# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0136
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0136?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 84, page id 876358024:0136
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=136
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000136.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

84
Et quod nulla graves variarent tersa leones.
Procinus hic miserum reddidit esse genus:
Catera sordenti damnans animalia vultu.
Solus in exemplum nobilitatis erat
Hunc arruta nouo eaudentem vulpis amictu
Corripit. es vanas approbat esse notas.
vade ait, en picta nimium conside iuvente,
Dum mihi consilium pulchrius esse queat.
elurarchus in convinior rL. Sap. reculit hanc Fabulam. Nileamo-
peandum homini, quam re eo sic ornatissimus, a hominibus ipsis an-
recellat, quo bestias anregreditur, id est, catione, mence, consilio.
Ouxe corporis lunc, in iisnos ab animantibus quibusdam superari, ve
Pexlpicacicate ritus ab aguila, pedum celeritate a ceruo, robore a b0-
ne pulchritudine a pauone, odoratu a rulture, auditu a Falp2, FerTA
obruta, tam denso aEg; surdo naturx elemento, re aie Plin. lib, 10. Cap.
69. nc doleamus.
Mulier pro viro se obituram
BIMenLITA. XZZIII.
OVdicaMaliet, maticiq; amaneissima, ejus morbo lethali anseba-
Lcur plurimum, repex illo, _c proillo mori optaret, echoc cidem
Dolliceretur sanete. In hoc Permone ades mors, alpectuhorribili. F. 2
perterritas roriqs Poenicens insic: non sum cgo quem occilurahuere.
nicti, non sum. Eccecibi, in lectulo cubat quem quaeris.
Duis non malic sibi melius esse quam alceri: Terent. Adelph.
Duemquam ne hominem in animo instituere, aut
Parare, quod sit charius. quam ipse sibi?
Sac nosti quis fuerit, qui se cum magistro paratum esse in careerem,
a in mortem ire audactet prohicebatur. Cuius tamen spiritus rnius
ancillula incerrosaciuncula comprestits de intresit penitus.
Cervus es Egnus. ZX XI
EX HOraF. ep. 10. lib. 1.
Eruus equum puona melior communibus herbis
LPellebat: donec minor in certamine longo
imploravit opes hominis, franumque recepit.
Sed postquam victor violans discessit ab hoste,
Non equirem dorso, non franum depulit ore.
SFC OVr pauperiem veritus, pociore metallo
Libertace caret. domum vehet improbus, at 4
Serviet eternum, quia paruo nesciat oti
Sresichorum huius Fabulae inuentorem cradie Aristoteles 2. R heTOT.
FOFOrtalTis L. Scipio ACiaticuS respexit. Nam cum ad vertus Aptio-
chum in Aliam Romani copias craiecissent, isq. Lesatos de pacemi-
Sisset, respondir Scipio, id priusfactum oporruisse, non postqua fix
APOLOOI
tut