# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0102 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0102?run=74 # Title: LBr. 67 · Bierling # Folio 51v, page id DE-611-HS-358576:0102 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 49r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=102 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000102.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine # Lines: 113 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hodie ipse uiter sapit, certe scribit captatur, qui suam sete suam mediaritatem in Gallia passum apud contentu aliorum solantur dori ndmotus elegant in Gallih non rarum est ut apud sequiorem sexum de philosophia agatur, sed quodam opus est sale, et quadam Fateor memoriam cum medioci judicio polyhistorem facere posse, at non faciet rirum, qui abdita erut Historiae eruat aut aenigua veterum monur ex raritat rotunditate sermonis aut aenigmata in numorum inscriptionumque e recte interpretetur recte dissolvat. Nolim credas Cartesium Hobbiumque parum legisse. Id de se dici patiebantur: sed ego scio fuisse in veteribus rims ex elcitatissimos, nec recentiorum ignaros; id multis indiciis transparet vel exscriptis. Cartesuis etiam in scholistica philosophia versatus prati, robbius Thucu didem ex graeco convertit. Fateor odie minus opus esse (ritica in graecis et latinis, et jam in Arabicam literaturam linguam mox in Sineusem vertendam eruditorum curam, ne sbesse; et doleo pene de virs haberi et aesti itaque aliquos in hoc genere excellentes sape resse, et promenito viros et haberi et aestimari velim quid inexcussum humani generta atinis magne specilegi materiam) astimori velim. doleoque perisse propemodum Germaniae hoc decus dratione displicuit est enim = ex tatularis suppeditata e dudum est Angelam politianum nescro an recte Rembo comparemus in dicendi genere: sane liceroni superstitio se addictus Bde pusen pus sammelis putondorffic Historiae nat quam scribendi genere laudabuntur. Idque et fuiter qui malebat fratiem curatius se scribere. Est tamen svecica et limam ad hibere. Est tamen svecica Esaias ontelligebat, vir pudicio doctiina et usu aeque insignis, qui volebat plane rhapsoda, commonitoriis principis non fuit magis ar et Relatio (instrnctiones (ita veteres vocabant quod nos instructiones, A in la tino contractis q Historia tolerabulior srandeburgica exiguo interdum judicio dum quae scripserant Ministri ex humoribus ut fit et relationibus degatolum, fere ut tatino tantum conti quibus dies saepe fidem demit) pro certis in Historium transtulit. Meminique WWilliamsonium quem pene ut proditorem traduxerat merito e apud puincipem queri, sed tero et de defuncto. etheli fpanhemio viro summ examinandum credebatur. ille multa monere: at putendortius (ut er al impatens) queri graviter quem irasci. Spanhemius, qui lifigia nollet, rem a se devolvit um opus abselvisset exe apsatus in status consilio, se novum in illa auta non satis priora nosse: caeterum. Historiam sibi aliter scribendam vidert. sifalloit l’ecure tocit autrement. Qa alius cura censula mandata est, illi in inferiore devolvere: itaque ita produt sed posthmmum opas. Autor autor inemendatum et fere sed fere osthumum opus: autorem mors opportuna irae subtraxit, quam pn ote subtrxit Htatistoria inter publicam avecdotamque media a Dici enim non po quam multa reprehensa sint, e sed etiam quod non recte dicta essent uti utite opus administr esse prius non cur +et creditur Esaiam censorem interveniss Cid parum alii curarent) et Opus tamen inte utilissima est, nam historia quoquo modo scripta prodest non tantum quod non di prodit =prose quisque scupta est, si ex tabularius sumta sit. Marabere cadere tot era hunc virum vellent Nollent principes, vellent privati multa id gepus extare. prioli dictionem meriso ineptam vocas Grotuis Ber summus, et qui se facilein omnia verteret, nisi quod aliquando ipso obscurior Tacito evasit Aiant partem operis novissimam Merito laudas aliquot Gallos scriptores postritemporis. plae praeclare Tacitum expressit, merito Balium raudandis acienses videlis mortem jaquetotii nondum intellexisse Evremonsius multa praeclara habet et quae in tot annorum otio non infrequenti lectione doctrinam et hominum usu et scriptorum adhuc latere. radicium auxit Lockii liber de intellecta humano etsi multa bonae frugis habeat, mihi tamen in summa parum satiysfecit. Non satis con de on satis intellexit in ipsa ieae nora latere principia necessariarum veritatum; t non satis has ab aliis distiaxit: et magis ad vulgi opiniones firmandas quam solida jadicia ferenda valet. Longe alia Aristate pro fundiora Plato, Aristoteles, Cartesius, Hobbius, alicubi et Malebranchius dedere. Butrursuis mihi contemtu viadicandus pidebatur rebusque a Germanis non verbis refellendus. Compilatores non minus italia, Gallia Hispania haberemus plures, interdum t meliores: punc plerius otio se dedere, cavertus ita cavent ne aut extemporanea quam Gernania habet, utinamque illo einditae lectionis vestigio iisi diis placet, cavent ne icompllatores videantur conferatu nihiquae olim Balsacuis, quae vagerius effuutunt. seupsere, cam consignandis Alademnae scientarum =priparicm apud Anglos vorum non doctrina magis quam rerum usu eminenti entis nostrae ateristimavit, sed in re maxima sub extremum non pro sapiente judi- cavit = quae Montanus,