# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1066
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1066?run=74
# Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3)
# Folio 308, page id 867984570:1066
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1066
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001066.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Sacra Trinitate, Concio Prima.
craxerat Miseria Cacum; jam nulla restabat ad amiltam Felicicatem recuperandam via, nis
per Redemprionem; nullaque alia suppecic Redemprio quam per Jesum Chriltum; indeque
orieur hujusce Cognitionis neCeNSITaS. Nam, ut Onicus est Deus, ita de Vnieus Mediato
Dei e hominum, homo Christus Zesus, L PI. 2. 5. Leque est aliud nomen caelitus datum
hominibus, per quod servari nos oporteat, quam nomen Jesu Christi Vazareni, quem ille
crucisixerant, sed Deus suseitaverat a mortuis, ACL. 4. 2O, Z2. Nec est in alio quoquam sa
lus. Fst isicur necesse, (quo jam lumus Ctacu,) ad ricam xternam obcinendam, uc illum
COgnOsCaMIUS.
Ouid sic, quod de illo cognoscendum elt, non elt uc exspectemus paueis hisce verbis
indicarum iri clare, absque commentario aliunde adhibito, ex aliis alibi locis, quae lucem
his suppeditent. AC haecce Fria salcem videncur hilce verbis indicari; nempe, Iptius Dei
tas, Ipsius Lucarnatio, Iptiusque Officium Mediatorium.
2. Iptius Deitas; ex eo quod lic Filius Dei. Illum enim axpellat Patrem, quem ait
OpOrtere uE connolcamus eAe Onicum Deum Verum. Sin ita Tolummodo dicendus etlet
Dei Filius, quo sensu dicitur Adamus, Filius Dei, L. uC. 3. 38. aut ut Aneeti SC a nOn-
nullis dici putantur, Job. 2. 6. nemDe, Der Creationem; Ruc etiam, ut Sancti SIC dicUnEuK
CRom. 8. e alibi,) nempe, per Rcoptionem: non hinc interri pollet vera Divinitas; ut
tic vere Deus. Sed cum Tc ( ut quidem est) Dei Filius, per Aiternam Generationem: HOC
indicac, ejuldem Nacura communicationem: Prout arguit Apoltolus HCb. 2. 5. Nam cus
dixit unquam Ancclorum, Filius meus es Tu, eso Bodie Le Genui. Hic isitur Unieenitus
Parris, necesse eltur sit ejusdem naturae cum Patre; adeoque rere Deus ut iple est.
Acque hoc quidem Argumentum (utut nunc dierum forte lint qui relinc id eludere) ha
Birum est ab inimicis luis, Judaeis, vere Conclutirum. Cum enim nocarerint eum appellasse
Deum, Patrem luum; aut prae se ferre, se esle Dei fitium; Talcem, Christum Dei filium: non
illum lic locutum intelligebane, quo sen su sic de sciplis Solebant dicere, (uc Tol. 8. 4. L. Lo5 ex
firnicatione non sumus geniti; unum Patrem habemus, nempe Deum:) Sed tali sensu quem ipse
Blasphemum judicarune (quod e Foret quidem, si non tinset verum,) qui propterea eo maris
Rudebant eum trucidare, quod Deum dixisset Parrem suum, aequalem se faciens Deo. EL
Princeps Saceraotum (Mat. 26. 65.) vestimenta sua laceravit, dicens, Blasphemavit; quid
amplius ecemus testibus: ecce nunc audistis Blasphemiam ejus: nempe quum felus coram
eo protellis elt, se esse Christum, Dei silium. Maniteltum itaque elt, tum eum lic locu-
cum elle, cum eos cum sic incellexisse, de cals Filiarione, qua Divinitatem innuerie, iplum-
que Deo aequalem elle.
2. Fjusdem FTumanitas, Peu Tnearnatio, innuicur his verbis, duem iu misisti. Itam
iptius a Patre Missio, ejusque in Mundum Raventus, iplius manitelto indicane Eroapucooi
seu Tncarnationem, qua factus est LLomo. DC Gal. 4. 4. Misit Deus Filium suum factum ex
Muliere. EFTOh. F. L4. Sermo, onogo factus est Caro, e commoratus est inter nos.
3. Officium ejus Mediatorium innuie cum ipla Christi appellatio, Nomini Jesu subjuncta,
cum iptius a Patre Missio. Fesum Christum, seu Messiam, quem iu Misisti. Nomen fesus
indicat Pertonam; Tieulusque Christus, seu Messias, (hoe urique tancundem signiticat
Flebraice, quod illud Ciraece, e utrumque quod L, acine Vnctus dicitur,) Ofticium illud seu
Munus indicat, ad quod a Pacre delignatus erat, acque in mundum Mistis. Non enim eum
milit Paternullo Fine; sed ad Munus illud exequendum; Or sic Dei es Trominum Me
diator; VE nos cum Deo Reconciliaret: Or sic pro nobis Propitiatorium: VE Tollat peccata
mundi: Ve pro nobis obtincat aeternam Redemptionem, aeternam Fareditatem, (an-
emine suo redempram; Oc pro nohiis Intercessionem faciat: pessitque eos perfecte servare
qui per ipsum accedunt ad Deum. F Fim. 2. 5. COl. F. 20, 2T. ROm. 5, 20, FF. FTOH. 2. 2
Toh. F. 29. FICb. 9. +2, 25. EpH. T. 24. Ileb. 7. 25. Sire, ut Toh. 3. 26, 27. (ubitxc Fria
Paricer innuuneur) Lla Deus dilexit mundum, ut F’ilium suum unisenitum dederit, ut quis-
quis credit in eum, non pereat, sed habeat Vitam A ternam.
Exnunc quidem, cum totum Fexcum percransirimus, postemus (si per tempus liceret)
retrospiciendo denuo pertultrare; indeque recolligere qua ad Praxin noltram (uppecunEDO
cumenta. Ouippe Coenirio ea quam nobis proponit Chriltus, ut necessariam ad aeternam
Titam, mediumque quo illam consequamur; non elt Cognicio mere Vorionatis, Pidesque
Dure Speculativa, (qualem habene ipli Damones, Jac. 2. 19.) Sed Operariva Cognitio, e
Fides Practica, Bonorum operum frueisera: ab sque qua, Noriones mere Speculauirae nun-
quam LunE perductura nos ad Aiternam Vitam.
Mittis igitur Dispurationibus subcilioribus de fustiticatione per solam Fidem, aut Operi
buseo conducentibus: de hoc cerre est indubitato consentum, quod Fides ea qua non el
Bems Operibus Pociara, nos nunquam erie sulluicalura. Ouxcunque lic, aurnon (E, Corun
de sultiticationem Intluentia, eorum sallem Lralelria est necellaria. Absque Operationc
debica, non censebimur, apud Deum, aut Scire aur Credere. Oui non lunt Lvanselio au
seultantes obandiendo, inter eOS reputantur qui non norunt Deum, 2Fhell. F. 8. Taltem
qui, dum Deum prositentur se seire, factis nesant, TiL. L. 16. Dui, cancum abelt uc, per hrane
cognitionem,