# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1064
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1064?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 306, page id 867984570:1064
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1064
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001064.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 Scira Frinitate, Concio Prima.
EE TCOC. 13. D, 1O, 22. FX parce Cdenoscimus, e ex parte Prophetamus; postquam adve-
nerit quod Persectum est, tunc, quod ex parte est, abolebitur: Cernimus enim nunc per Spe-
culum e per Aniema; rune autem coram cernemus: Nunc Cornoseo ex parte: rune vero
Coenoscam prout Coenitus sum. F. F 2COr. 3. 18. Nos omnes retecta facie etoriam Domine
ut in speculo Intuentes, in eandem imaeinem transformamur, ex eloria in eloriam. Trem
que r Fol. 3. 2. Charissumi nune filii Dei sumus, sed nondum parefactum est quod crimus
quando autem I5 patefactus fuerit (seu, quando id patefactum fuerit,) erimus ei similes
quoniam Videbimus eum sicuri est. Aliisque Sacre Seripcurx locis, tancundem innuenci
bu5. Fc quidem minime dubicandum elt, quin ea Pertecta Coenitio, leu Intuicio, Caltem
Pars etir, neqne minima, Beacicudinis illius quam in Calo Fucuram exspectamus; PrOVE ex
locis illis, aliilque limilibus, recte colligitur. Adeoque non improprie dicatur, quod F
terna rita, laltem in parte, in cali Cognitione Consistit
Neque hic objiciendum exit, Ouod, non per solam Cognitionem, prour est actus Incet
lectus, Deo truimur; quo nottra constat Bcaricudo; sed per actum Voluncatis, quo iptune
Amamus, Amplectimur, eoque Delectamur.
Onamvis enim id verum sic, non tamen hoc ofieit ance dictis. Nam neque hic acitur
de Coenitione mere Speculariva et Nocionali, qua Tolus versecur Incellectus: Sed de Cogni-
tione Actira seu Practica; quae Voluncarem, Afectus, exteralque l’acultates debite Con-
Formes praester. Acque in cali quidem (in Incellectu) Cognitione Dei, cum debica Voiun-
rucis et Aftectuum contormicace, non eit negandum quin consistat noltra F’elicicus, etiam
ea qua elt Eterna V ita.
Sed cgo (non excluso hoc sensu) Causalem porius hic purarerim Prxdicationem. Ve
indicetur Via leu Medium obtinendi Aternam Vitam. Haec est Vita Aterna; hoc est
Via qua cendicur ad Acernam Vitam; Nempe, Et Ze coenojeant, Unicum illum verum
Deum, e, quem misisti, Tesum Christum. Ouippe Dei Chriltique cognitio, elt directa
Via qua Vitam Aiternam consequamur. Fluic consonum est illud Christi, Joh. 12. 50.
Mandatum ejus, est, Aiterna Vita. Suncque trequentiltima hujulmodi Metourmia EHe
Ecus pro Causa. Sic illud Christi, Toh. XX. 25. F80 jum Resurrectio e Vita; hoc elt, ca-
rum Author FFectorque. Sic LuC. 12. 15. Non consistit humana vita, in abundantiarerum
quas possidet; hoc clt, non ira hinc dependet, ue inde lic sccura: Sire, uc alibi Christus.
NaL. 4. 4. (quod ex DeuT. 8. 3. CitatuE,) Non solo pane vivit homo. Moles item, de ledula
mandatorum Dei observantia verba Faciens, DCuT, 32. 47. Jhac inquit est Vita vestra, e
hac re proloneabitis dies vestros; (ubi claulila polterior, elt prioris Exegerica:) in eadem
verborum torma quae hic hrabecur,  est ita Aterna; hoc ellus Mecium quo consequa
mur Acernam Vicam.
Cmsue HaC sit plana ee simplicistima verborum incerpretacio: proxime dispiciendum est
Ouid illud elt quod hic aic Christus, Aternam ese Vicam; Peu, Viam qua condueit ac
A Ternam Vitam. Ot Le coenoseant, illum unicum verum Deum, e, quem misisti, fesum
Christum.
Ouod quidem summarim concinet Doctrinam Fivanselieam, leu Relieionem Christianam;
in duo membra Distinctam, Cognitionem Dei, ee Coenitionem Jesu Christi: Duorum utrum.
que necellarium est quo consequamur Acernam Vicam.
P. DePriori, primum, verba sum facturus; nempe Cognitione Doi, hoc est, Dei Creatoris.
Dominique omnium; Drout contra distinsuitur Cognirioni Cbristi, Redemptoris. Tra grconco-
ai o sir poror anndiror Odeor  coenoseant Le, illum unieum verum Deum
Per Pronomen Te, seu Pertonam quam hie alloquitur Chriltus, incelligendus elt Deus
Pater Domini noltri Tesu Christi. (Maniteltum enim est, quod ad hunc dirixie Chrictus
Precationem (uam:) Sed non eam ratione Personalitatis, quam Rissentiae Tux. Non enim 2
Personalitate, sed Assentia Dei Patris, determinatur, quod lic ille Onieus verus Deus.
Hlabemus igitur, in hujus Cognitionis Objecto, salcem haec Pria nobis indicata; r Ouod
est DeuS: 2 Ouod Sic Onicus Deus veruS: 30 Quod Deus, Paler Domini fesu Christi, elt
ille Onieuis verus DeuS.
L. Florum primum, Atheos tanSIE; qu Hes esse Deum: live id aperris verbistiac, sive
mente ant tactis. Ouodque neceste sic ur Fesse Deum cognoleamus, liquer ex FICbF. LI. 6.
Dui ad Deum accedit, necesse est ut credat esse Deum, quodque sit eorum remunerator, qu’e
ipsum exquirunt. Tuscva Se on 621. Credere oporter, quod Deus est. Neque hoc tantum.
sed e (aliquatenus) Qualis est; Falcem quod sic eorum qui ipsum exquirunt remunera
cor: Adeoque rerum humanarum curam habCaE, praemiaque de DOenaS dispensatuTUS; NON
ololus in caelis sedeat, harum negligens, quali densae nubes sint ipsi operculum, ne videat
ecaelorum ambitus se contineat, quod sommase videneur ii de quibus asicur (0b. 22. 24
Non urique, tub Dei nomine, tingere nobis par est, id quod non sicDeus; calelve de Dec
concepcus imaginari, qui cum Divina nacura SunE aousa, (uE PFal. 50, 21. Cositas me
prorsus esse similem tui.) Ouipre qui tales de Deo Talsos conceprus credie, non Deum
crediiu sed talsum lui iptius cerebri Kixmenrum.
2. Sccundo;