# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0977
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0977?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 219, page id 867984570:0977
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=977
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000977.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Mens Sobria.
monet PautuS, F ZIm. 3. 6. nequis rebulos huc accedat,) vel ipsa Theologix rudimenta vix
dum cdocti, lusgeltum alcendune, pro concione diserune, ex illoris (quod aiunc) manibus
cremenda Deitraetant eloquia, ec qua ralent contidentia non raro pervercune milere; nec
ad Cuam tancum, sed et aliorum perniciem. Mirum elt, quod nec cerdoni liceaE, auF TON
Tori, nili post exactum sextennale cyrocinium, artem exercere; dum incerim cractandis la
eris nemo non Cutticiat: quali ad Apoltoli illud ii ris veds ravra inares; reponendum lic, OuIs
non Ouid quod, nonnullis boni aliouandoeraturi elsene Theologi, ni properallent: et
quali implumes nido cgresti, in praedam cellerine: ut de quibus alicubi (li memini) con-
queritur Seneca, qui sapuisse possent, n se putassent sapere. Alii, dum, docendis aliis, eos
insumune annos quos dilcendo ipsi rectius impendissent, eradune magis Concionatores va-
Tidi, quam Srenui Theologi; qui, ni properallene, utrumque tuistene. Lc quidem maleme-
cuo, ne, vel hoc nomine, xtare jam proxime inlequente, magna tucura sic Theoloeorum
Colide doctorum inopia. Rarillime siquidem videmus ulloS, qui le ad illa deinceps serio ap-
vlicuerine Pudia, quorum Calcem tindamenta non in Academia poluerinE.
Denique huc etiam reserendum censeo, quod crieis apinisque tractandis non pauci, seriis
deltinacum tempus impendunt: ca (que avide sectantur.
Td p regisVOV EPyOV cos XOISVEda
Td d’Épyor cos napEzOY EH XOrSUEda
Huiusmodi LinE quae PaulUS rerns pixooopias nomine, e apos Noy, n copios, aut etiam at
Fectatae nimis d’rparcxias amandat. Ouxe urue Cublimia nOn AINC, auE vere dnno, cum quis ea
eamen quali ita lint attectar, intnopeoreir dicendus erir. Ouo torsan, Apostoli temporibus
Graecorum cruditionis pars masna spectabat: qui, ue videtur, rerborum ditcqua, masis quam
rerum pondera sectabancur: quod quidem Intlatum cst, magis quam Magnum; iplique non
tam oopss quam sonneioovos ee (quod Paulus item de Romanis celtatur) eaonorres E) obpot Epcoecr-
duour, FTos imicari ridentur, de quibus d Petrus conqueritur WEegrna ualaiomros eesy ouvo p
rumida, sed e vanissima, effurientes quali nihil non magnum, nihil non lublime (pirents
ec sesquipedalia verba; quae incerim, si expendancur,
Sunt apina, tricaeque  siquid vilius istis 1
Tiujusinodi, in Relisionis nesorio, fuille videneur illae danecoeis Sianonoucor certamina de-
scepcationum (uE BCZ2) vel dubiae disceptationes (uc noltri) quibus cirones exerceri noller
ApOstoluS, ad ROm. I4. T. qua, uE videtur, vel nihil cerri concinchane, vel nihil magni,
quod ad summam relisionis acrinet, e line grari relisionis dispendio Porerane ignOTATI.
Ouas et lub Erceodicoanias nomine aliquories repudiat LJ Im. T. 3. ec 6. 4. ubi relicto sans
sermone, e quae eA secundum pietatem disaoranie, Erce SiSaonaxo quippe cis Erepa dever-
TUINC, quae SinE EEco 3 epayHATO  nec ad lummam religionis condueant; quae Enroeis, dilcep.
cationes pariune, magis quam oinorouiar rui er niscu e plerumque in puramoziar detlectune.
vel nogopariam, quod ibidem conquericur Apostolus. Ouod quidem, quin lic sitnaopsoreir, non
dubitabicis, ubi ridericis apostolum erposisonnerra Tuum deleribentem; quippe qui Ten p)
unser MseO instatur, curset, utut nihit seiat, nihil pro comperco habeat, ànra voscor et (n.
reS nai noyouaXIaS circa quae Stiunculas, (Cnrhorrs) e (noyouaXias) verbosas contentiones, vo-
ocor delirans, ut quas intano amore deperit, (instar taemnae piea laborantis, quae, neglectis
Canis eduliis, rel noxia vel minus lana deperit;) unde (inquit) oriuntur invidia, conten-
tio, maledicentiae, suspiciones malae, ec. Foramque illam quam obtendune, quaque adeo
curgent ee intlantur, erudicionem, non aliam esle perhibet, quam B.Bnns neropcorias, ny arnde-
ocu F estorop zrcorcos, profanos carritus, e falso dictae cognitionis obtentus.
Atac Academici, urinam vel dies noltros non hoc speciacim spectec: quibus (proh do
Lor:) concrorerliarum vel de rebus minutissimis sliscencium ardor, tracernam prope cha-
ricatem exltinxic; ipsaque pietatis efticacia, li non deterbuit, remoram palsa elt vel maxi
Mam. Sed
dabit Deus his quoque finem 
2 Ocampasa, quae es ipla Pune sceraMd. Oe nec allum papere opccleue,  ce modice
velle. Nocum illud, Quod volunt juvenes, valde volunt; opod ea p omdupion lic Philolophus
Rhet. I. 2. 6. T2. Flis isitur, vel maxime prospiciendum eric moderamini. Ouod appeTUNE
remere es esranate ad pociundum incitancur: de masno seruncur impeur; sed de praecipici
Verumque corripir illud (Theognidis.
Nnser arer avedsE. 
Ouod ne nimio, monet, nec remerario teraur impetu.
Onam illud periculosum de noxium, docet ApoltoluS L ZIm. 6. J. t BN  Ge
id agune, id impenaio volune, vcdiceleane, incidunt (inquit) in tentationem e laqueum
mullasane cupiditates aroiros ni Bnospas, cum racioni minime congruas, cum perniciolas
ltolidas plane, ee noxias; ut quae homines cis onceor ny amsnciur B. diuon in perniciem limul
de perditionem demersunt. Ouo, non honestam ee moderaram rei tamiliaris curam cut.
Acgule tractenus gegrnuala. Segu
6 Crot. in Mat. 8. 33. 9 Fers. 10 Mart. It Arist. Abel. l. L. c. L. 12 Virsil.
Palte