# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0676
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0676?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 624, page id 876358024:0676
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=676
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000676.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

624
VARTF
illius Veicensis, viri optimi, se Capiencissimi: nec Rusonii. Cuidam
Dionylo, cornomento Caroni ex retustissimo codice Simeonis Bolii
accribuie in Noris Tolephus Scaliger. Cuiuscunque rero candem sint,
Catoni crubelcenda non lune: dixnissima, inguam, illo, quiahonesta-
eis, probitatis, _ Capientix plena sunt. 9. 1a de caussa Cinomologum
ei Caronis nomen praeseripsille opinor. MaximusPlanudes, monactus
Constancinopolitanus, qui D. Thomam Aquinatem contra gences
 Rugustini de Prinicace, _e Mecam orpholin Ouidii in sraecumeran-
Stulic, hunc eriam aureolum libellum oxxco earmine converrir: quan-
quam sensumnon rbiqi assccurus, recenserk ocerodamus, qui cundem
Scholiis ornduie, dulcemque, acque rborem fructum in cam modica
Slebainese ostendic. Primi ergo duo rersus hi sunt.
Si Deus est animus, nobis ve carmina dicunt.
Hic ribipracipue sit pura mentecolendus.
Inhis declarandis virum quendam crussirum adeo halluelnacum
demiror. Sic enim accipie prima verba, seu prius hemistiehium, qual
auctor dicac, cum animus scdeus, taciens Jo animus urorescesror (IuC
subiectum, ro deus vero naluroenua actributum seu praedicarum, ve
loquuncur Dislectici FNcaurem deum; scu habicum pro deo pluribus
deinde rariorum (criptorum auctoritatibus contirmac. Duo isitur pa-
ato consistere porest, quod est in versu altero, de illo deo puramence
calendo: an quis animum suum ipsemet colere animo, luo, adorare
debet: Germana, ec rera, de concraria sententia hiac est. Ouandoqui-
dem deus est onimus, hoc est, spiritus, Ceu, ve Cicero aic mens solurar
ee libera, Cesresaca ab omni concrecionemortali, ecc. par est, re eriam
spiritu. e meme, sed ea pura, cacta, inceora, nullis scelerum sordibus
concaminaea colatur. Huiusmodi enim culeu praecipue, de maxime de-
lectatur: _ line quo exterior culcus per caeremonias, ee Cacriticia apud
cum pronihilo cst. Consentanes his Seneca epiRt. C L. Ex NOmentano
meoresaluto, ee inbeo re habere menrem bonam, hoc est, propicios
deos omnes : quos habet placatos, de Paventes, quisquis sibile pro-
piciauir. Sic Plin. Pancorr. Animaduerro eriam, deos iplos non ram
dccuracis adorantium precibus, quam innocencia, de Panetirare lacari:
praciorem que exictimari, qui delubris eorum puram, caltam que mem
rem, quam qui mediratum carmen inculerie. Idem laudane, se contua-
denepoer. Primihuius distichi versionem Planudis castisansScaliger,
ipsc melius rercirhoc modo.
Et Deos est res, as deo paru pnor anauor.
TordE MaNISa reo XaDae roo sEbICar.
Ceminaforma Dialoer. Locus in Lalio Ciceronis
ex Theareto Placonisimitatus. ZII.
Volex est Forma Dialogorum. Aurenim personx ip(x collo-
quunur, qui modus maiorem rim habet, ec cAtiracresceos: auE
col