# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0186
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0186?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 158, page id 867984570:0186
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=186
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000186.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 125 lines, status machine
# Lines: 125 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A P P H ND
3
rum. Conivoe HI calus tres, pro uno habentur; non indigere;) quo casu, Tono ascendirur per
recurrencibus, absoluto Diapalon, cildem vo-
cibus.) Obi aurem mutatione secundum Tonos
(ut loguuntur Craeci,) Peu tranllata mi voce in
aliam lCdleM, CANEUIS MUTaEUIT; re et mi TUNE,
quae Cirxcis dicuntur potestate, mese et paramese
(quameunque ledem illa occupane,) itemque
Prestambanomenos et FCypare hypaton, potestate.
Puca, polica b molli (uE LOquUnEuT) in B, b, bb:
transtertur mi ad F, e; ec cantatur Hlexachor-
dum illud prouc in locis secundo et quinto re-
currit: Dui est Prolemaei Tonus (seu Modus)
Mixolydius, in quo Mese _ Parame se potestate.
Tunc (positione) in paranete  neté diezeueme-
non; hoc elt, in scala noltra, in d e. SIn P0.
nacur icem alia b mollis in hn e; quo transtera-
tur mi ad a aa; cancacur illud Hexachordum
ut in locis certio e sexro: Dui est, Piolemxi
Modus AIypoludius, quo MMese et Paramese
potestate, lunc in Fichano meson ee mese, pose
sione; hoc elt, in scala noltra, in G, a. REque
hos quidem eres catus (nec plures) innuic Scalo
Cruidoniana. Sed recenciores polt illum Mulici
alias adhue Clarium lignacuras addiderunt; qua.
rum ope, vocem mi in quaris chorda (Prour
OpuS CrIE) canendam inlinvent; quae eateris
Peolemai Modis leu Ponis respondeant: (Vr
ad Cap. TL. lib. 2. Pcolemai oltendimus.) Nem-
De polica cerria b molli in an transtereur inde
mi in d; qui est Pcolemaer Modus Lydius. Trem
Dolica scusi noca in lfa ut, cui nacuraliter
(ur loquuntur) convenic rox fa, mutatur haec
in mi, Arque vocis mi lelles in F, f: qui est
Pcolemai Modus FEypodorius. Sed hrinc cran(
textur in C, c, c0, li etiam hic reveriacur limilis
ACuri noca; qui cs Ptolemaei Modus Phryeius.
Acque hinc denique cranstertur mi in F, C, 8.
E ee hic porro conspiciatur eadem Acuri noca:
qui elt Pcolemaei Modus FErpophrysius. Qua
omnia, cicaco loco, depinximus.
Flarum (pro Molh de Acuc) Hocarum oriso
haec est. In Gexeorum Mulica, cum a Proctam.
banomeno (in acurum a(cendendo) pervencum
erat ad Mesen, (hoc elt, ad noltram a la mire,
ambiguum crac an ad cetrachordum (Synemme-
non) Conjunctarum; an ad (Diezeuemenon)
Disjunctarum cecrachordum procederetur: Adeo.
que, an chorda proxima (quae cs b fa b mi
hemitonio (pro trite synemmenon) an tonO
integro (pro paramese) acucior Foret. Priori
casu, chorda illa Grarior ehet Futura (hemito.
nio) quam casu polteriori, hoc est (ue loqui
amabanc) Mollior: algue sl, quam illo, tan-
EO ACuTIOT; hoc est, Intenlior, Lcu BMLIE.
Priort itaque casu signabane chorctac a li-
tera b rocunda, quam b mollem rocabant, quo
calu (ab a la mi re) alcendebatur Leo
per vocem fa; dicique lolet Scala mols. 10.
teriori calu, signabant chordam illam licera B
rocem mi. (HIinc Ac, quod ea chorda bino.
minis est, b fa, b mi: nempe b mollis canieur
voce fa: qua innuitur incentio per Flemito.
nium: B dura, vocemi; qua innuitur incensio
per Tonum inceorum.) Tandem vero, qua ad
Tolam b fa b mi chordam distinguendam delti.
Mata Primu FUETANE NOEX, Mollis _ Dura:
jam cuiris chorda adhibirae tancundem praeltant:
Nempe, qua chorda secus Forer Tono acutior
quam proxime lubjecta; achibica noca Mollis
(hoc eltu Crraris,) Hlemitonio deprimitur, adeo-
que non nili Flemitonio tic acurior quam proxi
me subjecta: contra vero qua secus cllet FIe
mitonio cancum acurior quam qua est proxime
subjecta; adhibica noca Durae (hoc clt, ACu
Ea,) Flemironio aeuitur, adeoque jam fic ince
oro Tono acurior quam proxime subjecta.
Nostraces vero Musici, nunc dierum, omistis
rocibus ut re, Tolisucuneur mifa sol la. Nem
De, Dolica mi in lede lua lic uc innuie elavium
lignacura, Cursum canieur fa sol la, fa sol la
(Dol quas iterum recurrit mi;) deortum rero
la sol fa, la sol fan (redeunce iterum mi.) Qua-
rum quidem rox, fa, reputatur hemitonio acq
tior quam proxime lubjecta; reliqua, cono in-
1e8r0.
Verum, qui Tubeilius loquuneur, voci sot asTi.
enant conum majorem (in rarione selquioeta
va;) roci la conum minorem (in rarione set-
quinona;) adeoque roci fa, pro Hlemitonio,
altignane rationem se squidecimamquintam, (quae
cetrachordi racionem selquitertiam compleat;)
sed roci mi allignant omnes rationem selqui
octaram. Oui vero (neslecta ditterentia cono-
rum majoris ee minoris) allignane indiserimina.
tim conis omnibus rationem selquioctaram, ii
dem hemitonio aflignane racionem limmaris (neipe
IaroS) quae elt 256 ad 243: vel (crastius lo-
quendo) coni semillem, (a quo limma non mul
cum abelt.) Acque sic fere loguuneur Mutici
practici omnes, qui praecer Tonum, ee Dimidium
coni, (quaque ex hiS COPONUNEUE,) nou alia
centere lolene interralla
Scd dimilta aliquancisper Scala nostra; re-
deo ad Cracorum Diagramma. Ubi Oetodecim.
quas dixis in unoquoque genere, chordae, non
lemper lune coridem Soni, led cocidem Nomina.
seu Poceltates (suveuers.) quippe horum Sono-
rum alii eum aliis NONMUNGUAM RCDUILAMENE CO-
incidere; praelereim in genere Diatonico; (NE-
Dore Paranele synemmenon e Trite diezcueme
non, iem Nece synemmenon e Paranete die-
Zevemenon, in Diagrammace jam exposico:) et
rix alibi tunc Octodecim distincti, quam in Cie.
nere Fnarmonio. Nominum aucem rationem,
rem omnem ab orixine reperentes, ordine expo.
nemus.
Ex Sonis hisce (Chordisre eisdem accommo.
quadrata, (quae senlim corrupra est in hanc tere datis) Diallemata _e Syltemata (Euveani) Con-
nocam X) quam b duram vocabant; dieique cinna, leu cancui accommoda, (uc ance dictum
Tolet Scala dura; laur eriam, quod nunc tere est,) Formabane vereres: quorum alia Consona-
tic, omicrebane eam signacuram; quoniam haec alia Distona (ovurcora, _) épcorae,) nominabant.
repuasur Scala maturalis, adeoque signaTa PrOur eranc Sonis contonisy dissonitre (vecoueia)
tinica