# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0949
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0949?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 191, page id 867984570:0949
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=949
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000949.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Propositio Singularis, in dispositione Syllosislica, Jem
Det udit dim Mmdiscuo.
THILL intelictus et AS ingeniis (si Scalisero credamus) quxe mordicus seneiunt
Majores noltros h Horasse: quae que pertinaciter euentur errores, quos ii, qui
commilete, _VIVCTCI, CMCLIaLENE. Xanenor rap BWV ier Decoror orte un spaprave
monrois, ru pti oncos agvoirarte, ru se noncos necricta, sd se aurnesceor deatorra. Onde mihi nun-
Propolitio singularis, apt LogicOS, vel pro Parriculari, vel pronora quadam specie ha-
bica CU: cum mihi caeen eam ad Oniversalium clastem perrinere, luce meridiana clarius
Cujus in examine, pro Lemmate habeatur; F’ormalem rationem Proposirionis constare
in Compositione Prxedicati cum Subsecto. Ouod satuit Smielecius, disp. F2. Gu. 7. (qud
compolitio seu nexus praecipue in Copula accenditur.) Ex vario ipitur modo compotitionis
horum extremorum, alius acque alius propolicionis Modus oritur. Obi itaque composicio
seu nexus praedicaci cum Cubjecto Veretit, es ur se res haber, propolicio Vera est; ubi nexus
leu applicatio False tit, ea Falsa est propolicio: lint parces, hoc ell, termini simplices, tire
verx live FaIIX. Onde haec propolicio, FTirco cervus est quoddam conslatum ex LTirco
Cervo, vera est; licet uterque terminus talsus, tallicare scilicet simplicium cerminorum
hoc est, Non. Lns, seu Fnsracionis: (FnS eni eE VeTUM CONVErTUNEUIT.) IIIa VerO, La
pis est homo, Falla est, licee termini veri veritare simplicis apprehentionis, quia Falso appli
CantuT. Tiem, cum Necellarius est nexus terminorum, provolitio Necellaria est; sine licer
termini, Entia contingencia. FF sic in reliquis affectionibus propolicionis.
Cum autem Compolicio lire nexus cerminorum, in qua constai tormalis ratio propositio
nis, in Vinculo actendatur; hinc seqguitur, affectiones propolicionis judicandas cMe, non
ratione Terminorum, sed porius respectu Vinculi. Onde Axioma AHirmatum, a Ramo
detinitur, cujus rinculum attirmatur; Negacum, cujus rinculum negatur: sive termini sine
attirmati, live nesati, parum interest: Hlac propolitio isitur Omne non rationale est non Bo-
mo, elt proposicio aftirmacira, licet extremum utrumque sic nesans: IIXC vero Lapis non
est homo, elt propolicio negans, ex terminis utrisque aftirmariris. Idem dicendum de pro-
politione Simplici e Compolita; ad vinculum scilicet actendendum esse. Onde Gutberle.
ehus hanc propolitionem Animat est vel homo vel brutum, axioma limplex esse Catuit, nOn
disjunctirum, cum uno verbi rinculo contineatur; licet polterior terminus sic disjunctus:
Tlanc vero proposicionem, Omne animal vel est homo vel est brutum, credo eum inter axio.
maca compoia numeracutum.
Hinc colligo; Scalias provolicionum affectiones, ita eriam Eniversalicatem de Parricula
ritatem lumendas elle, non a cerminis, sed a terminorum compositione ee nexu. Aftectiones
enim Formam leguuneur, non Materiam. Male igitur a plerisque Logieis distribuitur
axioma, seu propolicio, in Univertalem, cujus subjectum est univertale; P’arricularem, cu
jus subjectum cst parciculare; ee Singularem, cujus subjectum est singulare: cum distribu-
iio pecenda ellet a modo compolicionis, quod est Formale in provolitione; non d quanci
rate terminorum, hoc est, a parte materiali. Propolicio ergo Onirertalis clt, in qua appli
cario praedicati ad subjectum elt univertalis; Parcicularis, in qua applicatio elt parricularis.
NNec aliaS cleSa CO.
Ouid aurem relim per praedicationem vel applicationem univertalem de parricularem, me
lius ex Craeca Pristotelis appellarione, quam ex Latina Incerpretum elucelcet. Quod enim
nobis est Onivertale de Particulare, illud Aristore li est radons _ nuri piper, de 1oto e parte
sire secundum parrem; hoc est, de lubjecto vel toro, vel secundum partem: non autem
X merscot t dus quibusdam. Juare non minus recte redderetur totalis et
parihaus plaedicatio; quam Onivertalis e Particularis; nisi quod mosalirer obtinuerie.
OniversaiSiSItur praedlicatio elt, quando praeclicatum Mertur radono, de toco subjecto, (10.
cum incelliso Praedicationis, sire toram ejus lacicudinem de ambitum praedicandi;) quando
seilicet praedieatum rocaliter acribuitur subjecto, Non partialiter cum reltrictione ad ali
quam subjecti parrem, sed ad peculiare quiddam incra subjecti ambirum comprehentum
tunc nimirum quando de quocunque dicitur subjectum, de eodem dicatur etiam ee praedi
Cacum. Tgitur haec propolicio Omnis homo est animal, elt Vnivertalis; quia nihil continecur
Tub ambicu Fcominis, seu de nullo dicirur Lomo, guin ei de eodem dicatur Animal. Faec
autem
quam ablurdum risum est, d communi sencencia cum ratione dillentire
Temper vilum est