# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/886285755:0458
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/886285755:0458?run=74
# Title: [Germaniae Historicorum Illustrium, Quorum pleriq; ab Henrico IIII Imperatore usque ad annum Christi, M. CCCC, Et ex ijs quidem Septem nunquam antea editi, gentis eius res gestas memoriae consecrarunt, Tomus unus, Christiani Urstisii Basiliensis fide et studio in lucem nunc editus. ... dabit ... Rerum & Verborum Indicem postremus cuiusque tomi ternio] Germaniae || Historicorvm || Illvstrivm,|| Quorum pleriq; ab Henrico IIII Imperatore || vsque ad annum CHRISTI,|| M. CCCC,|| Et ex ijs quidem Septem nunquam antea editi,|| gentis eius res gestas memoriae consecrarunt,|| Tomus vnus,|| Christiani Vrstisii Basiliensis || fide et studio in lucem nunc editus.|| ... dabit ... Rerum & Verborum || Indicem postremus cuiusque tomi ternio.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 136, Stück 1; Leibn. Marg. 136)
# Folio 440, page id 886285755:0458
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=886285755&page=458
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/886285755/jpgs/default/00000458.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

440
DTTONIS DE CDDLILLCLD  LMLP.
decineretur, aguau la  alectus Romanusinquit anristes: Nulca tracer dicis, tnut.
ta, ex caForrallis qua a besnon incelliguntur, legifacis. Sed Simpliciter a tecogno.
Scererelim: anne illam lummam esentiam, qua res pertonas proticeris vnu Deum,
credasesse Deum: Cui diurina collarione taciracus, minus praemeditare respondie
Non. Duod dictum mox ab eius oreraptum nocarius excepie, scribens in hunemo.
dum: F.pilcopus Pictaniensis scripsit _ dixic, quod divina essentia non est Dcus. In co.
mencario enim super Boetium de Prinicare, rbi auetortheologica a nacuralibusprae-
dicamienea dilcernens, inter excera poluie, Subltancia qua Deus cst, ilte appoluit, non
quae Deusest: idest, venon ad subsistenrem, se d ad sublistentiam referatur. Sic que in
hiec verba convencus ea dic dimicricur. Ppilcopus corum quod lupertuicillius dicispa. 10
eiu, cum nocte lequente, amicos suos ex cardinalibus, quos habuicno paucos, circuie.
In crastino ipso denud coram Cummoponcitice in caula polito, recicatur leripeum:
cuius veab eoreddaturratio, expolcitur. Ip (e (choc non limpliciter concesisse alsere.
bac. Dicebat enim hocnomen Deus, quandoqs in delignatione natura, quandoqi in
delionarione perlona vniusetiam poni. In delignationenaturae, ve cum dicitur, Dens
tunsonus est: perlone, recum dicitur, Pater est Deus filius est Dens: Perlonx d vniuscan.
tum decribus, reibi, ascendit Dens in imbilatione: Quod de perlona hlii dictum effene-
moambigir. Ouare _ aiebar se, divinitarem esse Deum, in illo cantum lensu conce.
dere, quo Deusponiturpronatura. In eorero ablolure concederenoaudere, quo pro
qualiber perlonarum hoc nomen Deus accommodacur: ne ridelicer Lindetermina- 20
reprotireretur diuinitarem esse Deum, id est, quam liber perlonarum: Cogerecur sine
decerminatione concedere quic quid de qualiber perlonarum, e de centia: lic q in
hrancincideret absurditatem, ve sicue perlonam Alii, ita dininam esenciam indeter-
MIIALE INCATHAFAII, DANTAI CONHTETETT. P.X qua ablurdicate Facile sen lushaerericus,
iuxta Sabellium emerserer, recademres diceretur de generans, de genita, e cadem
seiplam genuisse. Ouod aurem inter nacuram e perlonam non machematisa abstra-
ctione, sedcheologica consideratione, quoquo modo diuideret ratio, ee ratione, et
auctoritare probare nitebatur. Rarione, ne videlicet iuxta Arrium, Cicur perlonarum,
ita e pluralicarem admiereret ossenciarum: vel secundum Sabellium, ad essenrix (in-
sularicacem, Christianxe Edei relisio pluralicatem restringeret perlonarum, hac 30
Lheodere Conra Sabellium rrens auetotlal. Oportet erro desiderantem spirituales
dinirias, ex volentem Christianorum dogmata vendicare, rerum non ienorare proprieta-
tem ne forte aliudpro alusintellicens, circa doemata pelcet. Dui enim naturam ex personam
idem esse intellirit, aut in divisionem Arrii incidit, aut in confusionem Sabellii. Et illa
Ililarii Dgeerne icituro haretice, spiritum CHisti abspiritu Dei, ex excitati a mortuis
Biritum Chrisclaspiriu Det. Chum amoruis excitantis. F.t quaro nunc, in spiritu Dei
virum naturam, aut rem naturae significatam existimtes? Non idem est enim natura, quod
naturaeres est. Sicutinon idem est homo, es quod homins est, nec idemienis, ex quod ipsusi-
 est. ecunaum hocnonidem est Dens, es quoa Dei est. Irem quod non natura, sed
Alii pCFIONACALHCMLMMCCPMICCLCMCHCA LIE, hac AuCtOricate Polerani Concilii olten. 40
dic. docu verbum carofactum est, ex habitamt in nobis. Et cum totacooperata sit Trini-
tas formationem susceptihominis, quoniam inseparabilia sunt opera Trinitatis: solus tamen
accep hominem in sincularitate persona, non unitate diuina natura: id est, id quod
est proptum filii, non quod commune Trinitani. Clam auctoriratem cum derermi-
Hale vellet Clarauallensis abbas, aligua verba qua Cardinalibus displicerene, pro-
TLIE: epilcopo Pictamino dicente, Et hoc scribatur. Ad quod ille respondic: Scri-
batur Itylo terreo, vnoue adamantino. Moxque ad publicum proorectus, o.
ineS quOS POTCEAE ConvocauiE. IbI cum alcmlepilcopis, virisque relisiolis d c.
ruditis, contra quattior praedicta, quae Pictavino epileopo iimponcbantuE ca-
Confessie
piscoporui
rallia de
riadis.
piccla, sidem suum in liune modum, ipse cum aliis, _ alii cum ipso expo. 50
(VCtC.
CitUIE, CapieNLIA LaPIENECM, HTAS HILUIINC MAGNUM, XFCTHITACC XFEEHUI; vnitate
vrum, diuiale L t ete, et alia huiusmiodi: credamus non nili ea Capientia
Credimus simpliciter nacuram divinicaris esse De VMI, nec aliquo sensu Ca
tholico posse negari, quin divinitas sIE D E YS, de DerS divinicas. Si vero di-
qua