# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1062
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1062?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 304, page id 867984570:1062
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1062
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Sacra Trinitate, Concio Prima.
Si considerentur Synthetice; exhibent nobis, Primo, Causam Cive Principium, Cognisio
nem Dei Cbristique; Secundo, ffectum seu Consequens hujus Cognicionis, Vitam N
ternam.
Si Anairtice considerentur; ProponunE primo, Finem gloriotum, Vilam Seternam:
F.C, Secundo, Mecium huic Fini accommodatum, Coenitionem Dei, e Christi.
Priori sensu considerata, hoc extribent documentum; nempe, quod Praecellens Coenitio
Dei Christique, eloriosum habet hoc consequens, Sternam Pitam.
Polteriori senlu, hoc docent; quod Pera via methodusve obtinendi Sternam Vitam, est,
Dei Christique Coenitio-
Nec mulium incerelt, vero sentu accipianeur; Senthetice, an Analycice: Sive ut Theo-
rema Efectum hunc illius Causx astirmans; sire ur Problema, Medium ostendens ad illum
Finem.
Fixo Posteriorem contiderationem porius praeculerim (sed Prioris non exclutivam:) Duo-
niam ansa daca est huic Epiphonemati, ab Aterna ita anceriori versu memorata; (non
ab ante memorata Coenitione Dei Christive;) ut videatur porius Directio, quomodo 2C
quirenda sic Aiterna Vita; quam Eudicacio, quis hic FFectus illius Cognitionis. Sed, Uno
tacto, tic d Alterum.
Incipiam, primo, ab eo quod in ordinc rerborum primum occurric; nempe, a Fine pro-
potito, Ffsectuve Peu Consequence hujus Cognicionis; Peu Felicitare quae hane consequitur:
quxe, propier Excellentiam luam dicicus Vila, e proprer Durationem, Aiserna: Lac est
iterna Vuta.
E. Vitae nomen hic incelligo sensit Figuraciro Sumprum, prout Bonum innuie leu Fetici
casem; Licut, ex adverso, Mors, praelertum Aterna Mors, innuic Miseriam.
Elt quidem, pastim memorata, Calcem Pita eriplex; ee tocuplex ex adverso Mors; Na-
curalis, Spiricualis, dt AITErna.
Pica Laturahs (qux est primaria, maximeque propria virxe accepratio) facilius mente
concipitur, quam possie verbis detiniri. Illum innuic Actirum stacum leu conditionem,
gux ab Animae Corporisque unione oricur, sive in Homine, live in aliis Animantibus, (uE
de Plancis nihil dicam,) cujus Priratio seu defectus (recedence Anima) Mors dici solet.
IIlud utique secundum quod (in communi sermone) dicitur quis, Prous ele auE Morruus.
Acque haec Vita, Spectari solet ue Bonorum Nacuralium praecipuum; adeoque MorS, UE
Malorum Nacuralium maximum. Ouoniam Vica elt Fundamentale illud seu Bonum Primi
genium, quo tic ue aliorum quae bona tunc limus capaces; ec, amillâ Vita, amiEtuntur
omnia. Elinc eA quod dicitur Fob. 2. 4. Pellem pro pelle, e quicquid ipsi est, daturus est
homo pro Vita sua: Illudque Solomonis, Praestantior est vivens Canis, quam Leo morruus
Fcclel. 0. 4. Ouippe quum Vira rccectis, succedic incapacicas auc bonum EHliciendi, aucFru.
endi BOnO.
Ex hac Via consideratione, oriuncur illi omnes sieniticatus hujusce Vocis. Ouippe cum
Vica spectatur bonorum nacuralium maximum, ee Mors ut maximum malorum naturalium:
Flinc tic ut illa (per Synechdochen Speciei) passim ulurpetur (a Scriptoribus cum Sacris
cum Protanis) pro Bono indetinice, praeserrum pro Summo Bono; atque HXC, COntTA, PTO
Nalo indetinire, salcem summo Nalo: IIla quidem pro Felicitate, hac pro Miseria.
Aeque cum porro (per Synechdochen Generis) hias generalis BoniMalive nocio, seu
Felicitacis Mileriaere, rocibus Vica et Morris inlinuaca, accommodari solet huic illire B0.
noaue Malo, prour terr occalio; Puta, Viex Spiricuali Grasiae, Mortique Spiricuali P ec-
cari; itemque Vica Caelelti Gloria in Caelis, de Aterna Morri Miseria in Interno. Sic
Moses ad IEraelem Deur. 30, 29. Proposuisibi, Vitam e Mortem, Benedictionem e Male-
dictionem, (ubi Vica et Mors, cancundem ralent arque Benedictio de Maledictio,) quare
Fitam eliec, ut vivas; tu cum semine tuo; hoc estur licis vos Felices. Sic verlui 15. ejuldem
Capicis, Propono sibi bodie Vitam e Bonum, item Mortem e Malum. Ubi Vita e B0
num, sunc Exeserica alterum alterins; itemque Nors _e Malum. Sic, apud POCtam, Non
est Pivere, sed Valere, Vita. Sic Deus Adamo in Paradilo, (neque enim novus cst ille
auc helternus TrOpuS) Quo die comederis de fructu illo, morte morieris; hoc est, Miser ties.
Scimus enim Adamum non eo die mortuum esse morte naturali (sed post annorum aliquor
cencurias;) Sed jam stacim factus est Miter eodem dic; Cujus quidem Miseria, mors natu-
ralis non nili Pars fuit. Sic ROm. 6. 23. Stipendium peccati, Mors est: Obi complexio Ma-
lorum, quae meretur peceatum, auc intlisic Deus, Mors diciur; licur, ex adverto, 10ca illa
Feliciras, seu Bonorum complexio, qua truuncur Sancti, vocacur Vita; quippe Sic sequitur.
Donum aurem Dei, est Vita aeterna, in Christo Jesu Domino nostro. Acque lic tie, Per V.
sam incellisimus Feticitasem, quae est Morri Miseria concraria: Aiquetum (per Meta
deptin, seu Troxum molciplicatum,) illam speciarim Felicicacem, qua in Gloria potiuntur
dancti (non exclusa tamen ea qua truuncur in hac Vica;) eamque, conrra, Mileriam quam
in Interno pariuntur improbi
Verum quidem est, tabituros este Sanctos, in Caelo, Vicam eriam Aricto sensu sum.
pram; propiex Animx Corporisque tururam unionem polt Returrectionem; ee taculrarum
Vica