# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0665
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0665?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 613, page id 876358024:0665
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=665
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000665.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LEC.TTONES.
pellant. Aliud est servare, aliud salurem dare: seruat et qui,  ale asto
Tacur aliquaratione prestat: salutem dat, qui amissam rescur.  C
Ausgenus humanum asflictum non in eodem staru servavit: sed a secpet
no interieu ad aeterna vita bona perduxit, quod solus sacere port e ille
Praererea Scruacor d Scruondo dicirur: seruare milicix verbum elt. Vn-
de de servi appellari, quod imperatores capriuosendete, de Pet
Serucare, nec occidere (olenr. Ouare servaror ex jure c qui
hactes in praelio rictosnon occidit: sed capriuostecie, costetue
Scruans, acque addicens. Duomodo ergo Christus, qui homines quas
Fccit saluos, liberans eosjam capriuos, ab hostium porectare allerens in
veram libereatam, exloque interens melius, _e verius servators quam
Salvator appelletur: Terculliano lib. de Relurrect. carnis saluare plus
est quam scruare: qui etiam oclneq salvisicatorem au lus est interpretari.
Hluic erso roci tribuit, qua Seruatori non conveniune. Ouod omni
modo constat, inquit: quod periie salvum Faciens: quod mortuum
est, riviticans: quod percussum est, Canans: quod lansuit, medicans:
quod creptum ct, redimens: quod Famularum ct, liberans: quod se-
duccum est, reuocans: quod clilum est, PuscitanS. FaciT. Annal. 1. 5. de
Mtilicho delarore coniurationis, aNerone premiis docato. Conscruator
is inguie sibi nomen graece eius rei vocabulo assumpsir. Verisimile eAt,
nomen illud sixcum octie Fuisse. Sed Facius Scruatorem non eA au-
sus verrere, quia rem non exprimebat: voce igitur significantiore, re
pucabat. Conseruatorem dixit. Ac ea deducta ex eodem tonce parum
vincie Scruacorem: proinde ocotnea non adaequat. In super Pextullinno
doctistimo Seruatoris, e Conseruatoris nomina non erant incognita:
quicamen non semel Christum nono, ec inusieato rocabulo Saluitica-
eorem oppellauie. Non vurpauic iis locis rocem Saluacor: vel quia
nondum in africam ca rox perrenerar: rel, quod probabilius, quiano-
vandorum verborum Audiosissimus erae, in rebe pexserrim exprimen s
dis, quarum ris e magna esset, de minime rulgata, qualis est Soceris, de
IESr nocio. Item riri lacinx lingux pericissimi, cum lesum, de outyeg
verrere poruissene Scruatorem, dicere maluerune Saluarorem. Mitro
Sacrorum Bibliorum incerpretem rulgatum, quem propriecaeis peri-
tissimum Fuisse constat. L. actanr. Christianorum Cicero lib. +. Scd Lesus,
ait, qui lacine dicicur Palucaris. Cue saluator, quia cunctis gencibus (alu.
citer venic. Augustin. lib. 3 de Frinit. cap. 10. Oui est Hebrniceletus, orx
ceoctne, nostra aurem locutione Saluator. Ouod verbum anrea linsua
lacina non habebat, sed habere porerae: sicur poruit quando voluit.
Quod dicit, anreanon fuisse Salvator in linona latina, Ciceronis xuo
cape, e ante Fuangelii praedicatione: sed postea Fuisse, cum novarum
est, e Factum, a verbo salvare, quod in Piniana nonnullicodices ha-
bere dicuntur, saluare inquam. Leaque religiosusi isti Fulliani, ec pro-
prietatis Ciceronianae amarores, dum supersitiose metuunt barbaril.
um in Saluatore, in aliud ritium labuntur, quod Ouincilian. lib. L. Cap.
5. improprium diceret: quia Scruaroris nOMIEN IESY CMRISTI pTO.
PeIUM