# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1049
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1049?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 291, page id 867984570:1049
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1049
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1b0.
eris; fieri tamen potest, ut domus Bethuelis dicatur de Bethuelis familia (cujus Alius erae
Laban) quamris non in eadem urbe vixerie Bechuel cum Labane.
Orcunque s, (de ciritate Nahoris,) hoc salrem constat, Wahoris tamiliam (aut totam
aut ejusdem parrem maximam) in Meloporamia licam eAle. Hc quidem tieri porest, ut P a-
aan aram (Si non lic nomen torius Mesoporamix, sed partis illius ubi sita est FTaran,) aue
aram naharaim (Syria bisturialis; scu intersturialis, vexore incer Aurios Tigrim de Ru-
phrarem sica,) nomen sumplerir ab Aramo, Kemuelisfilio es Hahoris nepore; porius quam
ab aramo Shemitilio, unde reliqua partes Srrix nomen Arami sumplerine, uc Syria Da
mascena, Syria Zobati, e Beth. rehob et Maacha, 2 Sam. 8. 5, 6. XChron. 18. 3, 5, 6. PCal
60. T. 2SaM. 10. 6, 8, 19. LChrOn. 19. 6,7, T9. Arque incer exreros, ledem Cuam habuiste
in Meloporamia censeri poltic Buz; Forralse e Tluz Ceu V2 Frater ejus.
Vel, si non in Melopocamia, saltem haud procul inde in altera parte Syrix, quae est d
Melopocamia versus Meridiem, led vertus Septentrionem ab OZ regione Jobi.
Acque hoc in causa esse postit, quod Filihu non memoratur uc in eodem accedens con-
forrio cum reliquis tribus; quia d Meridie venerine, et (cum incer se rieini fuerint) una
venerint. Sed Ftihu, alio tempore, ut a plassa COntraTIA.
Ouodsi terra CZ, nomen sumplerie ab O2. Seu FTur altero tiliorum WVahor, &e Buxi tratre;
cum non tancum ex ricinis fobitoret Flihu, sed ex cognatis. Ac potius pucarerim ab OZ
Arami tilio nomen regioni tactum esse, quam ab V2 Tcu Ltuz Filio Nahoris.
Eri quatuor Amiei fobi, quamvis ex divertis tamiliis, et regionibus divertis (utut non
lonse disticis,) ex intigni eorum pietare, quae per cocum eorum colloquium conspicitur;
oltendune manifesto, quod ipsi (pariter ac fob) Culcorestuerine reri Dei, veramque re
rinebant Religionem: Or es illi etiam in Melopocamia, quamris non nihil. Superlticionis
IrrePEse ricCaLE.
Aique hinc manifesto liguet, quod vera Relisio, rerusque Dei culcus, non tam arcte co.
ercebatur in Abrahami tamilias, quin ad alios irem extenderetur: quodque illa Dei Reve-
rentia, et L ducario pia, quae in Abrahami risuis Familia, non larim erar exrincta, auc ad
Tlaacum et Jacobum Eic coereica; sed aliquandiu in aliis ejus tamilix ramis quadantenus re
an(IC; apud Flarum, IImaelem, corumque Polleros, et polteros Kecurx: Ouos non puret
mus omnès profsisacos elle, acque a vero Deo procinus desciristé. (Ouod et aliunde con-
firmari pollet, s ea res jam agcretur.) Ouamvis haud mulcum sic quod ad nostram cogni-
tionem de hispertiserit; cum ram curra lic illorum temporum historia, ee fere tora reltri-
cta ad directam lineam Abrahami, Ilaaci ee facobi, e (polt eorum tempora) ad Eccleliam
Tudaicam, ec quae huc spectant.
Arque hoc eo magis videatur rerisimile, Si Shemus ipse (Patriarcharum antiquistimus)
Tub nomine Melchiredeci, sedem habuerit in eorum medio (quod nos existimamus) nec
multo ante mortuus Fuerit. Ouippe lancta iplius rita, et lana doctrina, eousque alticere
censenda cst omnes circumcirca ricinos, qui rerum Dei cultum recinebant, ut per aliquot
hominum xtates non toret oblirioni tradita.
Inter hos Amicos fobi, quamvis omnes fuerine riri vere pii, manifelta tamen apparet ai
Screpancia in eorum termonibus.
Fres illi priores, id agebant, ue Jobum arguerent magni alicujus peccati reum, aut alte
simulatae piecaris; quo sine, haud purandum sic, quod tam serere voluerir illum tractare
DeuS.
Contra quos se latis detendit Tobus, suamque vindieat innocentiam; ee quidem cousque,
uc videatur nonnunquam de Deo durius loqui, qualiiplum nimis severe cractaverit.
Sed Elitu contra (Cap. 32. ex Tegg.) cuineuerius parris argumentatio nimis placebat; me-
dia insiltie ria. Tobi parcibus, adrerlus amicos suos, catenus farens; quod non propterea
censendus lit vir impius quia calia paltus fueric; adeoque censores nimis sereros fuisse ami
Cos luos: Conrra vero, quamvis rirum incerrum censuerit Jobum, non ei tamen de Deo
querendum este arguic ut nimis serero.
Ouodarsuie, a consideratione, tam immensae inter Deum et hominem distantix; a summa
Dei majeltare, Porencia, ec absoluro dominio; hominisque despicabili Torre e impocentia, 1
cum DeOCOmparetUE; (aliisque Popieis consimilibus;) Oui possit itaque, pro arbicrio suo,
hominem etiam innocentistimum sic tractare, nec Crat propterea quaestioni obnoxius cux itX
feceric: adeoque decere hominem, Dirino arbierio se permictere, ab (que obmurmyratione.
Acque Deus tandem (Cap. 38. 8 Segq.) uc corius licis arbiter de moderator, eadem eum
Flihu prosequitur arsumenta; sulticiam luam arguit, se nihil iniquum concra Jobum se
eilse, nec obnoxium esse querelis fobi: Sed amicos ejus insimulat culpae, quod nimis levere
de ipso cenluerine; eolque moner ut injulta centura reniam à Jobo pererent, linique ipli
supplices, uc ille apud Deum precibus de Pacriticio ageret pro illorum indemnitate.
Duam intercestionem, eorum gracia tactam, admiccir Deus: Ipseque J0b0 (uctantx Pati
entia praemium) duptumeorum, quae ab eo fuerant ablaca, ex postliminio restituit.
Retlat porro ue inguiramus, Quo cempore hic loci conrenerine illi, exereraque quxe de
50b0 narrancul.