# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0664
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0664?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 612, page id 876358024:0664
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=664
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000664.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

VARIA
E
B n
STNTAOMd DECIMDM.
ARIAErM LECTIOAN AIBEE
ADOPTIVVS.
Lectori.
Voniam perinde in hoc, ut inpriore volumine quaesita, atque vii reor,
Cidonee distributa est rerum pulcherrimarum ad oblectandum varie-
tas, in qua ibsa nihilominus per sepe cerneretur quod animum erudiret, es
emendarer: e exoolim in éo genere commentandi scribendie, quod com
uniOre VOCabUIO V AR TAR VM L. FC YLON VM appellant, non
nihil promedioerirate mea experiri volueram, lectorem conatu illomeo, qua-
lis qualis eandem foret, frandandum non puraui. Cumqe Bellariorum
quiddam eo etiam, quanquam pusillo, monumento complexum videretur,
quod te jucunde, nec sine fructu aliquo afficere posset, id velur adopervum
huic familia inserendum, ac ne diutiusjaceret in aduersariis, tanquam se-
melcinitare donandum existimaui. Quod factum meum re comprobaturum
cerra est fducia.
Cap. I. Super vocabulis Servator, es Saluator disser-
tatiuncula.
arinitaei seruiendum esse in nostris scriprionibus, adhibendum q5
Lverborum delectum, ee Fusiendum barbariem norune, ec consiren-
eux omnes. Reperiuntur aurem, qui haec nimium reliviose, de curiose
observantes, et voces quasdam haud secus quam contagia devirantes,
ignorantia, ex judicio labuntur. Id quod nunc quidem in rnoverbo
Seruator demonstrabimus; prae quo Cicerons alumnuli, et consecta-
hei communissimum, criristimum, maximeque proprium Saluator
aspernari, e colamo suo indionum ducere Consueuerunt. Demon-
Arabimus vero quam licebit breuirer, e succincte ex praelonsa. ac eru-
dira digrestione Tulii Nigroni Socieratis nostrae, de iltoc nomine,
Commentario in Resulas Ordinisnostri communes, reappellITamHS.
Jeaque arcende sis animum.
VoxHebrxa TP Sr S a Crxeis ocutne, latine ab initio nascentis EC
clelixe versa, de rsurpara est Saluaror. Cic. in Verrem orar. LV. vnoverbo
lacine exprimi posse oracam rocem non putar: quia is est nimirum
Sorer, inguir, qui Palurem dedit. Ne cu illi obiicias Scruatorem. Non
enim lacinx linoux sumus ductor hanc rocem nesciebat: sed maiorem
rim in graeca, quam in hac lacina inesse verissime aftirmac. Oprime Ci-
ceronem intellexie Paulus Manur. cuius in Commencariis hac lune
verba. Paret hinc communis error eorum, qui lesum Christum, cuius immor-
salia merita nullo sasis uno verbo exprimi latine queunt, Servatorem ap-
Pellant.