# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0968
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0968?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 210, page id 867984570:0968
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=968
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000968.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Quantitate  Requanta.
licudo Socratis ad Platonem, Funcarur in albedine Socraris; similicudo Platonis ad Socra-
rem, in albedine Platonis; qua fundtamenra cum sint realicer diltincta, ita e relationes,
quae cum fundtamentis identiticantur. Vr autem Socrates _ Placo sune similes per duas
realiter distinctas similirudines; ita materia et forma uniuntur per duas realiter distinctas
uniones. Si Castem ipsa materia e forma realirer diltinsuantur.
Minor seguitur; In substantia simul e quancitace fundatur idem modus. Ouod enim
fundatur in substancia quatenus quanta, illud fundatur in substantia limul ee quancicate.
Sed sic Fioura _ Sicus. Ergo. Ouod figura elt modus quancicaris, supra estensum est. Ouod
non ultimacim fundetur in quantitate, quin e subltanciam moditicet, patet ex ipla de
Seriptione quam habet Suarez, disp. 42. l. 3. n. 25. Quod sc modus quidam resultans in
corpore, ex terminatione maenitudinis. Est ergo modus in corpore retultans ex guantitare
substantiam paricer et quancicarem moditicans. Nec enim negari porest, ipsum corpus, ejul-
que parres substanciales se enticatiras (quas vocant,) eandem tigurationem et coldem cer-
minos habere quos hrabet quancicas. Idem de Sicu dicendum ett. Ouod licus st modus
substanciae, ita nocum estut nihil magis: quod aurem non in substantia Dura Fundetur, sed
in Tubltancia quanta, Xque patet. SuareZ, dilp. 52. P. 2. n. 2. negat Sicum altribui posse
rebus incorporeis; nempe, quia partes non habeant, sed sint tota in toto e tora in qualibet
parte. Fisura isitur, quae elt modus quancicatis; e Situs, qui estmodus Tubltantix; non
fundancur vel in subltantia Cola, vel in sola quancitate; sed in substancia simul et quanri-
cate seu in substantia quanta. Cum aurem idem modus non tundetur in diverts realiter
subjectis, ne quidem parcialibus: sequitur substantiam et quancicarem non cste realiter di-
verta. Nec dicendum elt, unum esse licum Tubltancia, alcerum quancitatis: Si enim Cior-
Dus Sicuetur à proprio situ sine quantitate, (idem raler de extentione, politione partium
extra partes, et reliquis ofticiis quanciraris,) quid opus ellalia Sicuatione d quancitate:
imo substantia esset quanca line quantitare; Situs enim ponit partes extra partes in 101o
quod est Formale quantitatis. Contirmari pollet ulterius, ex eo quod tigura sic modus quan-
citatis, licus vero modus substancix; figura autem e licus non differunt realicer, nedum
modalicer, e rix quidem ratione ratiocinata; idem erso modus in subltancia Fundatur (
mul _ quantitare: Sed de his Supra. Acque hactenus APerrio prima
APercio Secunca. Probabile elt neque modalirer disterre lubstantiam a quanticate, sed
tancum ratione ratiocinata. Ad distinctionem rationis ratiocinata, requiritur, distinctio
concextuum, cum unitare ee indiltinctione a parre rei. Llinc Suarez, disp. 7. T. 2. n. 26.
Ot distinctio (inquic) judicetur rationis e non rei, satis est ut praeter distinctionem concep-
tuum, nullum inveniatur sienum ad distinctionem modalem aut realem coenoscendam; nam
cum distinctiones non sint mulciplicandae sine causa, e sola distinctio conceptuum non sufsi
ciat ad inferendam distinctionem rei; quandocunque cum illa distinctione conceptuum non
adjunsitur aliua sienum majoris distinetionis, judicanda semper est distinctio rationis e non
rei. Hinc interr; quandocunque constat aliqua, quae in re unita ex conjuncta sunt, ita esse
in conceptibus objectivis distincta, ut in re  individuo sint prorsus inseparabilia, tam mu
tuo quam non mutuo, tum maenum e fere certum arsumentum este, non distingui actu in
re, Sedratione ratiocinata. Flxc illc. Cum ergo in materia es quancitare, nullum appareat
tignum realis, auc quidem modalis, distinctioniS; SEDATATIONIS MIUEUX, AUE NON-UEUIX; TAN
ex Pocentia ordinaria, quam ablolura; cum quancitatira extensio tormaliter relultet ex par
ribus entitativis: probabile est, non ditterre plusquam ratione. Aique hoc concedie Sua
rez paene, nili quod mysterium Cuchariltia impediret, dilp. 7. P. 2. n. 10. Per mysteriat
(inquit) Fucharistia cerrius nobis constat quantitatem esse rem distinctam à substantia,
quam per coenitionem naturalem constare potuisset. Videmus erso, unde feluitarum perti
nacia de reali quantitaris distinctione, ne seilicet periret mysterium Fransubstanciationis:
quod ilsi de tide tenene, nospari contidenria negamus. Adjungam argumentum iplius Sua
rez, quo probat ille, durarionem non diltinsur ex parte rei, ab existentia rei duranris
disp. 50. l. T. n. 8. Quia existentia inseparabilis est à parte rei, à sua duratione; , e con
crario, duratio ab existentia;  in unaquaque re utraque est aeque variabilis vel invariabs.
lis; (ut, si existentia sit omnino necessara udto s ea incorruptibilis vel cor–
rupribilis, haec similiter; si altera permanens, etiam altera; si una successiva, etiam altera
Fireo à parte rei non distineuuntur. Ilaec ille de existentia ee durarione. Parirer eso de Lub.
Ptancia de quancirare; ubi materia, ibi quancitas, e contra; si materia non existat sine quantItate
Cuctacetur ipse disp. 7. l. 2. n. TI. Factenus, inquic, factum non est a Deo ut materialis
substantia sine quancitare conservetur.) Nec etiam quantitas hine materia (quicquid ille
conra de Frantubltanciarione;) Si maceria ingenerabilis e incorrupribilis, Sic quanritas; le
quam racione rariocinata distinguantur. Concludo isitur, quod materia et quantiras non
diltinguumur incer se realiter, ut tesceres, e (probabiluer) neque modaliter; sed tan
cum ratione racioeinaca, hoc c, luc in actaequali conceprus ejuldem ret
tacis; si in raretactione e condenlatione Matel eadem materia, SC _ eadem quanEIaS; I
in auxmentatione acquirieur auc in diminticane aperditur aliquid materia, siC e GuanEt
in his moribus rariantur cermini materia, sic et quantitacis; denique, cum sinE aque Sepa
rabiles aur inseparabiles, aeque rariabiles et invariabiles; nullum apparec indieium cur plus