# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0200
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0200?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 172, page id 867984570:0200
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=200
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000200.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine
# Lines: 84 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

HCl _SCL. da la
Melc
Prostamban. A la
Lat
Atque hinc est (nempe, quia duobus Dia Sustinet Parameses, eo acumine profertur quo
paton opus est, quo iltius Consonancia Species alias proferri soler vel ipla Paramese, vel Nete
omnes habeantur,) quod Dia pason non pro
Perfecto Systemate habeat Prolemaeus (quod
centuerunt anciquiores,) led Dis. dia pason.
Cap. 4. lib. 2. Siue enim, post simplex Dia-
palon, iidem redeant (poreltate) Poni; (quod
ipse contendit cap. 8, 5. lib. 2. ubi de Fonis
seu Modis agitur, corumque nuMErO:) NTOn
tamen unius Dia pason ambitu habentur ipsius
diezeusmenon, rel Mese, ec: Reliquique to-
tius cancus Tohi tuum Corciuntur acumen, prout
carum ad hunc ratio postulat.
Modi itaque, Teu Toni hoc Tenlu sumpri
Tunc quidem (porencia) numero intinici, GCuE
et Soni (quod docet Prolemaus, Cap. 7. lib. 2.
Ouippe, ut Soni, sic et Sonorum congeries, mo-
veri poltune in Acumen vel Graritatem, pluS
omnes Species; quod teri oportere arguit in minutre, varietate innumerabili; cum sic (ut
Syltemate Perfecto.
Acque txe quidem Dia pason Species seprem,
lua lingulae Cortiebantur nomina: Prima dicta
elt Mixolydia; Secunda, Lydia; Terria, Phry-
Sia: Ouarta, Doria; Ouinta, Fypolydia; Sexra,
Erpophrreia: Seprima, eum Locrensis, cum FTY-
podoria, ec Communis. Fucl. P. 15, 26. Cau-
dent. P. 28. Bacchius, P. 18, 29.
Fandem, de ATodis Peu Fonis dicendum re-
Stat. (Sic AIypiuS, P. 2, 785 neyoudES REBTUS TE n)
ante dictum) rocis Locus quilibet, Sonorum
innumerabilium capax, (ur Linea, Punctorum:)
ee prour Punctum, sic Linea integra, in lOcos
transterri porest majori minorire ipacio distan.
tes in intinitum; atque Sonus pariter, et Sono-
rum congeries: ut Ponorum numerus, hac ra-
tione, detiniri non postit.
ACtu tamen, _ quod ad usum spectat; deti-
niri Colet Tonorum multitudo, et quidem ab
aliis alicer; sire Tonorum exrremorum distan-
rors.) Ouippe nro Tonus, quadruplici Calrem eiam spectemus; sive PonOrum InIa eOS ter
TentU OCCUFEIE, (quod nOTaE Fuclides, P. 19.)
T. DTO SonO; uE cum Enaro popE, heptato
nos cithara, de ca dicitur qua septem Sonos seu
chordas habet. 2. pro Interrallo; ut cum Dia.
pente a Dia relsaron Pono ditterre dicitur;
(puca ratione Selquioctara;) aut Mesen d Pa-
ramele Pono distarc. 3. pro vocis Loco quo-
minos mimerum; tire qua ratione aut quo in-
terrallo incer le distene illi Toni.
Tonos, ab origine, Fres tantum Ptatuerunt
Veteres, (ur docer Prolemaus, cap. 6. lib. 2. alii
que:) Dorium, Phrygium, de Lodium; quo-
eum quilque a proximo distaret iono, hoc cst
ratione selquioctara, (adeoque exrremi duo, 10.
dom; uc qui coni, Dorius, Phrysius, Lydius, nis duobus:) Nempe, Modus PhrysiuS Crar
_c. dicuntur; de quo sentu jam agitur; (eo-
dem sensu ab aliis dicuneur Modi.) 4. pro Ten-
tione, ve ubi quis dEvroreir, BapVTOVEN, n uroco rd 4
gcorns rorco negendas dicitur: acuto, eravi, aut me-
dio Zono (Peu renore auE centione) rocis uri
Modus ieaque Peu Tonus, proue hic (nmItur,
quam Dorius, tono acurior; pariterque Lydius
quam Phrygius; adeoque Lydius quam Dorius,
tonis duobus.
Ariltorenus (reserente Euclide, p. 19.) F0.
nos constiruit Predecim; qui sC enUmerantuT,
FIypermixolydius, (qui e FEyperphryeins vo-
denOTAE rOCiS L OCuM, non quo una VOX, Led catur;) Mixolydi duo, acurior e eravior, (quo
quo 1ora vocum series seu Lyltema canitur; acu. rum acurior, qui ordine est secundus, etiam Ly
tiorem puta grarioremve. Vrpore, prour (apud periastius vocatur: eravior vero, etiam FEyperdo
NOS) mi canimr, nunc in b fa b mi, nunc in rius;) Lydii duo, acutior, e cravior (qui e
e la mi, nunc in a la mi re, ec. Sic, apud
Aolius appellarur:) Phereri duo, quorum al
illos verbi gracia, Paramese Potestate, (quod ter cravis (qui  fastius,) alter acutus; Do
cancundem elt acque nostrum mi,) polica erae rius unus; Typolydit duo acutior, e cravior
nunc in Paramese (positione,) nunc in (p0.
(qui e Fypoaotius vocatur:) Flyxophrysit
sicione) Nete diezeuemenon, nunc in Mese, eC. duo, (quorum gravior quoque appellatur Ly
Hoc est, Sonus qui pro eancus rarione ricem poiastius;) Fypoderius. Fx quibus cravissimus
mi