# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0895
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0895?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 137, page id 867984570:0895
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=895
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000895.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Propositionibus lxclusrvis, O.
idem dicendum C;) neque dehis viris omnibus, Led, praeter Calebum e Tostuam, reliquis.
Atque de his reliquis, unirerlaliter praedicacur (negacire) quod non ua lunt inpresi ter-
ram Canaan. Ilam de natis in eremo, id non nesatur; nec de eis qui Asypto exierunt
pueri aut minorennes, auc forte adulta faemina, (quippe marium tantum recensio tacta est
Numb. T. 2.) Neque de Caleboe fostua, qui AEypio exierunt adulti. Porro, in Pradi-
caco, occurrir adhue exceptio alia; nempe, ut eam possiderent. Nam, speculatum incresti
Tune exploratores reliqui (qui malum rumorem de terra bona reculerune) Sed non ut pos-
Siderent. Ec paricer judicandum de aliis Propoliciombus Rxceptiris, aut limitate prolacis.
Propolirio Reduplicariva diei Toler, quando Subjectum repecitur cum voce quatenus, (aue
quae huic aequipolleat.) Vr, TTomo qua homo est rationalis. Arque haec propius accedit
ad Modalium nacuram (quam F Xelutira vel Excepcira:) quoniam haec reduplicatio directe
afticit Copulam. Dicitque non tolum sic esse, led qua ratione sie est.
Reduplicatio hac, quando repetitur torum Subjectum, diet Tolet, Reduplicario Unifor-
mis: OI Fiomo quatenus homo, aue Llomo qua talis, auc omo quatenus sic. L. Aque hXC
essentialis praedicatio: HIOC Clt, Prxedliearum elE (auE rCDUTaTIE) de Psencia Subjecti: ut
Rationalitas de elencia Trominis, cum dicicur Flomo qua homo est Rationalis. Aique hrinc
dictum illud, A guatenus ipsum, ad, De omni, valet consequentia. Hoc elt, Quod homini
verbi gratia) competit, quatenus est Lomo: id competit omni homini. L Aque haec pocil.
lima Reduplicatio.
Reduplicatio Difformis, ea dicuur, in qua repericur Subjectum sed cum alia (ut loguun-
TUT) Formalitate. Or, LTomo, quatenus animal, sentit. ITanc cgo Specificativam pociis
dixerim, quam Reduplicativam propolitionem. Cuoniam Praedicacum non hie attirmatur
de subjecto (ablolure) quatenus tali; sed sub alia consideratione quae in ea Reduplicatione
Specificatur. Oc cum dicimus, Soerates est Rationalis, quatenus TLomo: Sentit, qua Ani-
mal: Nutritur, qua Vivens: Disputat, quatenus Pbilosophus; est sbus, quantum ad Den
tes: Nieer, quantum ad Crines: Mortalis, quantum ad Corpus; Emmortalis, quantum ad
suimam: ee pariter in limilibus. Ouxe quidem sunt tocidem Specificationes plurium capa
citacum, secundum quas Pradicatum Subjecio competit. Acque hic (uc in Modalibus aliis)
sufticit ad nesationem Propositionis, unue Dictum verum Tic, si non sic verum sub hac redu
plicatione. Ve, si dicatur Socrates est rationalis quarenus Animal: Nesarerim hanc proxO-
sicionem veram cise; quoniam, elt quidem Rationalis; ac non quatenus animal, led quate-
nus est LLom.
Huc reteras Distinctionem illam inter Reduplicarive e Specisicative Cumpeum; quam voci
Dui (ee limilibus) accommodare Tolent. Ve cum dicitur, Fomines, qui Animalia sunt.
seusibus imbuuntur: e Tomines, qui prudentes sunt, non facile decipiuntur. In priori,
vocem dui dixeris Reduplicative invellisendam elle; in polteriori, Specificative. Nempe
Fhomines (urpote qui Animalia sunt) sensibus imbuuntur: PL LTominum ii, qui prudentes
sunt, non facile decipiuntu.
Mulex sunc alix Distinctiones, passim acthibita, de rario signiticatu vocum, de formula-
rum loquendi. Or, li dicatur LLomo est disyllabum: Vox Flomo (dicune) supponit mate-
rialiter. Si dicatur LTomo est Animal: Supponit (inquiune) formatiter. Vbi (ut de pu-
ritare Lacinicaris nihil dicam) id rolune; quod prius illud incelligendum elt de ipla roce
Fon Locertus de Rc per illam rocem ligniticata.
Similiter, cum rox Vulpes ulurpatur pro Quadrupede sic dicto; dicune supponit proprie;
hoc est, uturpatur in proprio Tuo ligniticacu. Cum usurpatur pro homine vatro e altuco;
dicunt supponit improprie; hoc est, improprie lumitur, sen su meraphorico et fixurato. Si
milicerque alias (quas VocanE) Suppositiones varie distinouunt.
Acque ur in vocibus simplicibus, lic in Syntaxi vocum conjunctarum, occurrunt ambi-
guicates varixe. Or cum dicieur Possibile est sedentem stare. Quod rerum etse dicunt in
sensit diviso, sed non in sensu composito: HJOc est, Postibile estur, qui jam sedet, alio tem
pore uct, sel non uc (eodem tempore) Aec dum sedeat.
Similiter in capciola illa propolicione, (qua mulcum sibi placere video aliquos) Potest
Deus facere quisquid potest facere. Onde interre Patasunc, auc limitatam esse potentiam Di-
vinam ad res aliquot finitas: (quod non elt dicendum:) auc posse Deum facere res infinitas
Duca, numero; magnicudine, dignitare, riribus, Sc.) Acque hinc conclusum volunt;
Pose deum facere creaturam infinitam. Sed argumentatio est Capriola. Dico, enim, pro-
Positionem sillam veram elle distriburive sumpram; (hoc cAnihil es eorum quae porest ta
cere, quin id pollir facere: Peu, nihil est pollibile, quod Deus non porelltacere:) led non
Collective sumptam; hoc elt, non porest Deus tor et calia facere, ut, cum haec tacta fuerine.
non pollit deinceps quicquam tacere. Ouippe hoc esser, Pocenciam intinicam exhauriri
Pottunique alix inmumera, cum I rocibuS LimplICIbUS, TUM IN OTALIONIS COntEXTU, Am
biguitates oriri; quas omnes chumerare intiniti eRet laboris. Pt quidem nora nomina com-
minile quibus apencu ca distinctionum omnium membra (collendis his ambioni
Catibus apca) ut a se muruo distermineneur; cum in superabilis ett laboris,s cum inucilis
Plane.
C. a P. 9.
Dolte: quae est Concraaictio in adjecto.