# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0759
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0759?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 1, page id 867984570:0759
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=759
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000759.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

I
Citerarum omnium l’ormatione et genuino Sono
∞ L. Ci l.
De Loquela in genere, ejusque affectibus.
Lconjunctis ocibus sententias, ex conjunctis Syllabis Voces, et ex
conjunctis Literis Syllabas, heri; Sententias item in Voces, Voces in
Syllabas, calque tandem in Literas, resolri; nocius est quam ut dictu
Opus sic. Cum autem in Literis terminetur analy(IS, Scu vocum re-
Solutio, tanquam in primis Flementis non ulterius resolrendis, (quare e Gorxeiae
Cracis dicuntur:) Litera dicenda est Sonus in voce simplex seu incompositus, in sim- Liceram
pliciores indivisibilis. Et peculiari plerumque Charactere designatur.
Sin malie aliquis non sonum iptum simplicem, sed Characterem Foni simplicis indicem,
Liceram appellare, truatur, per me licer, arbierio suo: eso hac ex parce, nullam movebo
litem. Faceor enim Gracorum eauua 2 scribendo, e Lacinorum Literam vel a lineando Onde dica-
ut Scaligero videtur) vel pocius (uc ipsa linea) a linendo dici: ut illud signiticet vox m.
utraque quod chartae inscripium est vel illitum. Nec video cur per geminum et scribi de
beac listera, nisi cum carminis racio poltulat ue prima Cyllaba (quae Sic nacura brevis) ta-
cienda sic longa, uc in Relliero, Relliquiae, e limilibus.
Ouod Si occurrat aliquando Character aliguis lonum exprimens non omnino simplicem,
Sed ex duobus pluributre conslacum, ec in toridem resolubilem; non tam Litera dicendus
cst Character ilte, quam literarum aliquot abbreviatura, sive in unam nocam concraetio, 1OL
revera lireras in le continens quor lunc limpliciores illi loni ex quibus contlatur poreltas ejus.
Hoc in Latinorum e, _, Gracorum E, 4 5, Flebraorum s, alis sque aliquoc, nocistimum ell:
constantur enim Cx et, 65, 15, X5, 07, DE
E Contra vero, Sonus limplex, quamris pluribus Forrasse Characteribus describatur, pro
unica licera censendus cst. Sunc enim iB, ph, non minus quam B, e f, licerae simplices.
Fireras proferendi, et universam quidem L oquelam perficiendi, Instrumenta enstrumen.
loquelae
sunt praecipua, Pulmo et Laryur, cum adjacente aspera Arteria; item Lin. oonungu
sua, Nares, Labia, variaeque Oris Partes.
Fx Pulmone per Asperam Aeteriam eMlatur Spiritus, sive inspiratus aer, qui
quasi vocis sire loquelae Materiam Subministrat. Fx hujusenim raria colli-
tione Sonorum oritur varietas, tam quoad Fonos, quam quoad Articulationem.
FIaec autem dirersiticatio non ab iplo Pulmone, sed aliunde, Provenit; UE mOX
ussas.
dicetur. Nulla enim alia a pulmone vrovenie sonorum rariatio, nil quate- Sonorum
nusmajori minorire riolentia spiritum extrudit; unde rox cradie (caeteris pa-soriculo es
lebilitas,
ribus) maois minutre Fortis et Conora. Illud enim praestat in loquela Pulmmo, umle
quod in Mulicorum Orsanis pucumaticis FOllCS.
Tonorum varietas, quoad Gravitatem scilicet et Acumen, Parcim ex Frachaa, Zonorum
sive alpera arteria, ortum habet: nam, ut tubus, sic trachaea, longior et Ari. Gravisat
Acu
etior sonum efficit masis Acutum, brerior aurem ee magis cilatata Craviorem: men, undo
Onde,