# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0178 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0178?run=74 # Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116) # Folio 126, page id 876358024:0178 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=178 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000178.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 120 APOPHLHEOMALA. Eheile his careret liberistamen suis prospiceret, quibus difficile etsee in summa paupertate tantam paternam rueri sloxiarti, respondir(c. Se mei similes erunt, ider hic arellus illos alet, qui me ad hane dignitatem perduxit: sen dissimiles sunt fucuri; nolomeis impensis illorum ali, augerige luxuriam. Probus Plucarch. e Alian: pro Philippo, Alexandrum nominane. Muns aiune tuisse calentorum cencuni. Addic sE lian. in super ei ri. rrbes pro- Poluisse, Postulallegi vernam carum deligeret, cuius rectisalia perci- Peret. Arlenius solirarius; seu eremita oblacum sibi dimidium A ∞rprt rectisalium ab arcadio imp. discipulo quondam luo, ve distribueree quibusliberet, reculauie, rescribens, aurrenuntiari jubens, ipsum com- modius idFacere pose, qui quibus rebus indigerent quibus imperarCES melius noster. duid homini optimum: Pie. Ridericus TII. Imperaror sciscitantibus; quid existimaret homini L’optimum, acq; vrilissimum, re proinde illius adipiscendi crebrats _ multam cogitarionem sulcipere oporcerets verbum Christiano di- suum edidit: Beatus ex hac vira discessus. Omnia Christiano homini in excremo illo actu comaedix Tux po- Sita sunc: cuius catastrophe quialis sit, diligenter eiprovidendum. Cux surem laram rule, e bona spei plenam, ritam benc; a PiC EFANII- Ba1. Non enim porest male mori, qui bene rixerie, re ab Augu- Rino dictum est. Oui ad id rempus rique in Aagiriisaetarem habue runc, corum poenicentiam raro esse veram credimus. Beati isitur, qui En Domino moriuneur. Frudicio efficit hominem. Literate: Ristippus aieba, Sacius esse steri mendicum, quam manere indoctum: quod ille tantum pecunia egeret, hic humanitace. Nihilomi- nishomo est, cui non suppeditar peclinia: achomo non clt, eruditio- nis expers. Et tamen qui exet pecunias ab obviis petit: cui dect la- Piencia, vi accipiac, neminem Collicirat. Famerh erudicio multis conciliauiepecunias, de dinirias; cairi camem Propcer pecuniam, e divitias quaeri, retiementer indignum est; cum ae que vevirtus propiet se expetenda, ac sibimeripla Merces (II. 20Dia AE 2rx unuge nuicorcegr. Summis opibus pretiosior Sapientia. An vero Patis magna merces non est, quam illa dais natur de in- genii perfectio? lom