# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0767
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0767?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 9, page id 867984570:0767
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=767
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000767.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Sonorum Formatione.
exiturum Forti quidem et Freguenti concussione verberet: Fx quo consictu
cremulo, horridus ille sonus auditur. FAque hujus licerae lonus apud omnes
idem: Nempeut Hlebraorum Rest; Gracorum e.
Cambro-Briranni huie licera trequenter Tubjunsunt h; corumque Rh respondet GrXCO-
rum e aspirato. AmericanOSFerUNE, Novaneliae conterminos, (aue eorum laltem magnam
Partem,) liceras L ec R pronunciare non posse, sed ipsorum 10co N substituere; adeoque
Nobstan dicere pro Lobstar.
RH
Literam R, velC durum, pronunciaturo, si spiritus subcilius crumpat, e Ari- Cuvmrales
etius comprelus, Formatur Crxcorum X; Flebraorum Cheth; Arabum Cha (re-
ete pronunciata;) et Forre Caph raphatum, sed rix a Nostratibus: Ponus nempe
medius inter C e II.
FItque hic sonus Germanis familiaris, ue de Cambro. Britannis; uirique per eh scribunt.
Apud Anelos penicus delueric; noltrum enim ch alio lonse tono protertur, ut post dicetur.
Si vero pinguius exeat spiritus, et minus comprestus (ob laxiorem linguae
positionem et latiorem exitum,) FOrmatur Latinorum sY; FTObEROruM et ATa
bum Fe; Cracorum pixitus alpiratus.
FAque hic Ponus plerisque sencibus tamiliatis. Galli Expe Scribunt B, sed raro pronunei
anE. Non dittere a Lono prioris licerx, nisi quod illic spiritus torriori conaru d per an
sultiorem quali rimulam exeat (ideoque Aspiracio duplex dici Colcac;) hic vero liberius
e quali per Foramen latius.
Cirxci qualinon estet litera (quoniam exignus quidem sonus est) aspirationem dixe
runt _ (laltem nunc dierum) in literarum directâ linea non scribune sed litera verriei
imponune; rerum olim in ipla licerarum serie vocalibus praeponebant, (ac contonx e, ni
Fallor, poltponebant;) acque hinc cst quod apud eos est centenarii numeri nota; quod
enim nunc Eraror seribitur, olim seribebant II.Xgror.
In aliis linguis nil video cur non pro contona habeatur: Non enim, quia ipsius TonuS
ab aliquibus (praeserrim Callis) inter pronunciandum aliquando omittatur, ideo licera
censenda non elt; illud enim ee multis liceris elt communc; praeserrim Hlebraeorum (alio
rumque Orientalium) liceris quiescentibus e Lin, (ne opus sc Gallorum hac in re nimiam
licentiam acrinsere;) Neque etiam quod, apud Lacinos Poetas, ipsius interventio, voca
lium elisionem non impediebat; nam neque M, nec (olim) S, impedimento crant quo
minus ejulmodi contractio tieret. Faccor tamen Latinos hac in re cousque Grxcorum amu
los fuilte, ur merico dubium videri pollic num ipsi B pro licera habuisse censendi sint neene;
praesertim cum Grammacieos reclamantes rideam.
Ch.
H
Literam Y (seu C durum) pronunciaturo, si spiritus arctius comprestus CB
per subciliorem quas rimulam exeat; Formatur lonus qui per eh exprimatur.
Func Conum Anglos in rocibus liohs, lux; nieht, nOX; rieht rectum; dauchter, Elia; dec
olim proculisse sentio: at nunc dierum, quamvis seripturam retineant, sonum tamen tere
penitus omicunt: Borcalestamen, praesertim Scori, fere adthuc rerinent, seu pocius ipsius
loco Tonum h substiuune. Eliberni in ipsorum eh hunc sonum exacte exhibene, ut in loeh
lacuS; _c. Distert a Germanorum ch licur iptum e ac; directione nempe spiricus parrim ad
nares, quam nec c nec ch ommino patiuntur. Cermani tamen ca(dem voces fere per ch
seribune, quas Aneli per sb; CoruM enIM nacHE, recHC, IIECHE, FECHLEH. LOchIer, relpondenE
nostris nieht, riebi, lehe, fiehe, danehter; aliaque tune similia non pauca. Lacini, Graeci,
Hebrai, e Arabes Ponum hunc non agnoscunt, nisi torre Febraeorum Chimet raphatum hc
proterri debeat. Pertae eo sono suum Cibas pronuneiant, quod cribus superne punctis ab
Arabum Res distinguitr.
Si vero liberius e quasi per latius foramen exeat spiritus; Formatur Anglorum
y consona: Germanorum F consona; Arabum Ze; quo sono etiam Hebraorum Zod
Seu rod mulei pronunciandum contendunt. Sononempe rocalis i exilisraptis
sime pronunciatae admodum aftinis est.
Deoone Diphihonsi (ut vocantur) ai, ei, oi; vel ay, es, o lete pronelle leribuntur
Per iey: axud Anglos prxsercim et Gallos. Fst aurem sonus ille, quipro rocali subjun
etira censetur, revera Consona; eodem nempe prorsusmodo sonabirur lirera y in sarine
pragins; dec. tire ad priorem syllabam (ubi pro rocali habebirur) tire ad polteriorem (ubi
habebicur