# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0031
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0031?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 11, page id 851708439:0031
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=31
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aLLA A.
tinis per c seripris descendane: Led pPICB (Prectm) vence (Pacem) limiliaque
(quia Fortius seu durius prolata) per c leribimus: idque a multis non raro lC
bI a Latinis per sScripeis delcendunt; ut lence (Tentus) tence, detence (de
tensio) ervence (expenlus) advice (contilium, daVlamentum) lecompence (com
penlatio) aliaque multa: sed quae rectius per s’Scribuntur; nam et s habet For-
tiorem illum sonum ut senuinum, cum mollior ilte sonus nostra z rectius con-
venige; unde etiam prize. Curvrize, revrize, lcribimus, quamquam a Latimorunt
prenso seu porius Tcalorum preso descendant. Oux cum ita tinc; Arabum Sad
Seu Hebraorum Z sade, hoc est is; Latine per C potius quam S exprimendum
pucaverim: adeoque Ciphram pocius quam Siphram Ceribendum. Sed haec
obiter.
Ieu Ieorithmi nomen tecerunt; (et huic ni tallor, Lon actributum;) Quod ab
Arabibus, cum ipta arte, acceptum puro: Factumque ab Arabico articulo l
cum Ciraca voce apssuos contlato: ue cum Ptolemai ouvroEis urann live usisu,
rabico, quod ab Arabibus et rem ee nomen habuerimus. Ouamris enim Abacus
alio sensu anciqua rox fuerit, Lacinis noca; hic ramen peculiari. sensu Lumprus
Abacus ee Aleorithmus cancundem significabant.
Huic per halce notas Lella a sas MeCd, PecuaC M
apud eos accepit nomen al masesti, aude e apud nos Umarestum dicatur.
Idem etiam dacus cevatu OMMIH. Duam vocem purat Lucas de Brueo
Contiguissimus, quem habemus cdirum, harum rerum (criptor) corrupte dici pro
P.
Duam antiquus sit harum in his resionibus Fieurarum
Numeralium usus.
LFmpus quod spectat quo primum his regionibus in utum accepiae fuerin
Fisurae Numerariae, varii rarie centuerunt.
Johannes Fossius (loco Drius citato) non ulera annos 350, aut Caltem 400
in ulu tuisse censuit. Non nisi anni sunt (inquic) CCCL, saltem infra dua
arineentos, quod eas Sifras accepimus. Sicripeus autem est ille liber, (ue ex
Fpistola pratixa liquet) cirea annum Christi 1650: Adeoque cancundem elt ac si
scripserit, non ante annum 2300, Saltem (vel maxime) non ante annum 1250
fuiste in utu.
Verum eso aliquanto anciguius tuisse in ulum acceptas (eriami his rexioni
bus) omnino centeo: si non ad utus ordinarios, falcem ac Tabulas Astrono.
icas describendas. Ouippe in hujusmodi describendis Fabulis primitus avuet
nos ulurpatas exiltimo; quas nempe a Mauris de Arabibus transcriptimus in
Linguam Latinam verlas; e serius adhue ad alios ulus accommodatas: donec
randem ad omnes operationes Arictimericas achibica fuerine, ut quae his pera
sendis mulio fuerine apriores quam ullus ante utitacus numeros designandi
oduS.
Non ienoro, in Boethii, Beda, aliorumque antiquiorum editionibus quas jam
habemus quibusdam, figuras hujusmodi comparere: Ac non credendum est i
in Pucoeraphis contisisle, aue recultioribus Codd. NSS. Sed numeros Latinis
liceris tuiste descripios; (quod in nonnullis ipse ridi:) Adeoque non hine
arsuendum puto, has nocus tunc in utu apud nos tuille, quando ipsi rixe
rint.
Anciguiores tamen fuiste quam censuie Vossius, his rarionibus existimo.
Inter Codices MSS. Savilianos, plures invenio (et quidem Paris retustos) in
onibus hae comparent Agura (in aliis perpetuo, in aliis Patis FrEgnenteT.) Et
speciatim duo Tabularum Astronomicarum de Mocibus Calestibus completa Vo
lumina: duoque de Compuro Fcctesialtico Calenclaria; in optima Pergamena
pulchre deleripra. Oux ex variis circunltanciis conjicio non mulio post an-
num 1200 descripra, ladrem ance annum 2250. Aliolque cactacus AstrOnO.
micos