee,
existimat, tum hanc cum alias Matheleos parres, apud Orientales Fuisle multo re
cuctiores omni quam d Craeeis habuerun Pruditione: nec Diophantum tantum,
Sed ee Fuclidem, Ptolemaum, ETipparchum, muleo posteriores Fuisle Tuo seculo
erudito; Tuamque ex ictius seculi religuiis (Dostquam peaecipua istius aeri monu
menta perierinc) eruditionem craxiste. De qua re illius lire rationes sire con-
jecturas loco citato videas.
Orcunque sic: haud improbabile est hos rabas, qui ab Ludis figuras numera-
rias acceperint (Graecis isnotas,) simul inde didicisse cum earum utum, eum
protundas de illis speculationes, quas neque Latini neque etiam Craeci prius nOve.
ranc quam ab Arabibus tandem tuerint edocti.
Ah Indis iisdem etiam accepisse porverint Asebram suam, potius quam à Dio-
phanco, (qui Tolus Gracorum, quantum scimus, de ea scriplic; idque lero, et in
mechodo mulcum dirersa ab ea qua est Arabum.) Cercum enim est, multur
cruditionis habuisse Arabas, Praeter eam quam d Oraecis acceperune, ec quidem
Paris vecultam. Ft quidem cum tam Colicite curarent Saraceni, AUIHOTES GIEXCOS
praltancistimos, plerosque omnes, in drabicam linguam craducendos, quo corum
doctrina torenc parricives; non dubitandum cst. quin Persarum, Lndorum, alio-
rumque Orierucalium doctrinam pariter ambiverine; quorum icem linsua ab illa
Arabum minus ditterebanc. Nomenque iptum (A Sjabr Wa l mocabala) cum
Craeco nomine nullam videtur astinitatem retinere; quod camen altectare vide.
bancur in eis quae a Cirxcis acceperant: ue liquer in vocibus il macesti, Il eo-
rismus, aliisque; quas a urrisu et aecuos descendissé non dubitem. Sed ad Dio-
phantum redeo.
Appellationes a Diophanto usitatae, sunc, vords, aedudss suvarus, nibes, suva uo
Suvaepus, nobonobo. c. HIS nOTS ACAIBNALX p. 3 5,
Dux
Latine ab interprecibus reddica, sunc unitas, numerus, quadratus, cubus, qua
dratoquadratus, Gudaratocrbus, cabocubus, sc. notisque his (excepra unitate
quae indisere noca non videbatur) designata, N Q, C, , C, CC, dc
Ubi ee, temper innuic dimentares duas; Cy tres; adeoque Q, quatuor; O Cy
nomen adexia est. Non quidem a Ciebro aliquo, iptus inventore, prout con-
jectati
quinque; C. C, (Cx; dc
Post Diophantum aurem (R non e ante,) doctrinam hanc prolecuri sunt