# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1071 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1071?run=74 # Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3) # Folio 313, page id 867984570:1071 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1071 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001071.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De Sacra Prinitate, Concio Secunda. Tionata traude;) Vel mala Pide illorum, qui data opera suis inserrire rebus PataBInE: DuoC in Ponciticiorum Indicibus Lxpureatoriis, notare licet. Ec quidem, in verbis hisce de quibus jam agitur: Si Exemplarium varieras mero catu primicus contiserit, (quod eso credo;) mulio tacilius ridetur, uc Lineam unam aut aliam Omirtat Scripror (haud Patis caurus) qua in eo tuerit exemplari unde luum deserip(it, (PEx- Terrim cum hiaec omistio non manitelte curbarerit rerborum sensum vel Syntaxin;) quam ut Interponat in Tuo, quod non in illo altero habeatur Pxemplari. Cumque hoc concingit, magis reritimile pucandum est, quod Plenius txemplar probum lic, illudque mendolum in quo conciserit haec omistio. Duod quidem cum contiserir (uc credendum est) jam ante annorum aliquor centurias, in uno aliquo Fxemplari; id Facile propasetur. (inoblerracum) in alia plura quae inde exleriberentur, (arque hinc in alia post transcribenda.) Sed Inser- tio, (corum quae in priori Fxemplari non fuerane,) necesse elt ue Voluncaria sie, (e daca OpCra,) non mero casu. Contra vero; Si flerit haec rarietas Fxemplarium, d Falsificatione Voluntaria, et Fraudu- lenta: muleo porius purandum et, id Srianorum traude Feri, ue hoc in aliquoc eorum Co. dicibus consulio fueric Omillim (quod cacice ee inobserrato polset contingere,) quam ut fuerie ab Orthodoxorum Insertione traudulenta. Nam hujusinodi Interpolario, li plane Pora Fuerit, d non ante audita; necesse elt ut ab Srianis toret starim detecta, cum primum concra illos produceretur: Oui stacim clamita rene, id spurium esse, de in nullis anre Codicibus reveriri. Onid quod ee hoc, Orthodoris, nulli toret emolumento; cum Christi Deitas (quae res tunc agebatur) non minus liquido polset argui ex illo Lvangelii loco, Lec es Pater Omun sumus; quam ex hoc ejusdem Johannis F. piltola Joco, LL Tres sunt Onum. Adeoque non est ullacenus rerisimile, uc hujulmodi Fraudulentam F’alsiticationem inducerent Ortho- doxi, unde nullum lihi sperare pollene emolumentum. Nec scio, quod ussi olim Ariano rum, hanc unguan Orchodoris objecerine Fraudem; quamvis hinc Athanastus aliique dicancur contra illos arguille; quod cerro cerrius tacturi Forent, liquid cale concigisset. Ouin e in Codieibus quibusdam Paris anciquis, ubi hoc omiltum fuerat, id suppletur ad Marginem, uc mendose omistum. Sed dehine porro Cenuina putanda erit haec clautula, Pater, Sermo, Spiritus San- Erus; quia Sacrae Prinicatis Secunda (quxe dicitur) Persona, hic appellatur simpliciter o noz (sermo seu verbum;) quae est S. Zobannis locurio, cum in hac ejus Epiltola, cum in L van relio, Joh. L. P.Aque ipsi (ni tallor) Deculiaris; nec ab aliis Nori Feltamenti Scriptoribus ulurpata. Non nezo, quin ipse Fortan rocetur Verbum Dei, Ilebr. XI. 3. Per fidem intellicimus constructum fuisse mundum Verbo Dei. F.F 2 PCI. 3. 5, 7. Caelos jam olim extitisse per Dei Sermonem, Terram ex aquae in aqua consistentem,-caelo sque e terram ejusdem Ser- mone ser vari. Et APOC. 19. 13. Vocatur nomen ejus, Sermo Der. Sed, ut rocetur ablolute onozo (absque alio addiramento) est ipsi (ni fallor) S. Johanni peculiare. Adeoque mulco probabilius est, uc ab eodem Scriptore protectum, quam ut Fueric (Post annorum aliquot Centurias) ab alio Incerpolatum. Cumque haec Epiltolae clansula, sros oi rpeis er cion (TH tres Onum sunt,) cum illa. L vangelii erco ry o rarip er couer, (R80 e Pater, Onum sumus,) tam apte respondeat; id porro contirmat, ejusdem esse Scripcoris ucrumque. Addo eriam, quod Ansithesis illa vertuum 7 e8, tam apta videtur, ue merito praxluma Eur Genuina. Tres sunt qui testisicantur in Caelo, P’ater, Sermo, Spiritus Sanctus; e hy Tres, Onum sunt: Pt Pres sunt qui restisicantur in Terra, Spiritus e aqua Saneuis 3 hi Tres, in unum consentiunt. Oux quidem, prone habetur, apca elt de naturalis; led clausula polterior, ab (que priore polica, manca toret: rocelque in Terra plane redundances videantur, li non ue lunc Antapodosis ad eas in Caelo, vertus praecedentis. Duodque aneiquitus lic lectum tuerit, patet ex Cypriano; qui duobus in locis hoc citat: in libro ejus De Onitate Keclesiae, e in Fxistola ad Tubaianum;) jam ance quam orta tuerit sriana controvertia. In priori loco (pro Onitate Rcclelixe arguens, ne Schilinate TmpatuT) haec habet. Dicit Dominus, F80e Pater Onum sumus. Ct iterum, de Patre D Filio e Spiritu Sancto, scriprum est, Fes hi rres Onum sunt. Ft quisquam credit hanc Onitatem, de Divina formi- tate venientem, Sacramentis Caelestibus cobaerentem, scindi in Feclesia posse. VBI, pro Onitate Eccleliae (ne Schilmare diridatur) dupliei argumento contendic, ex hoc loco AlerO, d Frmitate Dei; quod vertu innuicur, Pater, Lilius Spirius Sanctus. Onum sunt; Inde procedere rult Eccletiam (de Divina firmitate venientem:) AIterO ab eorum d Sacramentis Onionc, (Sacramentis Caelestibus cohaerentem,) quod respicit ver. Tus dus Spiritus, e Aqua e Saneuis, in Onum conseniiunt. Quod quidem Duplex Ar- sumencum, ex his duobus versibus desumpcum, Patis oltendic, urrumque versum, tum ti- Duorum etiam vertu Priorem (de quo nunc asitur) ipse iterum citat, in Rpistola ad Subaianum. Obi, conra Bapcismum Flarelicorum, lic aleuie. Si Laptixari quis apud FTaerericos ille lectum.