# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0359 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0359?run=74 # Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2) # Folio 335, page id 851708439:0359 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=359 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000359.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cap. L. XXIX. A L O F B R A. ris attenderit ille ad haec duo. Alcerum, nimirum; quod in scriebus nostris dat Cupponitur terminus cum Primus, tum Otrimus; auctulque numerus terminorum oriri supponitur a mulcicudine cerminorum interjectorum. AIterum; quod de Ra tione hie agieur, non de Diterentia comparatorum. Exempli oratia: Cum dacuin Priangulum cum Parallelosrammo circum scripio comparamus; dari supponitur, non modo Punctum Verricis, sed etiam Balis uiri que communis, es communis alcicudo. Fx, pro aequalicer aucto rectarum incerje. ctarum numero, minui supponitur singularum crasticies seu altirudo. Nam, quae Rectae dici solent figuram complentes, limt porius renuia Parallelosramma, (rectis illis proporcionalia) quorum limul omnium Cxalticies seu Alcirudo, aequetur AILi. cudini L’IBUITX. Non incerim difticeor, quin augeri continue possie Frianguli Balis, vel Alcitudo, vel utrumque; uc lit, dacum Friangulum, quancumris Lacum, et Duantumris Alcum. (Ouod interim praelentis conlideracionis non est: in qua cerminus ulcimus dari SUPPONIuT, Pariter ac primuS.) Sed, dum hocFC, pariter augentur Parallelo- grammi circum lcripei Balis ec Alcicudo. Indeque aurebitur quidem eorum Ditte- renia, Sed Racio manet cadem. Ouippe eadem est Racio Frianguli, sive magni, sire parri, ad sibi circum seripcum Parallelogrammum; utur auctis tisuris, augeatur carum Luletelta Sequitur aurem Claristimi Scurmii Epistola, lcrupulum illum (non suum, sed alterius cujuspiam,) proxonentis; meaque Responsoria. Reverendo, Clarisimo, Doctissimoque Viro, D. Johanni Wallisio, SS. Phcol. Doctori, Mathematum Pro- fessori in Licademia Ononiensi Celebratisimo: Fautori suo Observando; Johannes Christophorus Scurmius, 5. OX parum equidem mibi gratulatus sum, cum humanissimas Tuas ad me hieras, anni superioris Mense Septembri Oxonia scriptas, sub ipsum exitum ejus anni accepissem; quod in Mathematiei insienitissimi ac toto orbe celeberrimi amicitiam etiam ultro admitti bonori mibi ducerem haut exievo. Et sane, si praevenire in hoc commercio literario non sum ausus, praeventum respondere uantoerus, faleor, omnino decuit. Aiquam jamen hinc meae cardicati paratam auud re fore veniam speravi, si rescivisses, ex humeri periculosa luxatione neptum me primum, deinde in hunc fere diem corpidum saltem, ad quavis obeunda mune ra corporis quodam vitio (quod animum ipsum una tansebat) urbanitatis e ami- citiae leges neclexisse: De munusculo levidensi (parte Collesii experimentalis LZ,) non est quod habeas gratias ullas; quandoquidem pro Prolemxi Flarmonicis esresie a Te illustratis plurimum ribi dudum debui, ac debeo etiamnum plurimum. Quam- obrem quando partem L, ejusdem Collesii Te non vidisse, et si videre cupientem, coenosco: curabo, ut haec etiam, qua lieuerit primum occasione, per nostros Merca- tores ad Te emiltatur; si nihil aliud, animum saltem tibi inser viendi cupidum com- probatura. Caterum eadem nobis est e communis querela de Bibliopolis, quo fit ul vestra quoque aut non deserantur ad nos, aut insenti sint redimenda pretio. Con- tieit tamen bactenus eruditissima T ua seripean Amisorum indultu, evolvere, ut puto, pleraque omma. Ac nuper adeo scruputus aliquis cirea Intinitorum Arichmeticam ab Aimico quodam injectus est; quem un recté exemerim, aut qu’id in responso meo desiderari queat, ut judicares, (videbatur enim ad Je praecipue haec res pertinere, controversiam ipsam infra subjuncere bisce meis consultum duxi. Vale, Vir Cele- berrime, e ive porro, maeno Mlathematum incremento. Siqua re quoque tuis in- sereit Cohais possum, utere me qua so pronutu e arbitrio ZuB. LL. L6er Pb