# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0594
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0594?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio - , page id 867984570:0594
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=594
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000594.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

E vacua foret haec parella; Monendum putabam, Aristarctii quem edimus L ibel
lum, unicum esse (quod superest) hujus Authoris opus: saltem quod nos superesse
scimus. Plura quidem eum scripsisse (quae temporis injuria perierunt) est vero non
absimile. Fluic enim debemus FIrpochetin quam jam vocamus Copernicanam: Non quod
eam primus excoeitaverit CopernicuS; sed, quod desertam seu derelictam revocaverit, (ua
que sedi (quam occupaverat Prolemaica) restituerit. Qua de ren quae habet Archimedes
In AVenarIO hac sunt. Cum plerique Alrolosi MoNvOM appellaverinc soharam il-
Jam cujus centrum idem est atque Telluris, et lemidiameter aequalis rectae quae cen-
trum Solis et Felluris centrum interjacet; in hypocheli cua ponit Aristarchus Sa-
mius, Tum inerrantia sidera, cum Solem iplum, immotos consittere; Tellurem vero
in circuli circumferentia circa Solem ferri, in curriculi medio sicum: iplamque side-
rum inerrantium sphaeram, eidem cum sole centro circumpolitam, tanta esse maoni-
tudine, ut circulus, quo Tellurem supponit circumterri, eam habeat proportionem ad
incrrantium diltantiam, quam sphaerae Centrum habet ad Superticiem. Duod quidem,
cum (stricto sensu) heri non posse notet Archimedes, (quippe, cum sphaerae Centrum nul-
lam habeatmaonicudinem, neque allam ad Sphaera Superkeiem habere rationem con-
cipiendum est:) sie commode exponit Archimedes, Censendum esse Rristarchum, hoc in-
cellioere; nempe, cum Tellurem concipiamus tanquam mandi centrum; quam Ha-
bet rationem Tellus ad illum, quem nos Ntundum dicimus, eam habere rationem
sphaeram illam in qua circulus est quo tellurem supponit ille circumterri, ad inerran-
tium Cellarum (phaeram. Cui quidem expositioni convenit, quod in hoc Libello supponit
Aristarchus; nempe, Tellurem puncti ac centri habere rationem ad sphaeram, (non Solis
tantum, sed (3) L. uNX. Non quod nullius esse censuerit marnitudinis; sed, neclisendae, ser
non considerandae in eo quem hic instituit calculo. Maximeque hoc constat (inquit Archii-
medes) quod sphaeram illam, qua Fellurem moveri ponit aristarchus, supponat ille
maonitudine aequalem illi quem nos Mundum dicimus. Atque haec erat (referente AY
Chimede) Fsypothesis Aristarchi. Sed periit ille Liber, quo (Archimede teste) haec demon-
Prarerat Pristarchus. Nec aliud (quod scimus) uspiam comparet Arictarchi opus. Nam
qui sub Aristarchi nomine prodiit Liber, Parisiis a Roberrallio editus Anno 2643: iterum-
quo anno 2647 a Nerlenno suarum Obserrationum Physico. Mathematicarum Tomo
pertio insertus (ne cui id fraudi si), est narratio fita, seu (ut jam loqui solent) Romantica,
(nec pro alio, ab ipsis Parisiensibus, aut tunc aut nune habita est:) quae a Roberrallio confita
dicitur, ingenii forte sui exercendi eratia; quo ostenderet, quomodo ex principiis quae Arictar-
chii fuisse putet, deduci non incommode possint (saltem cum illis non male cohaereant), pleraque
ex inventis nuperis, praesenti praeteritoque seculo derectis. Verum hoc saltem haud latis coha-
ret; quod, ex Solis circa suum Axem motu, deducat ille plurima, quem immotum plane (te-
stance Archimede) stacuit Aristarchus. Sed 5s quae de A. olopilis habet, aliaque multa quae
legenri passim occurrent, navitium opus esse satis indicant.