# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0083
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0083?run=74
# Title: LBr. 67 · Bierling
# Folio 42r, page id DE-611-HS-358576:0083
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=83
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000083.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

prpl. Reverende et
Vir celebenime
eleberrime
Gratias ago quod mihi sententiam tmpliuri
Thomatii exponere voluisti, in qua multum boni
inveni probo discrimen inter insipientes, et vanios eorum gradus qui dsapientia profecere
et varios in sapientia profectus. apeoseo
quan et  concedo insipientes cogi debere
imperio; a atque id est quod Aristoteles actait, q
cum quosdam appeavit natura servos. AAdioqetiam
quanto quis minus habet sapiantiae, tanto magis
 opus habere imperio cogentis. Sed quod
addit vir egregius, ut refers, qui aliquos in sapien-
dia progressus fecere nullo prorsus imperio opus haberae, sed solo consilio regi posse
id quidem admittere non ausim, bortet magnam
esse sapientiam cui omnia cuto
fidas. Paucissomi sunt fales sapientes, et si
puto igitur
qui sunt non cognoscuntur
tutissimum esse ita agere, efficere ut quam minimum
liceat impune peccare. Caeterum haec non ad
quaestionem juris: sed utilitatis pertinent, nec in hoc
hac agitur quid sit pustum, sed qua ratione optime
4aut rectum
obtineri possit executio decreti quod dictat quid sit  rectum.
naturae seu omnis doctrinae moralis (ita enim hanc  vocam accipitspuncipium esse
Ait porro: primum et universale juris,
vocem accipit) facienda quae vitam hominum reddunt et maxime
et felicissimam. Evitanda quae vitam reddunt infelicem
diuturne
quae finire potsi nox delafiniendam
admitto. Quia omnia restringit ad hanc vitaem breveno, nulla ratione habita visae aeternae
et mortem accelerant. Hoc primum principium non
habita in mortalitatis animae ratione. Certum posita enim divina providentia, et animae dumanae
puovidentia et immortalitate (quae utique recta naturalio
ratione cognosci possunt; atque adeo jus naturae fundant)
fieri potest ut praesentia ritae ejusque commodis apiens ob
a
aeterna bona renuntiare possit debeatus.  igitum sed et s seposita
immortalitate prostabit interium mors bitae guic praeferenda videbitur
capianti. Sed conrige facile forrigemus hoc principium, si dicamus generatim
quaercudam vitem felicem, evitanam infelicem, tunc vero explicandum eut aberius
quidem
 pergo re cum. felicitatem ait consistere in pace
le
hominis nitea et externa et interna. Externam
e
contervari per regulas justi, promiveri per regulas neca
internam acquiri per regulas honesti. Hic vellem
A Monsieur Hicitlum
prcotessem reminista
delaparote dedieo
intelem
quaedam alulab
tamen annotanda habeo
e
un
felilitas consista