# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0203
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0203?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 175, page id 867984570:0203
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=203
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000203.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 126 lines, status machine
# Lines: 126 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Generibus; de Systemanis: de Ponis; de Con
murationibus; e de Melopaeia. (tx limilite
AlypiuS, P. T. Aristox
2G
35, 36, 3738.
Oux jam expedirimus omnia, lalrem si Meto
paeiam excipias; quam cancus Compositionem ho
dic dicimus
Huc autem spectant quxe de Consonantiis su
pra dicta lunc: Ouippe, in vocum sequela, Con-
Conanciores Tune minus Contonis (exteris pari
bus) Praeterenda. Uc enim in liceris compo
nendis quo tiane voces, non quaeris quamris
apce lequitur, sed delectu habito: pariter e, in
compolicione cancus, non quodris interrallum
Dolt quodris rite sequitur; led, PrOut CanTUSMA
cura postulat. Ariltox. P. 2
Neque hic tam spectatur, Ouid in Diagram.
matis, aut (quod jam dicimus) Scalae, constru
ctione apre tiar; Orpuca, quod polt duas Vicles
auc duo Flemironia (puta, in Grenere Chroma
cico, vel Fnarmonio) Pertium, in acutum, con
tinue poni non pollit; sed, quod, in acurum
sequi porest minimum, est id quod hisce decs
12, 23, 14, 29, 20, 21, 22. de apud Bryennium
lib. 3. fect. 3. ec. Sed quibus hic immorandum
nOn selio.
Simplicens Canssuue, ce (Glantum quidem exe
Perlencio) nonnili Onius (ut jam loquimur
lonus anrccedens aliquis Cum seglence. Secun
dum illud Ariltoxen, D. 38, 39. en No id rero
h F p XOINnS ouvcois BEIV, aadhoES TE n prnuns. cudare
dac s Y Sei 2o ropor prnuorde d io ZEyOVOS: vg
axtor y reorO EX ES FoIS EY Tn uBOIAn EPGIONSDEIr. LX
duobus enim hisce, Musices intellectus constut
Sensu scilicet e Memoria: Quan doquidem sen
tire oportet, quod fit: Memoria vero retinere
quod est factum: Ilio modo, ea quae in Musiu
fiunt, consequi non licet. Ompre, ex collatione
loni praeterici, cum eo qui jam auditur, Con
cencum persenciscis.
FE, ParriUM (BE LOguNnEuE) seu Vocum dua
ad Dia cellaron; nec minus, in grare, quam rum, trium, quatuor, pluriumre inter sC Con
Tonus:
Ouam (porins) Ouxe continue sequi postin
in Cancus procectu incerralla, sire in Acutum
sire in Crare, cum per Sonos in scala continue
DTOXIMOS, CUm UECUnqUE IntCFFUPIOS: VEpuca
quod post sive Spisse lire Non lpilsi, incerval.
Tum, (quale elt ab Flypare ad Lichanon in quo
vis genere,) minus non canendo lequi postic in-
sentio, (concinchous sucet le, qui simul au
diuntur, Tonis,) Veceribus crar. (quancum esc
video) idnoca. Ouamquam enim cale quid in
nuere rideantur qua apud Pcolenaeum OcCuT
runc, cap. 22. lib. 2. voces aliguor, ontancos
ouyupors, avanno
na ranonim oupua ni oncos n 2a Z
ruxbarss edoror ovumonn (quxe deliderari dicir
Drae aliis inltrumentis, in Monochordo Cianone
cerrallum, in acurum, quam quod elt residuum eo quod manus pereutiens unica (ic, nec postis
ad Dia TelaroM; neC In GrarC, quam TONUS.
Aristox. P. 27, 28, 29. iterumque P. 52, 53,54
Fc hujusmodi complura habentur per tocum
Fere Ariltoxeni librum certium: Oeputa, Ouod
Spillum Spillo appolicum non canacur; neque
rocum, nec quidem pars ejus, P. 62. Quoc duc
Dicona deinceps non PONanEUE, P. 63. Neque
in Harmonia es Chromate, duo Toni, D. 64
Neque eriam in Diatono molli; sed lecus in
Diaiono Incenso; ubi tres continue sequi por
Tunc Poni, non plures, p. 65. Aliaque iltius
modi mulca. Dux omnia ex hoc tere poltulato
deducit, Ouod (in ioro Diagrammate) vel
quarcus a daro sonus lonare debeat Dia testa-
Ton; vel quincus, Dia pente: prout nempe ret
incercedis, rel non incercedie, ionus Diareucti
cusu P. 58, 59. Ouibus poliris, inde coneludit
reliqua
Huc eriam spectant Ductuum, Moruumve vo-
eis, sive in acutum sive in Grave, appellatio
nes raria: UE TUNE ae zcoyn mori Esei, rori Du
Eusq PlexuS, Pettia, Fxtensio; Scc. Ouorum
distantia loca limul pertingere:) quae taciunt ut
plures aliquando chordas una percullas putem
Id tamen rarius tactum puto, in unis auc alteris
lubinde sonis; non in continuis (ue aiune)
Parcibus, (uc Tune, apud nos, Baltis, PenOr
Contra renor, Dilcancus, ecc;) altera alteri Tuc
cinente; aut etiam in Dirilionibus (ut loguun.
tur) seu Minuritionibus cancui cardiori conci
nentibus. Duorum cgo, in Vecerum Mulica
rix ulla veltisia (haud cerra lalrem) depre-
hendo.
Adeoque omnino mihi persuadeo, neque Ve
terum Mulicam accuraciorem nostra tuille; ne
que prodisiolos illos effectus (qui memorari
Lolene) in hominum animos (puca ab Orpheo
Amphione Timotheo, eec. praeltitos,) olim ob
cigille; nisi per audacem latis Fyperbolen ab
Alultoricis enarratos dicas; vel id ob Cummam
Mulices raricatem (maxis quam praestantiam)
apud imperitam plebem contixisse
Ac hoc interim facile concesterim; cum id
sibi solum fere proponant hodierni Mulici, ue
nominum signiticata habeantur apud Duclidem, animum oblectent; pocius quam (quod atte
P. 22. Arilt. P. 29. Bryen. lib. 3. Sect. 10. Irem ctasse videncur Veteres) ut attectus hue illuc
crahiane: tieri omnino porest, uc, in morendis
affectibus, ipsi quam nos peritiores Fuerint.
Adde quod eorum Mulica simplicior, unius
Placia) Frasiea Verba, cum Gectu Pragico
Fragico Carmine, Sonoque Frasico prolara
(quae omnia componebant eorum Mulicam,
nO
Superelt, de Vecerum Melopaeia monendum
SraIS, or SaS. Remissio, Intensio Mansio-
Scario: Trem ouvaen, Ao aC, bCVE15, 6
ouvaen, reovouvagn, naea e cvEIS,  X)  CvEIS: Trem que Vocis, non ita prolata verba obscurabat, ul
nesamtis, inaisis aoeganuuenouis, exupuansuis, ur nostra magis compolica: unde tiehat ur (verbi
RIOCOS, WeonpOS, EnrpSOIS, egrps uoS, Epus, Nou
nouos, spenouds, alesonn. aliaque Luumodi no-
inavors, Exbonn Disolutio Projectio: Trem arcors,
mina quae habencur apud Bacctiium, P. D, ZY,
Vocis: Ul, qui in ea tuer concentus, in Pono-
rum segtela spectaretur; quem nempe Faceret
La vero, quae in hodierna Musica conspict