# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0985
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:0985?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 227, page id 867984570:0985
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=985
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00000985.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Prpositio
ibant: authoritatem igitur Cuam, quam illi clerare Patasebane, provugnat ille Prenue, atque
altertum iI, E COr. 9. 2 COr. TF. Ct T2. Sed e alibi; se quidem ec Apoltolum esse contendens.
ipsisque principibus Apostolis neuriquam inferiorem. Apostolorum aucem munus videtur
illud esle praecipuum, ut in universum orbem Prangelii praedieandi caula emissi, Ecclelix
Christianae tundamenta jacerene; cotangue ipsius oixorouier instituCrent; eaque quae a Chri-
sto cdoctierant. Fccleliis Chrilti observanda praeciperent, e lancte rerinenda; ut qui crant
dcorverson acque intallibili Spiricus Saneti ductu in omnem verirarem dirisebantur: quapropter
 eorum in Ecclesiis lumma exai authoritas, atque auderria. Et quiclem de postoli ciculo
tractenus.
Verum Paulus, ec hic e alibi, non solum Apostoli ticulo se intignit, sed Apostolatus
munia summatim salrem recentet; ad quid nempe tactus cst ApoltolUS, e ad quaenam lexa-
tionis negotia. Paulus Apoltolus Tesu Christi nara nisir cuxcusss des secundum fidem, vel
Docius quoadsidem, electorum Dei, (pura propasandam, e mundo propalandam.) NemDC
tidem in felum Chriltum, quae quidem solis electis Dei conceditur, de qua Tola justificamur.
Kai Srgucosu aandeias rnar cooibciam aenitionem veritatis, qua est secundum pietarem: nempe
Snigrco candeius, agnitionem reritaris, live rera doctrina r uex cuoibctur, quae pietatem spe
etat; hoc est, doctrinam de vica pie insticuenda: Pt hoc quidem ex enrist ecors aicorion in spe
vel sub spe aeternae vitae. Adeoque ad cria praesertim capira doctrinam R. vangelicam redu-
cit; Nempe, Doctrinam de Tultificatione, per tidem; Doctrinam de vitae Sanctimonia, live,
vita pie instiruenda; es, Spem tueurae GiloriX. Hloc aurem tercium Doctrina Pranselica mem.
brum, nempe spem vitae aeternae paulo tutius persequitur; ideo tortan, quia Relurrectio-
nis, atque aeterna rirx doctrina, non modo fudaorum multis, sed ee praelertim Geneibus res
admodum dubia rideri polit. Ideoque cum (ans aicoris, aeterna vita, mentionem Fecerat, adjun-
FIc Ctacim, nn enrrcinato o aoctis Deos, quam gratiose promisit, et quidem jam olim promilerat,
dadsis dc5, Deus verax, mentiri nescius: neque nunc primo eam promilit, his ulcimis
mundi cemporibus; quali quidnorum esec, ancehiac inauduum; sed jam olim promilerat
eg zeercor aicoricor, ante tempora secularia, hoc eft, ante multa secula. Illud enim dicere mal-
dem, quamante tempora aeterna. Pexlerquam enim quod tempora aeterna vix commode di
cacur: lalrem, ante aeterna tempora, live ance xeternitatem, quo modo quid tieri polle dica-
ET, vix aAequOr: Led ante lonsa live diuturna tempora, vel tempora secularia, P ta tem
pora seculorum aliquor, illud lacis commode tactum dicitur, quod mulusrerro seculis tiebat,
nempe jam inde a primis mundi temporibus. Sed neque voces halce ces Zesrcor aicoricor, (quae
_ hic, _ 2 TI. F. 9. OCCUTrUNE,) ita intelligendas arbitrOr, aeli, ante omnia secula, adeo
que antemundum condirum, rem este tactam innuane, (licer riros aliquor e graves et Cru-
ditosita sentire non ignorem,) adeoque idem raleant arque illud ces natabonns noorus L. pH.
2. 4. ante jacta mundi fundamenta: Sed ante secula Caliem aliquot, vel etiam multa, non
autem omnia. Ouanquam enim omnino verum LIc, Flectionem, de qua insticuitur sermo
in loco illo ad FphelioS (EscaeEoso nuas ves netabonis niorus) jam ab xeterno fuisse, adeoque
ante mundum conditum; actamen xecernae vita Promissionem non ance mundum conditum,
sed primis salrem mundi remporibus factam, dicendum erit. Atque hoc quidem est quod
videtur Apoltolus dixille velle; nempe Promictionem ricxe aeternae non nunc temporis primi
tus tactam esse, sed jam olim; qua quidem licet distincte magis, atque manifelte mundo
jam Pacelacta Lc, acque explicara, per praedicationem Prangelii, quam libi inter alios divi
nicus concreditam etse altirmat Paulus vers. 3. non camen aliud elt, quam quod olim Abra-
hamo, atque ance illum Adamo ipsi prcenilerat Deus, dum, in Abrabami semine (nempe
Jelu Chrilto) benedictas fore omnes centes, Mulieris semen serpentis caput concricurum:
jam olim pronunciarerat.
Acque hactenus de Paulo (cum iptius Apostolatu, e munere) dictum est; qui Epistola
author est: Sequitur Pitus, cui ea dirigieur vers.
Tirco vrnotco Fenveo XE nocrno xisIV. ) Ficum hic, Licur de alibi Pimocheum, Wruoror reuvor appellat
Paulus, senuinum silium, non quidem generatione, sed DOLIUS REGEHCTAHOHCNaT ZISI,
quem puca ad tidem Christi convercerat, vel porius quem in tide Christi praedicanda instar tilii
habuit, et qualitilium cractarie, quod de de Fimotheo expresse dicirur Phil. 2. 22. Sed et
aedir non modo nera risi, sed rara nomr nisu fidem communem; Pauso liquidem de Pito,
adeoque fudaeis et Gencibus communem. Non enim Pitum, ut aliquando Pimotheum, cir-
cumcidi roluit Paudus; (ut pro fudxo, rel Proselyto habeatur:) quoniam Pimocheus
quamvis ex GraCO Patre, ex Matre tamen sucaa natus est, (ut Patet AC7. 16. T.) ideoque
ne Judaeis scandalo eller, circuncidi illum curarie: Ticum vero, urpore plane Gracum, lire
Cenrilem, quanquau caclliari iptius commereio utebatur, neuriquam tamen crreumeidic,
UE DaTCL, al. 2. 3.
alquaretis, duortum vel Loem Guar ex Macie silulad crreumeiderie l’auluo
cum allirmet iple Cal. 5. 2. Scircunad, nihil ipsis profucurum esse Christum; ec, ne
po fuctaI Tals Ceilio necellaria. Vel s ob rirandum scandalum circumcideret
Luutu CucHO d Elcum, quamris Gencilem. Scandalo enim erat Judaeis cum viro
Gencili, nili circumeilus estet, tamiliare commercium, quale Paulo et Tico incercestic; ut
DatCE