# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0954 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/876358024:0954?run=74 # Title: Jacobi Pontani Soc. Jesu Attica Bellaria, Sive Litteratorum secundae Mensae ad animos ex contentione & lassitudine Studiosorum Lectiunculis exquisitis, iucundis ac honestis relaxandos ac Syntagmatum Omnium Et Ante hac tribus partibus editorum Libri Tres (shelfmark Leibn. Marg. 116) # Folio 902, page id 876358024:0954 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=876358024&page=954 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/876358024/jpgs/default/00000954.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 902 L. V DIC mordens quippram rulneret, non homines pellem tantum, led de b0. vis ec equi. Elephancum quoqi maerore afticit, in illius insrellaru51S. promagnicudine sua proboscidem lacerans. Coitus rero, venere- orum de nupciarum est illis multa liberras. Nec ve Balli, cum ialcen- derir mas tarim resilir: Se d rehicur a Faemina diu, fercqi illaspontum volaneque juncti; nec aerium illum coicum rolacu destruune. Obtrun- cata vero capire mulea plurimum riuic reliqua corporis, spiratque Ouodautem eA maximum in nacura iplarum, non est (IlenLIO Praeter. cundum, quod elato in sermone de Anima, deque animorum immor- calicare solum praeceriisse miti videtur. Morrua enim musca superin- tulo cinere calido reniniscir, ex nona ei generario quaedam, acq; ab in. recro alia tc rita: ve vere persualum sic omnibus, quod illarum quoq: immortalis est anima: siquidem de diorella reverritur, ec agnolcit, et fulcicat corpus, mulcamque volare Facic, et reriticat de Hermorimo Clazomenio tabulam, quod Expe cum reliquisset cum anima, per le- ipsam ibat percore: deinde reuerta implebac icerum corpus, ec sulci tabac Hermorimum. (Musca eadem numero non reviriscir, sed eadem Specie, alia ex noua incroducta anima. Hermorimi Fabulam rejice.) Lc quamquam oriol3, de rema est mulco, relcitME Famen, qua lAbOTRNEUE ab aliis, e plena vbiqi est ei mensa. Nam ip( ex capTA mUISCNEUT, de apis non minus mulcis laborai, quam hominibus: acq; huic coci ob- Tonia condiune, e de suctar ancequam ipsi reges: deambulansque Per mensas, rna cum ipsis coninatur, ee simul velcitur omnibus. Tugu rium aurem, seu nidum non in vno loco constituie, sed crrabundum volatum collens, more Sercharum, vbi a nocte devrehensa fueric, ib i e domum Facic, ex lectum. Intenebris vero, ve dixi, nihil operatur: ne- que dionum putat aliquidlacens efficere; neqi quid curpe faciendum sibi existimat, quod in luce Factum ipsi se dedecori. Ait POrrO Fa- bula, perpulchram olm tuisse mulierem Mulcam, loquacemtamen, ee parrulum, ee cantatricem, et in amore concendille, cum L. una AI- baseodem tempore Endymionis: deinde cum domientem adole(ceu- cem allidue excitarer, Friuola loquens, de cancans, ec circa iplum la- Sciviens, agre illumeulisse: Lunam vero iracam in hoc animal erans- mucasse Mulcam: ec ninc proprerea omnibus invidere somnum, qui dorminne. Endrmionis memorem. et adolescepculis prxcipue. de teneris. Mortus aurem ipse, se cruoris auidicas, pon rusticicatis, led amoris, e humaniearis est lignum. Nam eo quo prest modo Fruitur. e ex pulchricudine decerpic aliquid. Fuir eriam apud aneiguos mu- lier quaedam, cognomento Mulca, poetria, perquam Formola, de d0. cta: d alia perinlionis achenientium mexerrix. de quaaic Poeta Comi- cus. Ad carnem vique Mulca mordebat. Sic autem neque COmICa Siacia eam dedignata est: neque mulcaenomen exclusic a (cena; ne v pudebarparentes hocnomine Alias appellare. Tragaedia veromasna cuiam cum laude de mulea mominic, licurin tiis: Cra