# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/886285755:0214 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/886285755:0214?run=74 # Title: [Germaniae Historicorum Illustrium, Quorum pleriq; ab Henrico IIII Imperatore usque ad annum Christi, M. CCCC, Et ex ijs quidem Septem nunquam antea editi, gentis eius res gestas memoriae consecrarunt, Tomus unus, Christiani Urstisii Basiliensis fide et studio in lucem nunc editus. ... dabit ... Rerum & Verborum Indicem postremus cuiusque tomi ternio] Germaniae || Historicorvm || Illvstrivm,|| Quorum pleriq; ab Henrico IIII Imperatore || vsque ad annum CHRISTI,|| M. CCCC,|| Et ex ijs quidem Septem nunquam antea editi,|| gentis eius res gestas memoriae consecrarunt,|| Tomus vnus,|| Christiani Vrstisii Basiliensis || fide et studio in lucem nunc editus.|| ... dabit ... Rerum & Verborum || Indicem postremus cuiusque tomi ternio.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 136, Stück 1; Leibn. Marg. 136) # Folio 196, page id 886285755:0214 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=886285755&page=214 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/886285755/jpgs/default/00000214.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. VL CITAONTCL OTTONLAML APPENDTCF IYDLCIYA. BSOLVZO prasenti historicorum syntarmate, sic vinibil obstare vider etser, quominus illud, orgentibus typooraphis, offimae commitii posset: ecce vetu sti duo Codices Ottonis Frisingensis, in membranas descripti, ad me perse- untur, quosemaioris templi Zicurini bibliotheca, C. L. Theologus, D. LV DO. VTErS LAVATEAYS, amicus singularis, petentimihi iXoPporscomunicanit, Vt eoscum edius exemplaribus, Pithaeano praserrim, conferre possem. In eoru altero, es quidem verustio- ris capite adnotatum erat, librum eum duarum marearum pretio aestimatum, a quodam M. andrea, Sanpetrino ejus de orbis pastore, praedictae ecclesiae Canonicis, anno S Dcard plo X 8 +280, donodatum esse: e quo (ut videtur) caenobita quispiam familia Dominicanae, domus Zizurina, alterum posteatranscripserat. Collatis iis ad Orrone edirum, deprehendi excusum manuseri- ptis pleniorem e emendatiorem: non tamen sine diuer sitate maxime quo ad capitu distinctio- nem ex seriem inprimis libro septimo. Codices enim Tirurini r5 e. 16, similiter 22 ex 23: item 24, 25, 26, 27 capita libripraeducti Ottonis impre ssi, in singula conducebant: postremum autem, de Relizioforum ordinibus, penitus omittebant. Praeterea in ijsdem caput vicesimum nonu tri- cesimo prima subiciebatur: denique in 31, 32, 33, 3 4 capiribus, nonnibil varia lectio cespiciebatur atenim cum in Pithae ano (ve dixi) pleniora essent omnia, nihil immutare visum est. Sequentia autem appendiois s. Capira, et sisine olla vel noui auctoris mentione, veltransitionis aut Sere porea piasnota praecedentibus subiuncta librum octauum Chronici antecederent, quonomine diurius lataisse ipsosque etiam possessores fefellisse videntur: ab Oronis tamen exiscopicontextu separare libuit, quod certum sit, ea ab alio quoxiam inter serta esse. Iniis enim reruver orbem ge- starum, ac inprimis C aesarum historia, osg ad annum salut is r220, quinquarint a quatuor annis post Frisingensis exiscopi morrem, deducuur: Cogitanti autem mihi de Supplementi auctore, dubium protinus incidit, de Otone â san- eto Blasio, quemillustris Frisineae praesulis Chronico continuasse, es circa annum 1r90 foruisse, pridem legeram es audieram. Dumqe inienoti vesticatione perzo, ac e contextu quasda optata reinotas ervere conor, occurrere nonnullae coniectationem meam verisimilem reddentes, nem- Pe, quod appendicis eN Cois pu dr. illorum semporum, quorum historias tractat aequalem, e pa tria Alemannum seu Sueuum fuisse, perspicue colligere poteram. Tis vero ad certihominis on veicoorrneutiquam sufficientibus: N auclerus tandem non ignobilis Scriptor, quemmultis ve- teribus libris instructum fuisse constat, omnem haesitandi scrupulum exemit, libro 2. generatio- ne 39, ubitalia de Eugone comite Palatino Tubingensi, à Guelfone Bauaro in vinculatracto, itemque de victoria archiexiscopi Moruntiniproxime Tusculum à Romanis reportata, iissdem proxemodum verbis refert, qualia in huius Continuationis r9 ex 20 capitibus continetur: quas historias non aliunde quam à Sanblascano sumpras esse, Xauclerus diserte restatur. Cuius sane viri auctoritas, es praedictorum locorum cum praesenti Appendice consensus, de auctoream plius dubitare non patiuntur. Fundem porro Sanblasianum es alia quaedam elucubrasse, Lo. Feroldum, ciuem Basilien. sem pin apXajor, testem producere possum, qui in existola quadam ad C. asparem primu S. Blasi Abbatem scripta, es in neglectamultarum chartarum farrazine abs me reperta, suc scribit. Pervenit admanus nostras liber, hoc cirulo: Orronis a Pancto Blalio Chronicaprima. Libri series omnes Caerae historix genealogias, ad Fimocheum Ficumq; P’auli disci- Dulosrique liguris pulchre distinsuir. Opus lane _ elegans e non contemnendum. Fxordium eius sic lonac: Consideranshiltorix lacra prolixitarem, nec non de ditti- cultare, QC. Est autem S. Blascus insiene monascerium brano Genedictim, proxime albamfuuium Ceregniae syluae, in diaece si Constantiensi. sub Ortone magno Imperatore incheatum: e quo cum forteprasens scriptor prodierit, sanblascanus dici voluit.