# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0241 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0241?run=74 # Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2) # Folio 217, page id 851708439:0241 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=241 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000241.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cap. L. TII. A L G E B R A. Cerrim post Vieta cempuIS) Sparsim habentur. Ouod non malo animo dietume erat; Sed, s ille mallec non dictum, per me licet expungat. E90 id ei laudi fore pucabam, non ricuperio. Sed dixeram etiam (quod rerum elt) quod Lectorem non detimnerit recitandis nominibus eorum apud quos illa traberentur, (nisi quod Vietam _ Cartesium aliquando nominarerit) nec mulcum de Tuo acdiderit novi quod non suerac ab aliis ance tradicum. Dieic, me pocuisse quosdam alios addi diste; Sec, quinam illi alii tuerine, non dicir ille, nec eso memineram aut etiam nuM rCCOrdOT. Ouod aurem de novis additis dictum elt: Mihi cerre non rideba tur id prae se ferre istius libri Author, Sed porius, Nota cradere, Tua mechodo. Cum- que coo librum illum eo animo pertesi (non admodum scrupulose quidem, led cursim porius,) uc liquid deprehenderem nori quod artem ipsam promoreret, id execeris ante obterratis adjungerem: nihil quicquam occurrebat quod mihi vide batur norum. (Sin forre occurrebantnora Fsempla veceris Resula leu proces sus; autu ante coonita, noro jam ordine dispolica, id eso novam Artis promotionem non existimarem: Id urique intinicum Foret; eAque Artis L vercitium, potius quam Ar5.) Numquid Nori habeat haec iterata F. ditio; ego nec scio, nec sum Colicits; ne que jam racat (eurrente prelo) inquirere; cum liber inera paucos dies lic restituendus. Obi aurem de se gloriari ridetur, quasi canta indolis fucric ipse, ut (libris non consuleis, aue Caltem praeter Cartesium paucistimis) pocuerit ille, ante quatuor an nos (aut eo minus) ex quo se primum applicuir as lludia primorum Analy seos e Geometria principiorum, librum illum prelo mandare; (eum cgo annos quinqua sinta his studiis impenderim:) Passinque (in hac Praetatione) infinuac quanto ipse melius rem perasic, quam auc Vieta aut Cartesius ipse: Si vellem c8o (pari- ter gloriabundus) quanta eso quantillo rempore (postquam me ludiis hisce le dulo applicuerim) pereserim, recenlere; duorum torte Thralonum relitationem rideret Lector. Ouicquid aurem id Sic, Lectorum esto judicium. Oui nottra torte legerint eo tempore quo Prestetus ne unum quidem ex nostris rel de nomine audi verit. Ouod aurem ille me aenoseat, lauderque, ur clarum perspieuum in rebus ab- strusis tradenais e exphicandis, cgo illi grates habeo. Sed quicquid de Mésic, vel Presteto, aut etiam Cartesio: Sive Carcesius Tlar- riotum legerit, aut non leserit, aut non totum leserit, aut ab aliis qui legerant ac. ceperii, aut luo seripio non nemo subjunxerit aur inseruerit ea quae ipl TunE, eu Fharrioto communia, aut undecunque factum sic quod apud ucrumque paria habcan. tur; Cerrum elt ea ab Carrioco prius fuisse cracica quam d Cartesio, meque nulli ee injurium qui dixerim rem ita elle. arque de hiS haCTENUS. Priusquam autem Presterum dimittari, libet cum remittere ad nuperum Scrivto- rem Callum (ipsi Forre metius nocum quam mitis) de cujus Nomine (quod scripto suo non cst adseripium) nolim hic conjecturam facere, (ne tortan ile rum queratur Prestetus me alii adseribere quod ipse sibi rendicet;) Fum volo qui seriplit De la Recherche de la Verité. Oui capite Seprimo lecundae partis libri secundi, sub Averrois nomine, Prestetum describit cam vivis coloribus ut nemo rectius. Ubi de Commentatorum quorundam praeoccupatione verba Faciens, qui erga eos in quos seribune commentarios eo animo lunt attecti, ue non pottint eos non immodice laudare, e hyperbolice praedicare; ue Adulari magis vicleaneus quam Pardare: Averroem iniroducit de sristotele ita loguentem, ac s Logicam Moralem phitosophiam, Metaphysicam, invenerit primus, alque ad completam perduverit perfectionem. Complevit, inquie, quia nullus corum qui secuii sunt eum usque ad hoc tempus, quod esi mille e quineentorum annorum, quiaquam addidit; nec invenies in ejus verbis errorem aleujus quantitatis; e talem esse vircutem in individuo une, miraculosum e extraneum existit; e haec dispositio cum in uno homine reperitur, dienus est esse divinus masis quam humanus. Tcerumque, Laudemus deun qui separavit hunc virum ab atiis in persectione. appropriavitque ei ultimam dienieatem humanam, quam non omnis homo potest in quacunque aetate altineere. Pt alibi, Aristotehs doctrina est Summa Veri- tas; quoniam ejus intellectus fuit finis humani intellectus; quare bene dicirur de illo, quod ipse fuit creatus e datus nobis divina providentia, ut non ienore- mus pessibilia seire. Fx porro alibi Aristoleles fuit princepsi per quem persi ciuntur