# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0855
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/851708439:0855?run=74
# Title: [Johannis Wallis S. T. D. Geometriae Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis] Johannis Wallis S. T. D. Geometriæ Professoris Saviliani, in Celeberrima Academia Oxoniensi, De Algebra Tractatus; Historicus & Practicus. Anno 1685 Anglice editus; Nunc Auctus Latine. Cum variis Appendicibus; Partim prius editis Anglice, Partim nunc primum editis (shelfmarks Leibn. Marg. 100:1/2, Stück 2; Leibn. Marg. 100:1/2)
# Folio 831, page id 851708439:0855
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=851708439&page=855
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/851708439/jpgs/default/00000855.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

His P YS YOL I C V M.
Sequebantur bic Duadratorum copulationes plures (poll miste.) Nempe Pino-
rum, 6. Ternorum, 52. Quaternorumu 20. Q uinoruI, 3. Senorum. 5. Tum Bino-
rum 5. Ternorum, 5. Duaternorum, 7. Duinorum, 3. Senorum, 6. Seprenorum, 4.
OEionorum, Z. Novenorum, T. Tterumque Duinorum, L. Senorum, 3. Septenorum, 2
Octonorum, =. Novenorum, 3. Denorum, 2. Ondenorum, L. Duodenorum, 2. T re-
denorum, 2. Quatuordenorum, 2. Duindenorum, T.. Novencenorum, 2. Duibus re-
censendis singulis supersedendum duxi, ne plura folia mumeris implerem: Nume-
rare tamen visum est, ne Authori videer injurius.
Frequens quidem erat, in bis solutionibus, sive Calculi sive Calami, lapsus; sea
quem excusas ille (FD. XI. III.) ob festinationem: Leque imputandus est. Sit
quidem Lxeriptoris esse possunt aliqui. Sed recedit hic a sua recula quam nobis
proponit, nempe ut quadrati sint inter se primi. Quod in suis non fit. Duippe cum
Senos v. 8. proponit quadraros, sibi vult sufficere si sallem non unus aliquis nu-
merus omnes dividat, utut ex illis nulli duo sint inter se primi, (quad exami-
nanti patebit, nec ipse diffitetur) atque hinc est quod tam numerosa compareant
Copulationes. Sed e eeon solutionibus meis (L. P. 29.) in quacratorum radicibus
componendis, non alios adhibui numeros primos quam qui sint C’ertenario minores
(non opera pretium ratus ad majores procedere) intra quos lnnites, non plures erant
combinationes quam quas extibui. Dualem ille ne unam ex omnibus (nam omnes
examinavi) copulationem exhibet, quam non increditur primus aliquis Centenario
majorquasi, in minoribus numeris primis, res non procederet,) ad numerum us-
que 500 proxime accedens: Inde porro fit ut tam numerosa sint ipsius solutiones.)
1
E D EC Y OL A XXXTI.
D. Job. W allis ad D. Fisecomitem Brouneker.
Mustrissine Domine,
Ccevi praterica septimana, tavore cuo cransinicas, quaestionis d me dudum
 propolicae, (de duobus quacraris qui parribus suis aliquocis addici candem
etticiant summam,) Coluriones Frenicteas. Quibus percipio Nobilistimum Vieum
tum quastionem illam Colrisse, cum eo pluris mulco secilte quam facturus ipse
Fucrim.
Solucio sua prima, eadem ipsa est cum prima mearuM; Ouipue Quadratus
impar per 5 non drvisibilis, cancundem CR aique quadratus qui sit utrisque 10
 25 numerus primus.
Solutiones reliquas, ex eodem plane fonre oriundas arbitror, acque cadem
plane mechodo inventas (cerre rix meliori,) cum mearum reliquis.
Ouod autem cam numerola tuerine, non ommino mirandum etit modo tantum
huic negorio laboris impendere non dedignecur. Cum enim praesto habeac, ni
tallor, (quodque cu etiam judicas,) rabellam latis, amplam quae qu’adratos, cubos,
(torrallis et alias poceltares,) numerorum primorum (ad ulque 500 vel cti-
am ulira) parcibus suis auctos, in partibus extribeat; facile exii inde Soluriones
aliquor, modo à me nuper indieato, elicere; quas quidem ubi aliquammulras nactus
est, caldem rarie componendo, commurando commiscendo complures alias eftor.
pare polse rirum Pasacistimum, non dubitabit qui non ignorat quor mille modis
seviem auc octo licerx cransponi polline, vel cocidem cumpanae ordines imuLare.
Ouiequid Sic, cgo nullus dubito, quin mysterium illud aperuitté (quod à nobis
factum est) unde e haec ee hujusmodi alia intinica dependene problemata, res
Machemacieis non minus grata sic fucura, quam, supprecla mechodo, iltiulmodi ret
mille numeros exhibere.
Ue aurem quaestionem illam à me (non sibi) propolicam Colveret Frenictus,
neuciquam inexpectacum crat. Cum enim Fermatianas ille jamdludum lolverat,
non dubitandum crat quin ee meam, ab eodem principio dependencem cadem ta-
cilitace soluturus eAer. (Fermatius, cui erat proposita, Duas invenit (nec plures)
ejusdem solutiones, ut ex Fp. 37. liquet. Séd quae fuerint, non dicit.
Ac mallem incerim, uc id talcem laboris omisistet, quo quadratorum radices, in
Darcibus proculdubio primum inventas, concinue mulciplicando in justos numeros
redegic: quippe tanco facilius numeros ab illo exhibiios licuister, si ritum ellet,
examinare; quod jum non nili retexendo id opus suum laciendum exir: quem
quidem