# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1089 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1089?run=74 # Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3) # Folio 331, page id 867984570:1089 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1089 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001089.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De Sacra Trinitate, Concio Tertia- cletus ille id est Spiritus Sanctus, quem Dater millet in nomine Meo, ille vos docebit omnia; F.F TOh. 25. 26. Cum advenerit Paracletus ille, quem Figo mittam vobis à Patre Spiritus ille veritatis qui a Patre procedit. Ille restabitur de Me; FF (ne plura loca nomi- nem) Mat. 3. 16, 17. Ft Fesus, cum Baprizatus fuit, ascendit ex aqua;; e ecce aperti sunt cceti e vidit (Bapricta) Spiritum Dei descendentem, velut columbam, e venientem super Epsum (Telum;) Pt ecce vox de coelo dicens, LLic est Fulius Meus, dilectus ille, in quo acquieseo– 4. Alia adhue suppetie considerario quae contirmet hanc sencenciam de doctrina Frinita- tis, non plane incognitam Ecclelix fudaicae ance adtrentum Christi: Nempe a Veltisiis illis quae adhue extant apud Frhnicos scriptores. Bene nocum est (eis qui in hujutmodi studiis vertantur) mulium Erudicionis Echniex puta, Philolophiae, Theolosix, et Mychologix) a fudaeis desumpeum este; quamris de Formacum, ee ritui torre aliquando expolicum. Oux quidem res, quamvis l’abulis immistae et habicu Romantico expolux; Tunt tamen non concemmenda indicia Vericatis Listorica, qua Fabulis hisce dederine occationem. Non dubium est quin Ovidii de Châo F’abula (unde facta Fuerinc omnia) orrum habuerit a Mosis Tistoria de Creatione: Paque de Deurationis Dilurio, ab illo Noachi: Paque de Creantomachia Titanum advertus Deos, a Conditoribus Turris Babilonicae: Paque de BI fronte Jano, a Noacho ucrum que mundum (ance ec polt Dilurium) Spectance. Aliaque ejus modi mulea; qua habent Vatatis Comes, Bochartus, aliique. Ouorum amplam habet col- lectionem Theophilus Cale, in Cua Curia Centilium; de Duportus in Cua Gnomoloeia Lome- rica; ubi mulca collesit Dicta Lhomerica, qua ad cocidem in Saeris Literis respicere videan- tur; indeque ridentur mucuaca. Cum canien FLomerus Fueric unus ex antiguissimis e cele- berrimis seripeorum Echnicorum. Plato irem, Tuxe Philosophia, Hiltoria, de Theologix, d Fudaeorum Fruditione, multa utuatuS videtur; unde dictus Mcors AsiniEar, quali Moses Craeca forma traductus. CuI autem Zudaorum nomen odio habicum elt, pocius quam celebracum, eos cicalle ridecur sub nomine quorundam Barbarorum, Syrorum, Phaenicum, aut S eyptiorum. TIIe quidem d Dei Nomine Shjeh (Sum) Rxod. 3. T4. Peu d e (vel nominibus Zah, auL Zhovah. Pariter innuencibus AbTolucum Esse Dei, ) mucuacus videtur Tuum 70 oV, adrd ors oscos ors quibus denoret, quali ipsum. Sns (seu id quod Fst,) ipsissimum Pns, vere KnS: iplius hinc innuens Psse simpliciter, seu oursoiar. Lrem, pro Immorcalitate animae LTuma- nae, praecipuum ipsi Arsumentum est (Oci n6) ∞) Divina quaedam Revelatio, quam Fra- dicione acceperat d quibuldam Veteribus, qui vixerane (ue ille loquitur) propius ad Deos, (quali es hoc mutuatus fuerir ex eo quod habetur Deur. 4. 7. Dicent populi, cum audiverint. duae Cens tam maena est, cui Dii (F. lohim) tam sunt Propingui (kerobim) sicut Febo- vah Deus noster) Aliaque timilia. Fc quidem tancum abest ut putem cgo (quod volunt Socimani) quod S. Johannes P)a- FOnSet, licque illius d nozo aPlatonis Prinitate delumpeus; quod pucarerim pocius Z lato nem, a fudaeorum doctrina cuam fuisse mutuacum Prinitatem, led a se quadtancenus detor- matam: Acque indicium esse non contemnendum, quod iptis non incognica fueric doctrina Trinitatis. Aristoreles, in poltremo Capire Libri De Mundo; quod est de Dei Nominibus; dicit quod Deus, Quamvis Onicus sit, multa habet Nomina. Acque (inter ea multa) Vnum, inquit, cA Fres Parca (recis poipas,) Aropos, C lorho e Lachesis. Ouas ille applicat ad ires Durationis diverlicates; Praeteritae (quae rerocari non porelt;) Praesentis (quae jam agi EUIT;) Futurae (quae achue est inCexta;) quali hoc idem relpiceret, quod d cor ny a ur ny o ep oer. Vulique has Tres este, Onum horum Nominum. Oux quamvis sint numero Zres, tunE tamen Deus nus. Pavra se massa Bir su dlaro X1 nalu d Ocbs. (Platonem citans huic Con- sentientem,) raedarae nei o varaio Mnarcor onsi. Oc cum Dlatonem cum Aristotelem contenti enres habeamus, quod Pres quidam, polline ese Onus Deus. Et rerisimile et, id iplum tansilse ambos ex fudaeorum Doctrina. His addamus licet, quod habene de Tribus Zudieibus in altero mundo; qui nominantur Minos, Radamanthus e SFacuS. Ouod, quamris Fabulosum sic; hoc Paltem hine innui- cUr, Duod eriam sunc habuerine Notionem non tancum de Immortalitate Animae; led e de Prinitate Personarum, qua, in illo alcero mundo, rationem exigerent Fumanarum actionum in hocmundo. Nec dubium ridetur, quin uiramque Norionem a fudxis accepe. rine, unde reliquas habuerune nociones maxime sublimes. Nec contemnendum est quod de Zriformi Chimaera tinxerinE POCtK, quae lit Fesade decor- omrade Seducor, pcn St Xcuip:, uc apud FTomerum extat, Poetarum corum anciquistimum. Ouod- que, de Trisipite Cerbero, quali alcerius mundi fanitore. Ouxe quidem Poetarum figmenca quamris primitus Forte exeogicara tuerine, ur rem ridendam exponerent; ac hoc Calcem laris innuune, quod jam sum Nociciam habuerine, de Ruibusdam Fribus quae camen Cinc Snum lam li mullane habuistene hujusmodi Notionem, non pocuissene illam ritui exponere. Axplaudene libi, tetre, Adrertarii; quod Chimaera e Cerberus inducuntur ad Probancam Prinitatem.