# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0953
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0953?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 195, page id 867984570:0953
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=953
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000953.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

indiriduo Tubjecto dicitur, dicitur nadons
de eo quicquid dicitur, dicitur universaliter.
Proposat Snsulari
Sequitur tertio; Conclutionem in terria Ha esse nadons (contra quam docent Logici,
Objiciet forsan aliquis; An igieur, Socrates est aoctus, perinde est ac Omnis homo est do–
altera Rationalitas univertalicer actribuitur Flomini, de recte; in altera vero universaliter
acrribuitus AMmal Leamale. Pariter cxo, non (inquam) perinde est Socratem doctum
dicere, ee omnem hominem; subjectis enum ditterunt, quamvis urraque propolitio sic uni
versalis. Docrus univerlaliter praedicatur de scerate, non de TTomine
Orsebit. Dici universalirer, est aiei de mussis. F’areor in praedicatione simplicium termi
norum, non in praedicatione proxolirionis. Aliud est aici de mulsis in tractatu de praedica
vilibus, aliud dictum de omni in tractaru de proposirione. AE nunc agitur, non de quan
citare limplletum terminorum, Led de quancitate propolicionis de termnorum nexu. Oni
vertale, leu ror communis, porest esse subjectum propositionis particularis; de Indiriduum
Pariter, seu rox lingularis, Subjectum proposicionis univerlalis.
Facendum tamen elt, Propolicionem singularem lericulam aliquam discrepantiam habere
ab aliis Oniversalibus, (ut in Corollariis videre elt,) non ramen talem qua lingulares ex
univertalium numero eximat. Fria lunc, nec scio plura, (et plerique Forsan ne hxec atten-
derent,) quae discrepancia speciem exhibent: Obique tamen provenic d maceria proposicion
Subltrata, porius quam a Formali provolicionis dispolicione: nusquam collicur illud in quo
Formale propolicionis universalis consiltic; quod hoc est, uc nihil inreniacur intra subjecti
ambicum de quo non allatus paecalm. Expendam lingula.
Primum hoc eAt. Onivertalis propolicio altirmans ee nesans, opponuntur Contrarie
Singulares rero Contradietorie: carumque utraque porelt esse talla; harum non ica. Siquis
hinc argueret, propolicionem lingularem rim univertalis non habere;
Relpondeo primo: Eodem argumento probari posse, nec esle particularem; quia neque
provolicio parcicularis altirmata et negata opponuntur Concradictorie, sed Subcontrarie:
es carum utraque pocest esse rera; harum non ita. Sicui Ramus videatur Paris cariste, que
syllosimum proprium divertam speciem conttiruir cam a generali quam speciali: Regero,
F. ad hominem: Male pro Ramo arguitur ex iis, qua ipse pro nugis habet, et ex Logica
Tua exulare fecic. Ille enum de Oppolicione, Aiquipollentia, et Convertione propolitionum
nihil sabet; uc nec de Reductione syllosumorum. 2. Norum praedicandi modum Facere
non Docelt, cum impoltibile sic aliquid de aueui, quod tamen nec de toro, nec secundum
partem ac eo dicatur. Or supra Fulins explicaruS.
Respondeo secundo. Non singularibus tantum hoc accidit, sed ee aliis univertalibus
quibuldam. Nam L. in materia necellaria e impossibili, ex negatione e affirmatione uni
vertali, alcera semper rera est, altera Falta. Inde regula illa; Quod contrariarum, in ma
teria Concinsenri, urraque porest esse Falsa. Idem accidit in propolicionibus factis per Omne
collectirum. Quas lalen usretrates etle, demo, quem scio, necaric. (Poltene tamen, ta
ceor, eadem ratione, qua nesant lingulares: sunc enim revera lingulares illae, eum praedi
carum nonnisi uni ancecedenti cribuatur.) Fujulmodi namque propoticiones, Omnes Apo
Stoh pa auodecim, e Omnes Apostoli non sunt duodecim; Item Omnes Planetae sunt septem
ee Omnes Lunetae non sunt septem: non minus lunc Concradictoria, quam Pirsilius est Poeta
et Virsilius non est Poeta. Si igitur illas pro universalibus agnolcane, cur non et Singulares:
Relpondeo cerrio. Racio hujus concradictionis incer proposirionem lingularem attirman
tem e neganrem, pendet ex necessitate materix, porius quam ex ipsa propotitionis natura 
Forma. Quories enim subjectum universalis proposicionis est dirisionis capax (ut in distri-
butiris ee materia contingente,) ee praedicatum sigillarim applicatur subjecti parcibus, attir-
mans e nesans univerlaluer, non opponuntur immediate de contradictorie, quia licet ali
quid de Foronon recte attirmetur, de Parce tamen attirmari poceris ergo nec de Totone
sabitur: ubi vero materix necelitas particularem praedicacionem ommino prohibet, ee ne
nexatu  OppoluX immccllaue, Particularis enim incermedia eo ipso exeluditur
Nec
Dlici; _ particularem attirmancem converribilem in provosiionem na dons quories praedica.
cum conrertenda elt Indiriduum. Posiro enim praedicaco in locum liibiecti, quiequid de
quories minor terminus Syllosimi, (hoces, praedicacum minoris,) elt Individuum. Ouie
praedlcacum minoris in certia tigura, est subjectum conclulionis; quod cum lic Indiriduum.
Eus Non est. AC, inquier, quid ni. cum utraque provolicio sic univertalis. Recte. Sed
replico; an omnis bomo est rationalis, idem valet ac omne animat est rationale. Negabit
credo. AL, inquam, Ouared annon ucraque est univertalis Fs cerce. Conjicio quid re
Sponturus est; utraque propolicio est quidem univertalis, non tamen aequipollene; quia in
laria de impossibilu et in untreriali collectira, ut de in propositione lingulari;) ibi prae
Dollic, proxier arquiar de incirilibilitatem LuB Cl.
cellario requirie, uc, quod de illo subjecto dicatur, dicatur de Poco, (ut in materia necel
dicacum ve de toro dicieur, vel de toro lesatur, cum de parre diei et de parte nesari non
Relpondeo gparro. Consequitur hoc ex nostra cheli, non eam oppugnat. Si enim quic
quid de Indiriduo dicitur, dicatur nadons, impossibile cst ut secus eller quin attirmario e