# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0689
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0689?run=74
# Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116)
# Folio 637, page id 876358024:0689
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=689
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000689.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LECTTOHES
perculisse. Ouianimirum non eam purenc laciné semper. ee Tullia-
ne loquitur: quod Christianus de rebus Christiavis diserens, prote-
eto, nisi ineprire velic, perpetuo facere non porest, ee qui id eOnAnEuT.
ludibeio sunc prudencioribus.
Addo corollarium ex Fomo IV. Annalium Baronii. L eo appingitur,
_ ad sculpitur imasini, ec statux eius, re symbolum nempe intractiro-
Boris inherericis insectandis, cum rugitu ecclamore, leonis instar. L co-
nem non ille, sed Ocralimus rir lanctus in Palaestina cicurem habuic, ve
in praco spiricuali Ccribit Sophronius. Nec Cardinalis FuitS. Ftierony
mus, quae dignicas cum non exrabar. Scribitcamen in Cxpriani episto-
Jam 46. lacobus Pamelius doctissimus Theologushis rerbis. Vereribus
non fuisse incognicum hoc nomen, Paris insinuat Siluester Papa, eius
nominis Primus, in Concilio Romino, Canonc 6. Dinconi, inquic, non
sine plures per parochiarum examen, nisi duo, de dinconi Cordinalis
rebis Roma sepcem. Insignia camen corum Cuntrecentiora: repore il.
lis adhibica primum circa annum Domini MCC L. ab InnocentioIV.
ricissitudo litterarum inter amicos. Fruditiss. viri sen-
tentia confurata. XXIV.
TIx quisquam, difertus licec, verbis exequatur, quantum voluxtatis
ex muuis existolisamici percipine. Ve ab rrbe discecti, inquie
Cic. dd Aer. lib. 7. nullum adhuc incermisi diem, quin aliquidad ce litre-
rarum darem: non quod haberem magnopere quod scriberem: Ced ve
loguerer cecum absens: quo mihi cum coram id non licee, nihil est ju-
cundius. EF D. Ambrolius Ceripeum reliquie, hunc ese rsum licrerarum.
redisjuncti locorum inceruailis affectu adhaereamus: in quibus inter
absenres im2so retuloetpraesentix: e collocurio seripta separaros co-
Pulac: in quibus eciam cum amico miscemus animum, ee mentem ci
noltram infundimus. Policu nosti in consuecudine, reamici disceden-
rCS, d manences incer se donent mnemosyna. Non porest autem cer-
rius, se opcabilius amicitix pignus, de indiuidux societaes monumen-
cum relinqui, acq; dari quam epistola, in quibus iplosquos dilisimus.
ec a quibus diligimur dc videre, de audire, et eos complecti, ac coram
actari, e incimos corundem sensus perspicere videmur. Ouid plura:
Per epistolas rblandistimas, hdistimasq; internuncias, _ coliliatrices,
e concrahuntur amiestix, de Contractae Contirmantur. Ouocirca Loan-
nem Picum Mirandulanum impensemiror hominem exreroqui scien-
eiis liberalibus Aorentistimum, in xcace eam inceora (annum siquidem
cricesimum certiunon superanic: quojustius quam Theophractus olim
octogenarius de nacura conqueri pornic) miror, inquam ralde, quid
ita in epistola ad Hermolaum Barbaru scribere non SIEverirus. Damna-
ri sempereorum sencenciam, quiad amicos scribendum sentiune: re
hoc quasi debirum pendaeur amicirie. FA enim hoctorum, scribere.
a missitare licceras, amicirix quidem. led intrimae, de Frigidiusculae.
qua sua vi subrixa non Aet Caris, quaerarque aliunde. rude consistat