# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0162 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0162?run=74 # Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2) # Folio 138, page id 851708439:0162 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=162 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000162.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a ide ent. l. UEB, C D, _cc. _ prO IBnOHS ocales u HL, L, L, e. Cartesius, pro nous, liceras ~: Trem ∞ pro = Aiqualicaris noca. Iplamque = peo nota Dilterencia duarum D.. pocat eas esse continue proportionales, sire A. B:: B. C:: C. D. ) Ttem, ube duo plurare membra junctim contideranda reniune, quasiunum Forene; duestre- dus uerinque ponit Colon punctum; quod alii linea luperins ducta delignane. PUTd Ferieonius in Tuo Cursa Aabu, ano 1644 ccluo, alia habet signa Sibi pecuitiaia: alique delan quae apud ipsos videantur. Obi aucem Vieta ee Oncheredus pro notis quancicatibus Consonantes Tublimune, Alphaberi primores substituie, ut a, b, C, _c. _ pro ignous, Polteriores, uc X, y ditterentet pro a b aut b - a Pot a t aet ACL II. FlaOtUS IteM (PrXTeF anTC receptaS L=i = Additiors, sumluctionis Radicalitatis, e Aqualitatis nocas,) alele aprais Signum = (majus quam, e Minoritaris = (minus quam.) Pro quibus Onsheredus habet B. -3. Onreans ItCM, PEXTeF ante TCCCDIaS = = V, RaDeC CCaL Hotam Mulii- quantitatum, quarum vera majox sIE, non liquec: P’uta a == B (UE e3O a ~ B) in elt, ut A aa D, AiC Cin ad D:) LF continue proportionatium (Duca A. B. C plicationis X Peu in. PL:: notam Proportionaticatis: (PUEa R. B:: C. D; HOC V: a a dc: lcu Vaa = b6, PrO Radice CONHHCIA quaHCILaLS a a F bC. TLEM Vu: a a Foc. dut Vb: aa = bc, Pro Radiee Snversali, Teu Radice vinomit; aa = bc. PF VP: a a = bc: Pro Radice Residuir Leu Apotomes, a a = bc. Johannes Pellius (ut Post dicetur) reliquis addic -.- prO DGonS nOta (UE a=-D hoc clt a per b divisum, seu vc alii loquuntur, a ud applicatum.) Liem Involutimis notam O, (pro Duadrando, Clbatiuo, Cl.) EL Lvolutionis, uv; DrO Kxetractione Radicis, Duadratiea, Cubica, ec. e Ponoris quancicaribus liretas actac Majulcutas; minulculas Db HbS: Quae uc proxreltu operis innoie. scune, Pro majusculis mucantur. Ouxe omnia quamvis tuis etiam locis occurrats pracut AC suAla PonerC, ut V4. riorum varia notationes inricem COMParenEE. De Plarrioci Sectione Secunda: E speciatim de Aqua tionibus simplicibus, e Composiris; e qu modo ex illis haefor. Raeter ante memorata Notationis commoda (quae minoris momentires est; In decesenda senuina Siquationum nacura (quod praecipuum est in A Gebra mysterium) inlignes seoir progroltus, ulera quod ab aliis tuerac, ant perleguiu;) Leco ono aco ePent at ato Ub PLEVI mamneglectas. vocabulo d Privativas radices rocas, Cartesius appeltar (mimus apue) radices l’al saci Cium camen ipla linc, in tuo senere, (non minus quam Aar) Rac Ces verae. tradicum: Delesondo genuinam compositarum Atiquarionum originem; cas ad Ori Sialeo illas rechcendo. Mod deeu sectione secunda. Atque hic, primo Prater Radices Posirivas leu Assirmativas (quas praecipue ue M AR. ea re (Ut in aluS) LEGuItIE Cartescas: MuOd quas ille (apte Duppe cum Guancitates Nesativae seu Privativan b ussim conentu admirei lolenr in contiu eorum qua actat at aB: uc quae rancundem innuunt in contrarias partes sumprum: puca li + 3 innual tres passus prorsum, =3 innuec cocidem retrorsum:) l’ieri pocelt, ut Radix, i quaelita (ut achuc incognica) detienet non minus aliquando punctum aliquod a netro, quam alias punctum aliquod ab ante. Quo catu a8 non mius el vera ractin, quam alias a = + 3. Ex quidem si quaeratus LOO aa = 9 quis elt nu mcruo a. Inditterencer relpdanus 3, alil = 3. A lat hues quam ille numerusi