# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0103 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0103?run=74 # Title: LBr. 67 · Bierling # Folio 52r, page id DE-611-HS-358576:0103 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 53v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=103 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000103.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine # Lines: 90 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vel (1) In Homine est spiritus, anima, et corpus; seu Mens, Ratio, caros sensus. Mens iccellisit superiora considerat, um aequalia, sensus inferiora Mundi tres, divinus, Angelicus, sensibilis. Mundus superior eminenter continet inferiora. Inferior est umbra superioris. Augelus omnem mundum spect inferiorem ivis in sese habet spiritualiter, ut exhribere etiam possit si velit) Deus, isecontinet omnia in uno, et ad hoc unum omnia tendunt, hoc est summum omnium bonum Bonum est veri internum quod est verum, quod nobis proflurt ex nobis, et poussumfalsi nominis bonum. go et externum, externum illud est deruiaept internum profluit ex nobis, externum fortuna dici potest illaes ec in potestite est 2) Bona particularia ft, sunt fontr corporis, ingenii oxterna eaque vel a natura vel studio, vel casu aecquiruntur possunt tamen omnia certo sensu fortuita dici. quq et veniunt a coelo, (id est universali corporum Cursu) et ut dantura casu, sic et ab eo cnferuntur (3) Homo terrenus est ex hoc mundo seu limo. un de peniat a coelo seu fortuna; homines dum student fortunae plnis, servos se faciunt coeli iturando trali torquentur. Sed pars hominis immortalis debet fato praedomi– astrorum seu easus nari, fato erudent seu corporeis impressionibus a dominari. fato sapientia major. (qui itu partem immortalem sui cogitant, habent et augelos agnoscunt fratres, et Deum patrem, et conpora servos manta corpus servum). Nam mam pars nostri melior ut angelica ad imaginem Dei creata est qui ehis contemplandis sese exercent, et aeterna versant, animo a sensibus abducto corporeo contagio eximuntur, et astris dominantur, sub pedibusque vident () Moestitia aut laetitia ob aliquod novum inusi tatum oriuntur. Sed novam non est ut nubes et sidera coeli sed ut fortuna aut blandiatur aut recalcitret, nihil est novum neque ideo nis afficere debet sapientem. qui igtur astris por vel fortunae serviunt sciunt qualem dominum habent. Et tamen apuo homines fortunae impradenter fidentes infelicissimum genus infortumii est uille sutmana (5) Si personam fortunae demus posset ipsa queri de querelis nostris injustis. Quicquid enim dat robis, commodatum est tantum. ipsa nos a natura nudos de genetricis alvo fusos, suscipit, alit oraat. instruit, mox quae dedit sua naturali vicissitudine autert ineptum velle rem natura instabilem nostro arbitrio alligare, ut si coelum semper serenum vellemus, mare semper placitum (6) Omnes quaerimus summum bonum, sed diversis itineribus, quia veram ejus sedem nescimus, ut etrius qui domum se habere novit, sed invenire non potest. Est aliquid boni in honoribus, potentia, opibus voluptatibus, gloria Nam et summum bonum est potentissimum, et maxime. omnibus abundans et laetitia plenissimum, et dem nihil gloriosias. appolinus ndum hunc non assequantur nam semper egent, et curis agunt et custodibus opus habent, et custodiunt ipsos custodes. de indescelerati possunt esse locupletes; nec velliunt divitia sine multorum paupertate. Nascitur exius div su al etiam insolentia, quae est speciepi nC et quia relicque erumq qud id rtlatur rar aegrum, si quid male parte male colocita retinentum nec hostra sunt sunt majores. Quae igitur retinere Non qui parum habet, sed Avarus similis est tapi qui fructum Nemo gloriari debet isi de suo non possumus, nec nostra sunt cersenda jectum deglaticus ita in ventrem subito transm it, ntegrum sine gustu aut sensun transmibit, statim qui multum cupit, pauper est et scelera magis in propatulo poait (8) Similiter Honor etiam sceleratis obtingit, (rec tat virtulem, sed deberet imo rec indicat, etsi deberet. et iodicare. potentia, aut potentium familia ritas quam fluxa est pultos timet, qui a multis timetur. Itaque satellitio principes stipantur in si suaatumm rum agns am aire erti a et mores + cujus leges et tycamnidem sibi perferendo non int = et eo magi quo plura habent adquae tuenda indigent pluribus adhuc, unde