# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0197
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0197?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 169, page id 867984570:0197
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=197
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000197.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 120 lines, status machine
# Lines: 120 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

erals
od dt
21
ieuI
nel
ete
Fica: Ei, Spectatim, Di tellaron, elle Duorum
tonorum cum semisse: Onde e reliqua inter-
valla (Addicionis e Subductionis opc) cal
culo collisebant. Pura, Dia pence, Frium cum
lemille (uc quod, ex constructione, tono major
Sensus judicium, extremi termini sic inventr;
P, F. Dui quidem si aissoni deprehendantur
non erit, Dia tesaron, aut cl lonts
missis: sin depretendantur consoni, (quod, ut
Ptiaenomenon experimento comprobacum prae
elE quam DIa- TelTarOn;) Dia Paton, tonorum lumit, p. 24.) pura Dia pente; manifestum est
Sex, (upore quod, aurium judicio, ex utrisque
contlatur:) Et lic de Caeteris
An vero (unde reliqua dependent) Dia tel-
Faron luc praette duorum conorum eum lemille:
an ed poxime accedat, tantillo inde dutalis;
dubitantet aliquando loqui videtur AristoxenuS.
Vepore, paS. 2. An DIa TCCTATON Q MIOrum
incervallorum aliquo (Flemitonio, vel Dici,
menturetur; an vero sic omnibus incommensu-
ex duobus ronis cum semisse constare. Ouam
consequentiam lic probat. Cum enim VC sit
Dia tessaron: eo F L Dia- pente; hujusque ja-
per illud excessus CF, nus; atque hic in B
visectus: erit BC (excessus Dia tesaron supra
Ditonum) toni semissis: adeoque Dia- tessaron,
duorum tonorum cum semisse. Quodque modo
ut Lemma Cumplerat, nempe, extremos sonns
FF modo consoni sint, non alium esse Consonan-
rabile: (puca, an Flemiconium dictum, sic coni tiam quam Dia pente; lic probat. Nam 
pars Dracile dimidia; adcogue LHTETVaHL M
celtaron pars quinca; e Dielis Fnarmonia, (IC
Majus est intervallum hoc quam Dia tessaron.
(quod patet, propter excessum urinque addi
eoni pars praeeise quarta; ee Chromarica, ejus tum, primitus sumpto Dia tessaron:) Et M
dem BarS TEFEIA. AC.) H L, P. 20. An Dironum nus, quam Fia pason; quod lic probat. Quod
enim ea binis illis fit execessibus, est saltem Di-
tono minus; (quippe Dia ressaron, minus quam
tono, suxerat Ditonum: in confesso enim est apud
duobus; sed minus tribus:) adeoque multo mi-
nus quam Dia pente, (quod, cum Dia cesTaron
complet Dia- paton,) ut certum sit FF. non ess
Dia pason. Si itaque consonum sit FF. inter-
tiam qualtamre parcem praecile sumi; Led non vallum; cum majus sit quam Dia ressaron, e
tres continue cerrias, quatuorre qualtas. Gu minus quam Dia pason; necesse est, esse Dia-
pente; ut quae sola intercedit maenitudo consona
(sentuum Judicio) inter Dia tessaron e Dia-
Hoc ipsum arilioreni argumentum, summa-
tim recitat Pcolemaeus, cap. 10. lib. L. Atque
voltulat; dempe, vel lautundem esse, vel ab eo oltendie, quam lic intirmum. Ouippe, in tam
erunt (propier aequatia ab aequalibus dempta)
exigui dilcrepantia, quanta cst (de qua quaeri-
cur) Flemitonii a Limmate, (nempe parce Lim
matis   Proxime,) impostibile est (etiam iplis
non distirencibus) ut pollir auris tam accurate
distinsuere. Et quidem, si rancundem errare
Possic auris una vice; mutio magis id tac, in
toro illius Aroumenti procestu; ubi ter Pumen
dum sic (aurium judicio) Dia celsaron, ee bis
Viconon, idque in contrarias partes. Vc non
Tic, in cam subcili nesorio, aurium judicio san-
dum.
Et Fuclides ipse, exetera Ariltoxencus, (qui
Per tocam Introductionem Tharmonicam Arilto.
xeni rellisiis preste insiltic,) in sectione Cano-
nis, demonstrat Limma (quo Dia rellaron Tu-
Perat Diconum) minus esse quam Flemironium;
Led Tumpro Pythasoreorum principio. FF (.
milicer Aristides Ouincilianus (Ariltoxeneus e
ipse) inicio libri 3. Forre nec ipse Ariltoxe.
residua AD, BC. Sumantur demum (aurium nus (qui dubitanter, ut diximus, aliquando lo-
judicio,) ab horum terminis, D, C, duo Dia-
tesaron, (a termino graviori, in acutum; ab
quicur: suamque, ve ridimus, demonstrationem
HIypochetice concludit, Si deprehendantur con-
soni, ec.) aliud voluie, quam, Incerrallum il
lud, quo Dia celtaron superat Dironum, este
(gnatenus Calrem id Auditu aeltimare postumus)
Flemiconium.
Pychasorei conira Rationibus estimabant. 50.
norum
Fonis aliquor, certitre roni parcibus, compo. Tis ila praeparatis; Faplorentur denique, ad
sic minimae Dieleos praecile Octuplum; an exi
suo minus (curpeo rvi Metschcos hy a hedonsce ChaHor.)
tic similiter, P. 46. ubi, Aliua Cu rules Toni
num in eria quatuorre aequassa ctritum canere;
quasi non praecile de parte certia quartare in
cellectum veller, sed quod un Proxe uccedat
(Nis pocius illud hric velis Bore quen cet
sentus non elt incomnos.)
Sed haec torre ab eo dicta non lune, quali de
Partem Cerriam quarcamre luele, d  omnes, Dia tessaron majus quidem esse tonis
hioc dubirarerie ipse; sed quod hoc nondum pason.
demonstraverit (quod polt demonstraturus fo.
ret, p. 56.) adeoque impraesentiarum hoc eantum
laltem pauxillo differte.
Ad hanc itaque formam, probationem inlei-
cuic litam; Nempe, (postquam detiniendo de
terminaverat, Poni maenitudinem eam esse qua
Did pente superat Dia. tessaron,) probaium IL,
D. 56. ipsius Dia tessaron maenitudinem, este
duorum conorum cum semisse, (auditus judi-
clum pro Poltulato habens,) his Fere veriis
nils quod mendis scateat locus, qua sI Noris
luis, tublatum ic Mcibomius;) Nimirii, Sum
Pro (audicus judicio) Dia FelTarOn DuTa AB
auferatur, ab utroque ejus extren, Ditonum
nE AC, BD: (quod quomolletieret, auditu
auxIo ante dixerat, p. 55.) Siqualia itaque
acutiori, in grave:) DE, CY: duorum itaque
excessus (ultra terminos primitus sumpii Dia-
tessaron) AF, BF, erunt (ob causam modo in-
sinuatam) invicem aequales, (iptilque AD, BC.
quibus item Dicona, d Dia cellaron, luperantur.