# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0753
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0753?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio - , page id 867984570:0753
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=753
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000753.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

L E C Y O R F M.
maniae item populus, (si saltem Cermaniae fines, quod aliqui faciunt, eo usque exteri
dere liceat ut Danos etiam es Normecios comprehendant,) in Pritanniam pervenerunt.
eodem circiter tempore quo Franci in Cralliam, es post diuturna bella rerum potiti sunt
Britannos, cum sua lineua Britannica, expulerunt; qui tamen montanas Cambriae seu
Walliae resiones adhuc obtinent, Cambri es Walli dicti, suamque lineuam retinent;
ut e Cornubienses aliquot in extremis Cornubix sive Cornrallix partibus, linguam-
que Cornubicam appellant: sed e Fliberni, (quonec Romani, quod sciam, nec Saxo-
nes olim pervenerunt,) ut  Insulares atque Monticola in Scotiam (Illanders es Iiosh-
landers vulso dicti,) quorum lingua ab Flibernica parum differt, lineuam adhuc reti-
nent Cambro-Britannicae afsinem, quae e olim omnino eadem fortassis erat, quamvis
nunc dierum a Cambrica magis aliquanto differat quam vel Cornubica, vel Aremori-
cana, vix autem maxis quam hodierna Germanicâ ab Anglicana. Scaliger tamen
(de lineuis Europae) e eum secuti Merula (in ipsus Cosmoeraphria) aliique manifesto
errore, lincuam FTibernicam pro Matrice distincta reputant, nullamque cum Britan
nica coenationem habere sentiunt; at rem secus esse es Camdenus antehac observavit,
C resipsa loquitur. An autem cum lineua Cantabrica Pispaniae, affinitatem ullam
sortiatur, fateor me penitus ienorare, nec impraesentiarum vacat penitius inquirere, 
potius contrarium sentio; in paucis saltem illis quae apud Merulam extant lineuae Can-
tabricae seciminibus, nulla quidem lineuae Cambricae vestieia notare possum: fieri ta
men potest ut Fliberni nonnullas voces Cantabricas retineant, si saltem Fliberni ab
IBerIS, ut creditur, descenderint; habent certe FTiberni voces non paucas quae Britan-
meam orieinem non sapiunt, at unde habuerint nescio. Verum Cambria appellatio
quanquam quoad sonum Cantabrix videatur non absimilis, majorem forte cum Cim-
Oris vel Cimmeris, (Cimbricae Chersonesi incolis,) quam cum Cantabris, coenationem
Cortiri possit; nam Cambro-Britannus lineua sua, Crmro (seu Cumro) dicitur, 55 a
GomerO (uno ex Fapheti posteris) denominationem olim accepisse posse creditur. Sed 
Gallos etiam Cimbros vel Cimeros antiquitus dictos fuisse, Camdenus ostendit.
Quod autem in Gallia factum diximus, nempe quod Calli post Francorum adventum.
suam tamen linguam (non quidem primiseniam, sed quae ipsius leco successerat) tan-
dem quasi postliminio (mutato tamen nomine) reduxerint, ideo quidem quod in unum
cum Francis populum coaluerint: hoc in Anelia neuriquam obtinuit. Nam Britanni.
quanquam mille mala passi, Relisioni tamen suae (Christianismo scilicet) e patriis ri-
tibus addictissimi, nunquam sustinuerunt ejusmodi cum Saxonibus (tunc quidem FThni-
eis) consortium aut coalitionem, sed infensissima odia per multa secula coluerunt, quae
gurdem vixdum penitus deposuere.
AneloSaxones autem, antiquas ut dictum est Britonum sedes nacti, partem illam Lineus
quam obtinuerunt Britanniae, Anoliam dixerunt; eamque quam secum attulerunt lin- Anelo
suam Anglicam; quam nunc Saxonicam vel Ano lO. Saxonicam vulzo dicimus, ut ab ca.
hodierna Anelicana distincuamus. Frat autem illa Anelo-Saxonum lineua, antiquae
Teutonicae propazo, (nisi antiquae Gochiex seu Geticae porius diveris, unde forsan
ipsa Teutonica duxerit originem,) ut e Francica illa in C alliam advecta, Cbodier-
na Germanica, Beleica, Danica, Suevica Borussica, aliae que affines lineua. P.t fere
pura mansit in Anelia, seu impermixta, usque ad Normannorum tempora; nisi quod
voces aliquot Cambricas admiserit, ut e Cambrica vice versa ex hac nonnullas. Duam
vis eto Sale ddderio he peuem poscet nulla tamen inde lineuae insienis immutatio
secuta est, nam e eorum lingua vel plane eadem erat vel saltem maxime affinis.
cont
Quum vero Culiclmus Normanniae dux, Conquestor dictus, Normannos suos huc duousque
advexerat; Aneliam nactus, Anelicanae lineuae mutationem acgressus est, Callicanam Nonman-
tin
inducere satarens, qua ipse in Normannia usus erat. Duamvis enim Normanni sive uam
Norchmanni, dum antea Norrecix populus fuerant, eadem olim lineua usi fuerunt Anelica
am mu
qua Cd Anelo-Savones (populus olim vicinus) ea nempe quae tunc in Anelia obtinuit; laver
Fost eorum tamen in Neultriam (Normanhiam deinceps dictam) adventum, nativa
sua lingua Gallicanam (nempe, Romanicam, seu Franco. C allicam) permutarunt
quam etiam Conquestor secum nunc in Aneliam inducere voluit; e propterea Diploma-
xa e edicta publica, ut Cs res juridicas, lngua Neustrica seu C allicana perari curavit
Non autem quod aecressus eral, est assecutus; quispe quod Normannorum qui hue adve
ratuntu si ad Anclos quibus immiscebantur, comparentur, exieuus er at numerus, qui
ideo