# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1187 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/867984570:1187?run=74 # Title: [Quo Continentur Claudii Ptolemaei, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunae, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Graece & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolae nonnullae, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quaedam Miscellanea] Quo Continentur Claudii Ptolemæi, Porphyrii, Manuelis Bryennii Harmonica: Archimedis Arenarius, & Dimensio Circuli; Cum Eutocii Commentario: Aristarchi Samii, de Magnitudinibus & Distantiis Solis & Lunæ, Liber: Pappi Alexandrini, Libri Secundi Collectaneorum, hactenus desiderati, Fragmentum ; Græce & Latine Edita, cum Notis ; Accedunt Epistolæ nonnullæ, rem Mathematicam spectantes; Et Opuscula quædam Miscellanea (shelfmark Leibn. Marg. 100:3) # Folio 429, page id 867984570:1187 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=867984570&page=1187 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/867984570/jpgs/default/00001187.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine # Lines: 59 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. C. ap. 34. Desensio Sabbati Christiam- Subcilia dispurationum in lonsum producere, e in minuca Fila protrahere, (UE TunE Aa nearum ex vilceribus fuis,) est, Simplicitatem Lvanselii Christi pervertere; eaque Facere Abstrusa et Vifticilia, quae vellet Sacra Sriptura Plana esse ee Facita; tam in Specularivis quam in Practicis. Ad ea poristimum intentos ene oportet, quae substantiam spectant Spi- ritualis cultus; e de Circumstantialibus minus esse Colicitos, nili quatenus sublerriunt Sub stantialibus. Rejice prosarns e amiles fabulas (monet Zimotheum Paulus) leque potius in Pietate exerceto, E Fitr. 4. 7, 8. Faliaque lunr ca, We Tanoite, ne Custate, ne Tractate, Col. 2. 20, 2F. (adiaque horum similia) quae ipso usu pereunt; quae iplo utu nihil emolu- menti pariunt; Ceu à 63 narra eis olopar ru aroxpioen quae sunt ipso usu damnosa. Ft quidem si probe consideremus, quam grandé matum nOn TarO PaTIIIE KccletIa CHrI stiana ob Scrupulos male Funclacos de rebus minutulis, de quam erandem materiam exieuus accendit ienis; omnino cantos esse oporrebir, ne Hammx tomitem apportemus, auc attun- damus oleum. De Poncitieiis querimur (nec immerito) quod Culcum tuum eravant canca Caremonia. rum Mulcitudinc, Getuumque mimieorum; ur oneri foret ipse Numerus, etiam s Cingu latim ferri Postent. Onibus occupatus animus, nimis diverritur a Spiricuali culeu, cui de beac maxime intentus elle. Sed est cur illi hoc Faciant. Ouippe cum cultus corum pars masna veltam submilse proterenda sit ne non audiarur, rel ea lingua quae non incellisatur: opus est ut adst aliquid quod Oculo prariticetur, cum non aediticetur RurIS. Idemque Fere malum contingie, quum ica distinentur hominum animi vanis Cubcilibusque Speculacionibus, dubiisque dispurationibus, u 2 seriis Piccaris oftieiis divertantur. Ouod non ica dictum rolo, quali Corporei culcis nulla sic habenda rario, aue Circum- stanciarum ad hunc spectancium. Nam Corpore pariter ac Animo serriendum Deo; ha- Bencque Actus Religiot, uc actus alii suas Loci, Pemporis, Cict prudemer accommodandas; sic uc Animi cultui promorendo maxime condi Ereore e Commode administrari. Non ica tamen singulis Circumstanciis sic intistendum puco, quati in his rersetur Relixionis lumma, auc non possent illae (prout tert occa (io) va- riari. Fxempli gracia, Ouum Act. 20. 36. dicicur de Paulo, quod positis senibus oravit eum eis omnibus; num inde concludendum eric, quod non liceat nobis, alio litu corporis quam Aexis genibus orare. Aue, quia dicit Christus Mat. 6. 6. Tu quum precaris introito in con- clave tuum, e clauso ostio precare; num concludendum erii, non alibi licere nobis habere preces quam in Conclari d non in Caenaeuto, Sacello, aliore loco commodo. Ouumque ibidem sequitur, ver. 9. 20s isitur ita precemini, Pater noster, ec. Num inde conclude- mus (quod insinuatum ic hic Scriptor, Inquis. P. 32.) non debere nos, in publicis conven- ribus, orationem dominicam adhibere, sed Colis precibus privatis) Aui, quia Chriitus prO- Donie hanc Formulam, non nobis liceat aliis icem rerbis uti, prout tert occatio: AUL CtIam Ouia Chrictus celebrarit Sacram Caenam, Vesperi, in superiori camera, cum Tolis viris, eilque suodecim, ee quidem sedentibus seu discumbentibus; num inde concludemus, non licere no bis Mane aur Meridie celebrare aut non in loco humiti: nec cum faeminis: aliore nu- mero: aliore corporis gestu. Non cerre sic concludendum eric. Ouamris enim hxe quas enu- merarimus Circumstantia sinc Licita, et quandoque torlan Flisendae, quum commodum Fueric: Relisiolam tamen his inducere Necessitatem, quali ex Instituto Divino; Foret (quantum eso judico) mera Superstitio, novum que jueun imponere discipulis in rebus non necessariis. Ouod ad rem praesenem spectar, (de observarido Die Dominieo de non Judaorum Sab- bato,) cor taliaque me dixiste puro, quae merico postine etiam huic Seriptori (bene pensi- tanti) Cacistacere; ne debeac ille (obmale sundacam opinionem Tuam) curbare coram F. C. cleliam Christianam. Scio lamen id utu renire; quod, quum quis peculiarem sibi nocionem despontaverie, eui impense taret; eique tamdiu incubuerit, ut menci suxe quali terruminarerit; omnem captanS umbram quae iphi tarere videarur, omniaque nesligens aut etiam concemprim habens qua adversantur, (quod Tolet hic Scripcor;) haud tacile d concepta sencencia dimorebitur. Ouippe rix potelt quicquam tam perspicue tracii, ut nullus sic cavillandi locus auc objici endiu siguis id Catasar. Adeoque quem habicura sic effectum hac disserratio apud hunc Scripeorem, aliolve (liqui Tunc) paricer sentientes; non possum mihi spondere: led Deo permittendum est, qui sic docet ut nemo alius.