# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0345
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0345?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 293, page id 876358024:0345
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=345
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000345.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

probB.
hont
teti
CAllt
8Y.
ides
s
het
SCENA PLAVT
Ad caput amnis, quod de caelo exorieur sub solio Touii.
CH. Sub solio Tonis : SX. ita dico. CH. d caelo: Sy. atquo medio
quidem.
Cn. Eho an eriam in caelum ascendisti? SV. imo horiola ad vecti
sumus.
V(que aqua aduorsa per amnem. CH. ehd an etiam vidisti Louem5
Calliciliisse ad villam aiebant seruis depromprum cibum.
Doinde porro. CH. deinde porronolo quic quam praedices.
Feoherele, si eris molestus. C. H. nam pudicum nominem
Esse oporret, qui abs terra ad caelum pervenerit.
Dimictam vere velle video, sed monstra hosce homines mihi.
Hos eco quaero, quibus meoportet has deferre existolas.
Ouidais iununc. si forie eumipsum Charmidem conspexeris:
illum quem ribi istas dedisse commemoras existolas:
Nouerisne hominem ?SV. na cu me adepol arbitrare belluam.
Dui quidem non nouisse possim, quicum atalem exegerim.
An ille tam esset stuleus, qui mihi millenummum crederot
Philippeum, quod me aurum deserre jussit ad enatum suum,
Atque ad amicum Calliclem, cuirem aiebas mandasse hie (uam:
Mlihi concrederet, nisi me ille, e exo illum nossem approbot
CH. Enimuero ecomne Sycophanta huic sycophancari volo,
Si huncposim illis mille nummis Philippeis circumducere.
Duos sibime dedisse dixit: quem eso qui sit bomo, nescro,
Deque oculisante hunc diem unquam vidi, eine aurum crocerem 
Cuisicapitisres siet nummum nunquam credam plumbeum.
Acgrediundus est hic homomihiastu. heus Pax, recribes verbis volo-
Vel trecentis. CH. haben tu id aurum. queod accepisti à Charmides
Aeq. etiam Philippum, numeracum illius in mensamanu,
Nillenummos. CH. nempe ab ipso id accepisti Charmide:
Mirum qu’in ab auo eins, ans proauo acciperem, qui sunt mortui.
CH. Adolescens cedo dum istue aurum mihi. SY. quod cxo aurum dem
tibi?
CH. Quod à me ce accepisse fassus. SX. aba te accepisse 3 CH. ita
loquor.
Sr. Guis eu homo es ? CH. qui mille nummum cibi dedi, eso sum Char-
mides.
Neque adepol eu is es, neque hodie is unquam eris aurohuic quidem.
abisis nucaror, nusarinusalori postulas.
CH. Charmides eso sum. SV. nequic quam herclses: nam nihil auri fero.
Nimis argure ob; ei sisti in capse occasiuncula.
Postquam enome aurum ferre dixi. post rufactus Chormides.
Prius en non eras, quam auri fecimentionem nihil agis.
Proin en ce iidem vt Charmidatus es, rursumre Charmida.
CH. Din eso sum ivitur, si quidem is non sum qui sum 5 SX. quid id ad
Me actIVet?
2
CH.
SV
SV
SY
BY.
DiC